De eerste SaljoetsOp 19 april 1971 werd 's werelds eerste ruimtestation gelanceerd, de Saljoet-1. De eerste bemanning van dit station kwam echter om het leven toen de Sojoez-11 bij terugkeer in de atmosfeer lucht begon te lekken.Na dit ongeluk duurde het drie jaar alvorens het volgende ruimtestation werd gelanceerd, de Saljoet-3 op 25 juni 1974 (Saljoet-2 was mislukt in 1973). Dit station was een militair station: er werden gedetailleerde foto's genomen, en het station was uitgerust met raketafweer en een snelvuurkanon om vijandig satellieten neer te halen. Hier werd gelukkig nooit gebruik van gemaakt. Op 26 december 1974 werd de Saljoet-4 gelanceerd. De Saljoets verbrandden na een tijd in de atmosfeer, waardoor er telkens een nieuwe moest gelanceerd worden. Bij de Mir werd dit opgelost door het station om de zoveel tijd naar een hogere baan op te stuwen. De Saljoet-4 had een civiele functie en werd door drie bemanningen bezocht. De Saljoet-5 was wederom een militair station. Het werd maar één keer bemand, de koppeling van een tweede Sojoez met de volgende bemanning mislukte. Na de Saljoet-5 werd het militaire programma grotendeels opgegeven. De tweede generatieIn 1977 werd de Saljoet-6 gelanceerd, het eerste station
van een nieuwe generatie. De vorige stations hadden maar
één koppelopening, de Saljoet-6 had er twee. Hierdoor konden
de kosmonauten tijdens hun verblijf bevoorraad worden via
de tweede koppelpoort. Om deze voorraden te vervoeren gebruikte
men een aangepaste Sojoez-capsule, de Progress. Deze onbemande
capsule werd bij het station leeggehaald, daarna volgestopt
met afval, en teruggestuurd naar de aarde. Normaal liet
men de capsule dan verbranden in de atmosfeer. |