De Aten-groep: dit is de kleinste groep. Hun
baan ligt bijna volledig binnen de baan van de aarde.
Een voorbeeld is Ra-Shalom (met de meeste Griekse en
Romeinse mythologische figuren reeds in gebruik, duiken
er tegenwoordig ook bv. Egyptische namen op).
De Apollo-groep: deze planetoïden kruisen de
aardbaan. Het verste punt van hun baan kan tot aan Mars
reiken. Geographos behoort bv. tot deze groep.
De Amor-groep: deze planetoïden bevinden zich tussen de aarde en Mars. Eén van de leden van deze groep is Eros.
Er zijn naar schatting een duizendtal aardscheerders
met een diameter van meer dan 1 km. Als zo een object
op aarde terechtkomt, zou de mensheid uitgeroeid kunnen
worden. Gelukkig komt dit maar om de tientallen miljoenen
jaren voor. De laatste grote inslag was 65 miljoen jaar
geleden, toen de dinosaurussen uitstierven. De krater
van deze inslag is nog te zien op satellietbeelden van
de golf van Mexico.
Kleinere objecten komen regelmatig in de buurt van de
aarde. Op 7 januari 2002 vloog bijvoorbeeld de planetoïde
2001YB5 op minder dan tweemaal de afstand aarde-maan
voorbij. Dit object had een diameter van 300 meter,
toch nog genoeg om een groot deel van de Benelux van
de kaart te vegen. Wat meer is, de planetoïde werd maar
11 dagen ervoor ontdekt.
Enkele projecten zijn momenteel opgezet om deze aardscheerders zoveel mogelijk in kaart te brengen. Een voorbeeld is LINEAR, het Lincoln Near-Earth Asteroid Research van het Amerikaanse MIT. Sinds 1998 heeft dit project het grootste deel van de nieuwe aardscheerders ontdekt.
