Biografie van Victor Horta (1861-1947)

Victor Horta

Horta wordt geboren te Gent op 6 januari 1861, waar hij middelbaar onderwijs genoot aan het Koninklijk Atheneum aan de Ottogracht. Zijn vader is schoenmaker. In 1873 schrijft hij zich in aan de Academie voor Schone Kunsten te Gent, afdeling architectuur. En vijf jaar later vertrekt naar Parijs, waar hij gaat werken als interieurontwerper in Montmartre in Parijs, waar hij in contact kwam met het impressionisme, het pointillisme en met de mogelijkheid om te bouwen met moderne materialen als staal en glas. In Parijs werkte hij in het atelier van de architect-binnenhuisontwerper Jules Dubuysson. Zo ontdekte Horta het belang van de decoratieve kunsten en van de binnenhuisarchitectuur. "Mijn verblijf in Parijs, mijn wandelingen, de monumenten en musea hebben mijn kunstenaarshart wijd geopend. Geen enkele school had mij beter het enthousiasme van de architectuur kunnen leren kennen dan het aanschouwen en interpreteren van de monumenten, dat een blijvende stempel op mij heeft gedrukt."

Na de dood van zijn vader in 1880 keerde hij naar België terug. Hij ging in Brussel wonen; daar studeerde hij aan de Academie voor Schone Kunsten, waarvan hij in 1884 afstudeerde met de gouden medaille. Eén jaar later vindt z’n eerste huwelijk plaats. Horta raakte bevriend met zijn toekomstige collega Paul Hankar, die eveneens een sleutelfiguur van de Art Nouveau-architectuur zou worden. Horta ging als assistent werken bij Alphonse Balat, de toenmalige hofarchitect van koning Leopold II. Samen ontwierpen Balat en Horta de Koninklijke Serres van Laken, Horta's eerste bouwwerk van glas en staal.
Twee jaar nadien bouwt hij drie huizen in de Twaalfkamerenstraat te Gent.

In 1887 wint hij met een ontwerp van een Museum voor Natuurwetenschappen de driejaarlijkse wedstrijd die door de Academie voor Schone Kunsten van Brussel voor haar oud-studenten werd georganiseerd. Twee jaar later bezoekt hij de wereldtentoonstelling te Parijs (Eiffeltoren, Galerie des Machines). En krijgt dankzij Balat de opdracht een pavi1joen te ontwerpen om er het beeldhouwwerk "Les Passions humaines" van Jef Lambeaux in onder te brengen.

Victor Horta

In 1890 wordt hij vader van Simone Horta. In 1892 wordt hij hoogleraar aan de polytechnische faculteit van de Université Libre de Bruxelles, en dit tot aan zijn ontslag in 1911.

In de volgende jaren (1890-1909) ontwerpt hij veel bouwwerken vooral in Brussel zoals Huis Matyn, Huis Aurtrique, Huis Tassel, Huis Frison, Hotel Solvay, Hotel Van Eetvelde, Volkshuis, Kleuterschool, Hotel Deprez-Van de Velde, Huis en atelier, Hotel Aubecq, Huis Carpentier, Warenhuid “a l’Innovation”, Hotel Roger, Huis Dubois, Huis Braecke, Hotel Maw Hallet, Museum voor Schone Kunsten (Doornik), Warenhuis Anspach, Winkels Waucquez, Brugmannziekenhuis, Winkels Wolfers.

Victor Horta

In 1906 loopt z’n huwelijk ten einde met V. Horta en 2 jaar na de echtscheiding hertrouwt hij met de Zweedse, Julia Carlsson.

In 1912 wordt Horta belast met een plan tot reorganisatie van de leergangen aan de Academie voor Schone Kunsten van Brussel. Waarvan hij een jaar later directeur wordt.

In 1916 maakt hij te Londen het congres voor de "Wederopbouw van België" bij. De Duitse overheid verneemt zijn aanwezigheid aldaar. Horta kan onmogelijk naar België terugkeren en vertrekt naar de Verenigde Staten. Hij verblijft er tot januari 1919. In dat jaar verkoopt hij zijn woning en atelier in de Amerikaansestraat.

Na zijn verblijf tijdens WO I in de Verenigde Staten, waar hij kennis maakt met de Chicago School, beleeft hij een nieuwe creatieve periode. De eerste plannen van het Paleis voor Schone Kunsten van Brussel zijn dan klaar in werden ingewijd in 1928. In 1919 lijkt hij niet stil te staan hij wordt dan ook leraar aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten van Antwerpen.

In 1925 is hij de architect van het Erepaviljoen van België op de wereldtentoonstelling voor Moderne Decoratieve Kunst en Kunstnijverheid te Parijs en ook nog in dat jaar wordt hij directeur van de Afdeling der Schone Kunsten van de Koninklijke Academie van België.

Naar het einde van z’n leven toe gebeuren er nog een aantal belangrijke dingen zoals de betiteling van baron in 1932 verheven door koning Albert I, het klaarspelen van het definitief ontwerp van het Centraal Station te Brussel klaar en in 1937 begint hij met het schrijven van zijn “Memoires”.

De 86-jarige Victor Horta overlijdt op 8 september 1947 werd begraven op het kerkhof van Elsene.