SONNET 130 van Shakespeare



My mistress' eyes are nothing like the sun;
Coral is far more red, than her lips red:
If snow be white, why then her breasts are dun;
If hairs be wires, black wires grow on her head.
I have seen roses damasked, red and white,
But no such roses see I in her cheeks;
And in some perfumes is there more delight
Than in the breath that from my mistress reeks.
I love to hear her speak, yet well I know
That music hath a far more pleasing sound:
I grant I never saw a goddess go,
My mistress, when she walks, treads on the ground:
And yet by heaven, I think my love as rare,
As any she belied with false compar


Mijn meisje haar ogen zijn niet zoals de zon
en koraal kleurt dieper rood dan haar mond
waarom zijn haar borsten dan zo verleidelijk 
dat ik ze dan met witte sneeuw vergelijk
en zwarte draadjes met haar glanzende haar
de fluwele- rode -witte rozen die ik wist ontwaken
zijn niet terug te vinden op haar kaken
noch zoete geuren vergelijkbaar met haar lach
en haar stem heb ik nodig, maar weliswaar weet ik
dat ik nu eenmaal muziek beter mag
nog nooit heb ik een Godin zien lopen,
mijn lief, als ze gaat, de grond aanraakt
en toch, bij God, is mijn liefde niet echt
als zij door valse vergelijkingen wordt beslecht.
Iris Blomme - 5LW februari 2005