|
Op deze pagina:
TWEE BELANGRIJKE DISCLAIMERS:
De stoornis Dissociatieve Identiteitsstoornis (afgekort tot DIS), vroeger ook aangeduid als Meervoudige Persoonlijkheidsstoornis, is een psychische toestand die zich kenmerkt door de schijnbare aanwezigheid van twee of meerdere persoonlijkheden in één mens. Het is de meest bekende dissociatieve stoornis. Cijfers spreken van een voorkomen van één op de honderd; van die ene is 90 % vrouw. Zo'n 3 tot 5 % van de psychiatrische patiënten heeft DIS. DIS is géén psychose of schizofrenie! Bij psychose en schizofrenie is de realiteitsbeleving verstoord (wanen); bij DIS is dit niet het geval.
Heeft een mens met DIS werkelijk meerdere persoonlijkheden? Daarover is er niet altijd een overeenstemming tussen verschillende dokters en geleerden. Mijn bronnen vertelden me dat deze "deelpersoonlijkheden" geen echte afzonderlijke personen zijn, maar eerder deelaspecten van de persoonlijkheid van de patiënt.
In hoever verschillen de "deelpersoonlijkheden" van elkaar? Dit kan heel ver gaan. Elke deelpersoon kan afzonderlijke kenmerken hebben: een eigen leeftijd, naam, karakter, en zelfs een eigen seksuele geaardheid of lichamelijke kenmerken (bijvoorbeeld de reactie op bepaalde medicatie)! Anderzijds is dit niet altijd noodzakelijk; sommige identiteiten beperken zich tot stemmen in het hoofd van de patiënt.
De DSM IV-criteria Men spreekt van een Dissociatieve Identiteitsstoornis als aan de volgende kenmerken voldaan is:
Oorzaak Dikwijls (bij zo'n 90 % van de gevallen) is de patiënt als jong kind emotioneel/seksueel/lichamelijk mishandeld geweest. Dit heeft een trauma veroorzaakt, en de Dissociatie zou dan een soort natuurlijke weerstand zijn tegen een mishandeling waaraan de persoon in kwestie niet kon ontsnappen. De patiënt ontwikkelt dan uit zichzelf deelpersoonlijkheden die wél tegen het trauma bestand zijn.
Andere vormen van Dissociatie DIS is de meest voorkomende en, door de nogal "spectaculaire" symptomen, ook de meest bekende dissociatieve stoornis. Ter volledigheid vermeld ik hier de andere (DSM IV-erkende) dissociatieve stoornissen:
Waarom hebben DIS-patiënten het soms moeilijk? Afgezien van de symptomen is er nog steeds een controverse over de stoornis op zich. Kennelijk zijn er nog dokters, psychiaters en psychologen die het bestaan van Dissociatie ontkennen...
Hoe worden mensen met DIS geholpen? Aangepaste psychotherapie kan hierin helpen. Deze therapie omvat onder meer traumaverwerking en het leren omgaan met de verschillende identiteiten.
|
