Apollo-17

De laatste missie was wetenschappelijk gezien ook de belangrijkste missie. Het was de eerste missie waarbij een echte wetenschapper meeging, geoloog Harrison Schmitt. Sommige astronauten waren hier eerst niet zo blij mee. Er werden al drie Apollo-vluchten geschrapt, en nu kwam een wetenschapper ook nog de plaats van één van hen innemen. Gelukkig zagen een paar toch het belang van Schmitt in, en werd hij na een tijd geaccepteerd.
De lancering was voor de eerste keer 's nachts en moest meer dan twee uur uitgesteld worden door een fout in de launch sequencer. De landing in het Taurusgebergte was ook nog een lastige opdracht. De LM landde op 14 december op de maan, vlakbij het Taurus-Littrow gebied. Er werd uitgebreid onderzoek gedaan naar het verband tussen kraters, maria (zeeën) en het omringende hoogland. Er werden zoveel gegevens en stalen verzameld dat nog altijd niet alles is onderzocht. Er werd bijvoorbeeld een soort oranje grond ontdekt.
Schmitt en Cernan moesten de eerste herstelling op de maan uitvoeren. Ze vervingen een afgebroken spatbord van hun maanauto door een landkaart.
Na drie excursies van in totaal 22 uur en 2 minuten, keerde de LM op 14 december terug naar de wachtende Evans. Vlak voor het vertrek werd nog een plaquette onthuld:

"Here man completed his first explorations of the Moon. December 1972, A.D. May the spirit of peace in which we came be reflected in the lives of all mankind."

Harrison Schmitt bij een groot rotsblok.

De oranje grond die gevonden werd.