Home
Links
|
|
Even voorstellen: Ik ben Kris Degreef. Kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen voor de gemeente Lubbeek op 8 oktober 2006. |
 |
Ik werd geboren op 15 augustus 1972 te Turnhout. Vader Hugo,
professor in de dermatologie en moeder Monique gaf haar
carrière als verpleegster op om voor de kinderen te zorgen.
Broers Gert en Hugo. Toen ik twee jaar oud was verhuisden
mijn ouders, na een korte tussenstop in Korbeek-Lo, naar
Linden, Eikenstraat. Deze streek te Linden is ook beter
gekend als de Speelberg. |
In de kleuterklas te Linden, bij juffrouw Bernadette, kon ik mij onbezorgd uitleven en spelen met de kameraadjes, meestal uit de buurt. Voetbal spelen op de veldjes in
de Eikenstraat of op de Steenveldstraat. Ravotten op de Jeugdsquare, 'belletje trek' bij de huizen op de Knapzak.
|
 |
Vanaf de lagere school ging ik samen met de grote broers mee naar het Heilig Drievuldigheidscollege of beter gekend als de Jozefieten te Leuven. Later fietste ik, samen met
een hele hoop vrienden ’s morgens naar de humaniora ( Grieks – moderne talen), ook bij de Jozefieten. We spraken dan ’s morgens af, onderaan de Kasteeldreef te Linden, om van
daaruit verder naar Leuven te rijden. Nadien, toen de brommertjes hun intrede deden, reden we in konvooi langs de Kortrijksestraat door Vlierbeek tot op de Oude Markt,waar we voor de schoolpoort
nog wat konden bijpraten, tot de bel ging.
Ik leerde er ook de voordelen van de ligging van deze school kennen en je kon me toen regelmatig terugvinden in café de Colff, vrijdags na het einde van de schoolweek. |
|
Na de humaniora besloot ik om, op aanraden van het PMS, Germaanse filologie te gaan studeren. Maar de geneugten van het Leuvense studentenleven eisten hun tol en ik besloot, op vraag van papa, over
te stappen naar de kandidatuur Rechten. Hier was ik nog iets actiever in het studentenleven, met het gekende gevolg.
Laatste kans, zei pa, kies maar wat je nu gaat doen. Dit sloeg natuurlijk in als een bom en ik besloot Bedrijfsmanagement te gaan studeren (Marketing) te Heverlee, in de Katholieke Hogeschool
Leuven (toen nog het Heilig Hart). Deze studie, die vooral praktijkgericht was, lag me goed en zonder verdere kleerscheuren kon ik drie jaar later afstuderen.
Een maandje later kon ik onmiddellijk aan de slag bij Renault VI, de truckdivisie van het bekende Franse merk. Samen met negen anderen kon ik mee deel uitmaken van een uniek project, een
verkoopschool. We werden klaargestoomd gedurende zes maanden om verkopers te kunnen worden in zware bedrijfsvoertuigen. Zowel de technische kant van de truck, als de praktische kant van het
verkopen werden er toegelicht. En dit nog betaald ook! Na onze opleiding werden we dan ondergebracht in het verkoopsnetwerk van Renault, over gans België. Ik belandde in Londerzeel, op de
hoofdzetel, waar ik enorm graag werkte. Met de sluiting van Renault Vilvoorde werd het spijtig genoeg
bijna onmogelijk om nog vrachtwagens van dit merk aan de man te
brengen en besliste ik om over te stappen naar Mercedes-Benz, te
Herent bij Gillekens Trucks. Een periode om snel te vergeten...
Ik besloot dan ook om de sector van de vrachtwagens te verlaten en kwam in een volledig andere sector terecht... kredietverzekering. Euler Hermes was de leider binnen deze markt en al snel vond
ik er mijn draai. Gedurende acht jaar kon ik er heel wat opsteken omtrent het Risk Management van bedrijven en dit in de functie van Account Manager. Een schitterende periode, waarin
collega’s vrienden werden! |
| Een achttal maanden geleden dan,
werd ik door een Amerikaanse onderneming gecontacteerd, om
hun team te vervoegen, en dit als Sales Specialist.
