Hallo,

Mag ik mij even voorstellen. Mijn naam is Lars, Larske voor de vrienden. Ik lag donderdag 03/04 nog even te dommelen, na mijn dagelijkse stretch oefeningen in mijn mama haar buik toen een gemaskerde vrouw gewapend met een mes binnenviel. Ze was vergezeld van twee eveneens gemaskerde medeplichtigen waarvan er één trachtte te filmen en nagelbijten tegelijk. Ik imiteerde ogenblikkelijk een politiesirene in de hoop dat ze gingen weglopen maar blijkbaar had dit zonder het bijhorende zwaailicht weinig effect. Integendeel die nagelbijter was precies blij mij te horen. Toen zij mij dan nog in die vent zijn pollen stopten was ik niet gerust. Ik had gezien hoe onhandig hij te keer ging met die camera en verwachtte dan ook om elk ogenblik op de grond terecht te komen. Ik wou net mijn longskes nog eens goed testen toen ik plots in de vertederde ogen keek van een prachtige vrouw. Ik voelde het direct dat was mijn mama. Ze zag er precies uit zoals ik ze mij had voorgesteld. Voor ik het wist lag ik in haar armen. Het was heerlijk. Ik had daar al die maanden naar uitgekeken en eindelijk was het zo ver. Mijn mama vertelde mij dat die lijkbleke man zonder nagels die men nu  reanimeerde, mijn papa was. Mijn papa mankeerde niets ernstig. Het waren de zenuwen en emoties. Ik voelde mij moe maar gelukkig. Terwijl de verpleegster mij wegneemt voor mijn eerste dutje neurie ik vrolijk “ Larske is geboren halleluja hallo. “  

Na mijn dutje besloot ik eens ernstig te klappen onder mannen met mijne pa, die had ondertussen al terug een normaal kleurke . Ik wou alles weten over mijn: Ouders grootouders broers tantes nonkels neven en nichtjes. Ik vroeg mij af waar ik ging wonen en was benieuwd naar mijn prehistorie. Het beloofde een interessant gesprek te worden.