Het Mercury-project

Het begin

De Mercury-capsule werd voor het eerst getest in september 1959, met een onbemande lancering met een Atlasraket. Dat jaar werden ook de astronauten geselecteerd die met de capsule zouden gaan vliegen, de zogenaamde Original Seven. Dit zijn ze:
  • Scott Carpenter
  • Gordon Cooper
  • John Glenn
  • Guss Grissom
  • Wally Schirra
  • Alan Shepard
  • Deke Slayton
In de Verenigde Staten werden ze als echte volkshelden beschouwd. Daarom kreeg John Glenn ook zijn vluchtverbod: hij moest maar eens verongelukken als Amerikaanse held.
In december 1960 volgde een lancering met de Redstone naar een hoogte van 380 km. De capsule was echter nog niet in staat om echt in een baan te raken.

Generale repetitie

Het echte werk begon op 31 januari 1961, toen de chimpansee Ham een korte vlucht maakte. Op 5 mei was het de beurt aan een mens, Alan Shepard, met de capsule Freedom-7. De vlucht van Shepard was eigenlijk maar een kort sprongetje vergeleken met de vlucht van Gagarin in de Wostok, eerder dat jaar. Gagarin maakte een volledige omwenteling, Shepard volgde een paraboolbaan tot 160 km hoogte. Hij was zelfs maar vijf minuten gewichtsloos.
Op 25 mei hield President Kennedy zijn beroemde speech waarin hij aankondigde een Amerikaan op de maan te zetten voor het einde van het decennium. En dat terwijl er nog niet eens een echte ruimtevlucht had plaatsgevonden.
Op 21 juli was Virgil 'Guss' Grissom dan aan de beurt met de Liberty Bell-7. Deze vlucht liep bijna slecht af, toen de capsule water begon te maken na de landing. Grissom werd gered, de capsule zonk.
In september 1961 werd een onbemande Mercury voor het eerst in een echte baan rond de aarde gebracht met een Atlasraket.

Eerste ruimtevlucht

De eerste echte ruimtevlucht, na de twee sprongetjes, werd gemaakt door John Glenn met de Friendship-7 op 20 februari 1962. Hij maakte drie omlopen rond de aarde, en kwam na 4,5 uur in de Atlantische Oceaan terecht. Even werd er gevreesd voor een ramp, omdat er een probleem bleek te zijn met het hitteschild. Als dit faalde, zou Glenn verbranden bij de terugkeer. Na afloop van de vlucht bleek dat het maar een vals alarm was geweest.

Verdere vluchten

Op 24 mei was het de beurt aan Scott Carpenter met de Aurora-7. Hij drukte bij de terugkeer 3 seconden te laat op de knop van de remraketten, en kwam 400 km van het landingsgebied terecht. Tijdens de vlucht had hij zich ook al lichtjes misdragen en dit werd dus zijn eerste en laatste vlucht.
Op 3 september deed Walter Schirra het beter met zijn capsule Sigma-7. Hij maakte 6 rondjes en landde op amper 9 kilometer van het vliegdekschip dat hem uit zee moest vissen.
De laatste vlucht was voor Gordon Cooper met de Faith-7 op 15 en 16 mei 1963. Hij bleef meer dan 34 uur in de ruimte. Toen zijn capsule over de Himalaya vloog, beweerde hij daar een trein te zien rijden. Eerst geloofde men hem niet, maar na nader onderzoek bleek Cooper over uitzonderlijk goede ogen te beschikken.
John Glenn

John Glenn kruipt in zijn Friendship-7 voor de lancering.

» home       » site kaart       » info       » contact
Laatst aangepast: 5.3.2005
Copyright © 2000-2005, Maarten Driesen