Gemini IX

Ook de Gemini IX van Tom Stafford en Eugene Cernan was minder succesvol. De missie begon al slecht. De originele bemanning, Elliott See en Charles Bassett, kwam om bij een vliegtuigongeluk op 28 februari 1966.
Op 3 juni vertrok de nieuwe bemanning dan, maar er deed zich meteen een probleem voor. De Agena-doelraket was weer in zee gestort. Er werd vlug een ander doel gelanceerd, maar de neuskegel van de raket kwam niet los van deze satteliet. De twee helften waren blijven zitten, en de koppelring was onbereikbaar.
Er moest ook nog een ruimtewandeling door Cernan worden uitgevoerd. Cernan moest de Astronaut Maneuvering Unit aandoen, een draagbare raketmotor, en daar wat mee rondvliegen. Deze AMU bevond zich aan de achterkant van de capsule. Om de 5 meter naar de AMU te overbruggen had Cernan een vol uur nodig. Toen hij daar was, was zijn helm helemaal beslagen van de condens, de AMU ging niet meer door. Om terug te raken was nog lastiger. Zijn hartslag steeg tot boven 180 en hij verloor zijn camera. Stafford had de opdracht om in geval van uiterste nood Cernan los te snijden van de navelstreng en achter te laten. Gelukkig kon Cernan na meer dan twee uur buiten, terug in de capsule raken. Hiermee had hij ongewild een nieuw duurrecord gevestigd.
Na de vlucht werd zijn ruimtepak onderzocht. Er bleek een paar liter zweet in zijn schoenen te staan.
» home       » site kaart       » info       » contact
Laatst aangepast: 5.3.2005
Copyright © 2000-2005, Maarten Driesen