Na een zenuwachtige vroege morgen vertrok ik,
zonder een hap door mijn keel te hebben gekregen, richting Lummen. De tocht daaarheen kon
niet mislopen, mama en ik hadden deze al vaker gedaan om op deze dag niet te moeten
zoeken. Uiteraard, dat kan ik je garanderen, stond Jan daar weer eens veel te vroeg. Maar
ik maakte een prachtige entree ; de baas, die een kwartiertje na mij aankwam, liet mij
binnen en vond het blijkbaar wel spectaculair dat ik er zo vroeg was. Hierbij maakte hij
de grap dat hij wou dat de rest van zijn personeel ook zo stipt was. Na een gezellige
babbel, een kop koffie en de overhandiging van onze schoolkrant begon mijn eerste
stagedag.
Ik werd doorverwezen naar de productieverantwoordelijke 'Johan', die mij de opdracht gaf
om mee te helpen aan de mechanische opbouw van een schakelkast met een team van vaste
arbeiders. Ik werd dadelijk inde groep opgenomen, mijn visie over deze werknemers was snel
gevormd ; dit waren voor mij vanaf nu 'de bengels'. Voor de rest van mijn stage heb ik
afgekeurde kasten moeten recupereren. De laatste en voorlaatste dag heb ik moeten
meehelpen aan het testen van een schakelkast vvoor een loopbrug, die 14 meter lang was. Je
moest Mr.Rooyakkers (leerkracht elektriciteit) zijn gezicht hebben gezien toen hij mij die
donderdag kwam bezoeken en mij daaraan bezig zag : ogen wijd open, mond tot op de grond,
zo verrast was hij en ik blij, dit waren goede punten !
Ik moet nu wel toegeven dat dit een pracht van een ervaring was, maar ergens
diep in mij had ik toch het gevoel van 'ik ben dit gratis aan het doen'. Al was de sfeer
goed en leerde ik vrij veel bij, toch dacht ik daar regelmatig aan. Zeker met het idee,
waar Mr.Rooyakkers mee speelde : betaalde stage tijdens de paasvakantie. De reden waarom
ik dit vermeld, is dat ik hoop dat de leerlingen die na mij stage moeten doen ooit de kans
krijgen om het zo te doen. Ook het zelf zoeken van een bedrijf voor de stage is niet
slecht, alleen regelen veel bedrijven al in het begin van het schooljaar welke leerlingen
van welke scholen stage mogen lopen. Als je daar dan gaat aankloppen als student, wimpelen
ze je gemakkelijk af.
Maar ergens is het ook wel een prachtige ervaring om je mond te leren opentrekken en voor
jezelf op te komen in de plaats van altijd alles in je schoot gegooid te krijgen.
Natuurlijk zijn er altijd wel leerlingen die pech hebben met hun stageplaats, ik had dat
gelukkig niet ! Ik vraag mij zelfs af of er wel iemand dit jaar zo'n mooie stageplaats had
als ik. Heb ik iets bijgeleerd ? Ja, ik heb iets bijgeleerd en ja, ik vind dat men deze
werkweek moet verderzetten in de toekomst, het is een ervaring die zeker de moeite loont.
Je leert op je eigen benen staan, je leert wat werken is. Door deze week komen een heel
deel leerlingen tot het besluit om te gaan verderstuderen, andere besluiten dat ze al
liever meteen na het zesde gaan werken.
(Jan Barthels, 6 TEL)