Bespreking: 'Au Bouillon Belge'

Klik hier voor contact/reservatie info

'Au Bouillon Belge':
Vrijdag 11 - Zaterdag 12 april 2003
Vrijdag 18 - zaterdag 19 april 2003
Vrijdag 25 - zaterdag 26 april 2003
Vrijdag 2 - zaterdag 3 mei 2003
aanvang: 20.30u
tickets: 8 euro.

'Au Bouilon Belge'

Au Bouillon Belge is een toneelstuk. Dientengevolge bestaat het niet echt. Niet omdat het een astraal lichaam is, maar omdat het echt niet bestaat. De betere theateranalist zal onmiddellijk doorhebben dat de drie personages niets anders dan weliswaar gelardeerde symbolen van delen van ons geliefde landje zijn.

De drie entiteiten die na de dood van hun vader mekaar ontmoeten zijn mensen van vlees en bloed, maar zij dragen een schier onmerkbare vlag in de hand. Zij zoeken, zij lachen, spotten en praten zichzelf aan mekaar, ervoor zorgend dat hun ondeugende psychografie het beeld oproept van dat, waar ze symbool voor staan.

Het stuk dateert van 1980 en sindsdien is er zowel in het theater als in ons landje veel veranderd. Hier en daar wat schrappen en herwerken leek mij dus geen overbodige luxe om deze waardevolle brok kritisch volkstheater ook nu nog zijn volle rendement te geven.

De figuren van het ceremonieel zijn lachwekkend, zij staan niet in een vaudeville. Of is Belhië een vaudeville en moeten deze drie verkwakkelde figuren het vuile zaakje opknappen? Daar zulle jullie, als geroutineerde Vlamingen moeten over beslissen.

Dit stuk met Nadine Van den Bossche, Norbert De Coster en Vic Bruggeman was een ondankbare taak voor de regisseur. Ze waren onmiddellijk zo goed, enfin, dat denk ik toch, dat regisseren bijna Belgisch werd, dat wil zeggen: hopeloos en overbodig.

De auteur

Walter Van Den Broeck is een auteur. Dientengevolge bestaat hij niet echt. Zijn Astraal lichaam rijgt zichzelf en allerlei personages aan mekaar.

Vermits hij zich laat gelden als een geëngageerd auteur willen zijn stukken wijzen op zieke plekken in de maatschappij en in onzelf. Walter Van Den Broeck heeft geleerd dat hij in dit geval nooit belerend mag zijn. Om dat te vermijden hanteert hij de wapens van de psychologische smartlap, de soap en vooral die van de maatschappelijk gedoseerde tragikomedie. Dus niet zoals in deze uitleg. Zijn figuren zijn echt in de samenleving terug te vinden en worden dus ook vrijwel onmiddellijk herkend. Eens herkend, beginnen ze te beleren en te moraliseren dat het een lieve lust is. Maar ze doen het zo speels, onschuldig en onbewust, dat niemand het merkt. Al lachend zegt een zot zijn mening en Walter ook.

De regisseur
Anton Cogen.