Aangezien Dun and Bradstreet actief is in dezelfde sector en
de uitdaging mij wel aansprak heb ik, na lang twijfelen, de
overstap toch gemaakt. Bij D&B kan ik mij nu vooral
bezighouden met het zoeken naar oplossingen voor bedrijven
die wensen gebruik te maken van handelsinformatie om hun
klantenbestand op een constante manier te bewaken en te
onderzoeken. |
|
Op persoonlijk
vlak leerde ik, na een aantal jeugdliefjes, een tiental
jaar geleden An kennen. We besloten na een tijdje om samen te
gaan wonen en we konden gaan wonen in een huis te
Pellenberg, op de Plein. Hier woonden we gedurende zes jaar
heel graag. Maar met een tweeling op komst besloten we om
toch uit te kijken naar iets groter en we konden ondertussen
een bouwgrond kopen te Binkom en we beslisten vorig jaar om
te bouwen.
Sinds december vorig jaar zijn we
dan verhuisd en het is hier fantastisch wonen!! Rustige
buurt, aardige mensen en tussen het groen. En in Lubbeek!
Wat kan een mens nog meer wensen? |
 |
|
 |
Het belangrijkste wapenfeit evenwel, op persoonlijk vlak, was de geboorte van onze tweeling Annelies en Aurélie, in januari 2003! Twee blonde prinsessen met een sterk
willetje. Dat belooft voor de toekomst.
Ook zij gaan naar school te Linden, dicht bij oma en opa, hetgeen toch dikwijls wel eens handig is.
Tijdens mijn vrije tijd ga ik graag met vrienden eens een hapje eten en een pintje drinken. Je zal me dan meestal terugvinden in café Lindenbos te Linden, waar vroeger Jos en Jenny de klanten
bedienden en waar nu Jan en Stijn, twee jonge gasten uit Linden, de scepter zwaaien. Af en toe ga ik me ook eens graag uitleven op de squashbanen van de sporthal in Lubbeek of ga ik eens wat
fitnessen met mijn broer, te Leuven. |
| Politiek nu: Twaalf jaar geleden vroeg voormalig burgemeester Roger Wierinckx, een heel goede vriend van de familie, me om me kandidaat te stellen voor de
gemeenteraadsverkiezingen. Aangezien politiek me altijd al interesseerde en Roger bijzonder overtuigend kan zijn, was de keuze snel gemaakt. Ik kreeg de vijftiende plaats op de lijst en kon me
samen met een aantal andere jongeren mee uitleven in onze eerste verkiezingsstrijd”. |
 |
Tot mijn grote verwondering werd ik verkozen om deel uit te maken van de Ocmw-raad. Het Ocmw, waar ik als jobstudent nog mee in de keuken had gestaan en waar ik nog mee aan
de speelpleinwerking had geholpen. Een leuk weerzien dus. Onder het voorzitterschap van Eric de
Neeff, kon ik langzaam aan de knepen van het vak leren en mee een aantal grote projecten verwezenlijken (bouw van de serviceflats, het dienstencentrum,..). Zes jaar geleden, gelijkaardig
scenario en ik kon dus mee verder werken aan de uitbouw van het Ocmw. Ook nu weer werden een aantal projecten uitgewerkt en aangevat. In juni van dit jaar werd ik door burgemeester Freddy Vranckx
gevraagd om eveneens in de gemeenteraad te zetelen, aangezien één van onze collega’s na een dramatisch ongeval overleden was. Een stoel die ik, voor de overduidelijke reden, liever
niet had moeten innemen, maar de plaats moest ingevuld worden en de interesse voor de gemeenteraad was al altijd aanwezig. |
| Ik hoop dat in Oktober de Lubbeekse kiezer me opnieuw de kans geeft om verder te werken in de gemeente, zodat ik er mee kan voor zorgen dat Lubbeek een aangename gemeente
blijft om in te wonen en te leven, net zoals ik in mijn jeugd de kans heb gehad om op te groeien in een groene en landelijke omgeving. |
|
|