De Mars-sondes
De Russen ondernamen de eerste poging met de Mars-1, gelanceerd op 2 november 1962. Enkele maanden later ging het radiocontact verloren, vóór Mars bereikt was. In 1971 probeerden ze het nog eens met Mars-2 en -3. Deze hadden ook landers bij. De moedervaartuigen geraakten veilig in een baan op Mars, de landers gingen verloren. Eén kwam waarschijnlijk te hard neer, de andere stopte met uitzenden na 110 seconden. De Russen hadden ook pech dat er juist een zandstorm woedde op Mars. De foto's van de orbiters toonden alleen zandwolken.In 1973 was het weer prijs met Mars-4 t.e.m. -7. De Mars-4 miste de planeet op 2200 km, de Mars-7 kwam tot op 1300 km. De lander van de Mars-6 stopte met uitzenden voordat de bodem was geraakt, waarschijnlijk vanwege een explosie. De Mars-5 was wel ietwat succesvol. Ze zat niet helemaal in de juiste baan, maar kon toch gegevens doorsturen.
De Mariners
Deze serie omvat ook enkele andere verkenners, zoals de Mariner-10, die naar Mercurius werd gestuurd. De eerste die naar Mars ging, was de Mariner-3. De lancering liep mis op 5 november 1964. De mariner-4 was wel succesvol. Er werden echter amper 21 foto's gemaakt. Die bleken dan nog eens van een vrij oninteressant gebied te zijn, waardoor men de indruk kreeg dat Mars veel weghad van het kraterlandschap van de maan.De Mariner-6 en -7, die bijna gelijktijdig werden gelanceerd, fotografeerden bijna 10% van het oppervlak, waaronder de poolgebieden.
De Mariner-8 en -9 werden in 1971 gelanceerd, ongeveer gelijktijdig met de Mars-2 en -3. De Mariner-8 ging verloren bij de lancering, de Mariner-9 kwam ten tijde van de grote zandstorm aan. De Mariner-9 was echter flexibeler dan de Russische collega's en men wachtte tot de zandstorm voorbij was. Tijdens deze vlucht werd ondermeer de enorme kloof op Mars ontdekt, die sindsdien de Marinervallei heet.
De Vikings
In 1975 werden de Viking-1 en -2 gelanceerd, beide bestaande uit een orbiter en een lander. Eén van de hoofddoelen van de missie was om de mogelijkheid van leven op Mars te onderzoeken. Hiervoor beschikten de landers over een uitgebreid arsenaal aan instumenten voor bodem- en atmosfeeronderzoek. Het resultaat was spijtig genoeg negatief.Verdere Russische vluchten
Zond-2Verloor radiocontact op weg naar Mars.
Phobos-1 en -2
Werden gelanceerd in 1988. De Phobos-1 werd per ongeluk
uitgeschakeld onderweg, en kon niet meer gestart worden.
De Phobos-2, met landers aan boord die de Marsmaan Phobos
moesten onderzoeken, kwam wel goed aan. Spijtig genoeg viel
het contact uit na een paar dagen.
Mars 96
In 1996 werd de Mars 96 gelanceerd, waaraan verscheidene
andere landen hadden meegewerkt. Een paar uur na de lancering
verdween de sonde in de Atlantische oceaan.
Verdere Amerikaanse vluchten
Mars ObserverWerd in 1992 gelanceerd. Kort voor de aankomst bij Mars, verloor men het contact, waarschijnlijk als gevolg van een ontploffing aan boord.
Pathfinder
Gelanceerd in 1996. Maakte de eerste zachte landing sinds
de vikings. De lander had een rijdend robotje aan boord,
de Sojourner.
Mars Global Surveyor
Eveneens in 1996 gelanceerd. De sonde bestudeerde het oppervlak,
en ontdekte mogelijke sporen van water. De sonde had in
het begin enkele problemen toen ze in een verkeerde baan
rond Mars kwam. Door van de wrijving van de dunne atmosfeer
gebruik te maken, kon het tuig in de juiste baan gebracht
worden.
Mars Climate Orbiter
Gelanceerd in 1998. Had als doel het klimaat op Mars te
observeren, maar viel onderweg uit.
Mars Polar Lander
Gelanceerd in 1999. Moest op de zuidpool van Mars landen,
maar sloeg blijkbaar te pletter.
