De Oort-wolk

Speculaties

Dit is het reservoir van de langperiodieke kometen. De wolk strekt zich uit van voorbij de Kuiper-gordel tot misschien wel halverwege de dichtstbijzijnde ster. Dit is echter maar een schatting. De samenstelling van de objecten in deze wolk moet zo ongeveer overeenkomen met die uit de Kuiper-gordel, vooral ijs en steen.
Een verschil met de Kuiper-gordel is de baan van de objecten: die draaien in willekeurige richting rond de zon, en niet onder een kleine hoek met het vlak van de planeten, zoals in de Kuiper-gordel.
De Nederlandse astronoom Jan Hendrik Oort was de eerste die in 1950 het bestaan van deze wolk afleidde uit de banen van 19 kometen.
Er is tot nu toe niet met 100% zekerheid een object uit de Oort-wolk waargenomen, men vermoed alleen het bestaan ervan op basis van de banen van langperiodieke kometen. Deze kometen bevinden zich normaal in de wolk, maar door bijvoorbeeld een passerende ster kan de komeet uit zijn baan geraken en het zonnestelsel komen binnenduikelen. Men meent wel sporen van een Oort-wolk rond sterren in vorming te hebben ontdekt, maar dat is pure speculatie.
Over de omvang van de wolk is er ook nog discussie. Sommigen zeggen dat die vrij ijl moet zijn, en in totaal niet meer massa kan bevatten dan Jupiter, anderen zeggen dat de totale massa ongeveer even groot als die van de zon moet zijn.

Sedna

Op 15 maart 2004 werd de ontdekking van mogelijk het eerste echte Oort-object bekend gemaakt. Het betreft een object van maximaal 1800 km diameter. De naam is die van een godin van de Inuit (eskimo's). Er is een voorstel om alle Oort-objecten naar "arctische" mythologische figuren te noemen. De naam is echter nog niet officieel en Sedna wordt voorlopig 2003 VB12 genoemd.
De baan van Sedna is uiterst elliptisch en komt tot op minimaal 75 AE van de zon. En omloop om de zon duurt naar schatting 10500 jaar. Er is nog wel wat discussie of het een echt Oort-object is. De baan ligt dichter bij de zon dan voor een Oort-object mogelijk werd geacht, maar nog altijd buiten de Kuiper-gordel. Een verklaring hiervoor is dat de Oort-wolk tot dichter bij de zon komt als gedacht, of dat Sedna uit haar normale baan is geraakt.
Sedna bestaat vermoedelijk uit allerlei soorten ijs en wat steen, zoals een Kuiper-object. De eerste waarnemingen doen echter uitschijnen dat het oppervlak bijna zo rood is als dat van Mars. Het is nog niet bekend hoe dat komt. De temperatuur aan het oppervlak is -240C, wat Sedna de koudste plaats in het zonnestelsel maakt.
Uit metingen blijkt dat Sedna eens om de 40 dagen rond haar eigen as draait. Dit is veel trager dan voor een dergelijk object zou verwacht worden. Een hypothese is dat Sedna afgeremd wordt door een kleine maan.
» home       » site kaart       » info       » contact
Laatst aangepast: 27.2.2005
Copyright © 2000-2005, Maarten Driesen