Functie
Na
water, komen eiwitten het meest voor in ons lichaam. Ze worden
afgebroken tot aminozuren, die dan dienen als bouwblokken
voor het opbouwen van spieren en bloed, huid en beenderen,
hart en hersenen.
Symptomen van eiwittekort zijn :
- Slechte groei
- Klierstoornissen
- Gebrekkig libido
- Vatbaarheid voor infecties
- Oververmoeidheid
- Depressie
- Langzame genezing wonden
- Bij kinderen : gewrichtszwellingen
- Bij volwassenen : tekens voortijdige veroudering
Een grotere weerstand tegen infectieziekten wordt opgebouwd
door het voorzien in voldoende eiwitten, bijvoorbeeld door heldere
kippensoep te eten. Met een eiwitarme voeding wordt er
te weinig gal geproduceerd, met als resultaat een slechte
opname van vetten. Eiwitten zijn opgebouwd uit duizenden
combinaties van 24 aminozuren, die op hun beurt opgebouwd
zijn uit koolstof, waterstof, zuurstof, stikstof, zwavel en
ijzer.
Acht aminozuren kunnen niet aangemaakt worden
door het lichaam, met name :
Zij
moeten rechtstreeks uit het voedsel gehaald worden. Zonder
hen kan er geen eiwitsynthese plaatsvinden. Zij moeten
in de juiste verhoudingen aanwezig zijn in de maaltijd. Als
dat niet het geval is wordt de eiwit-synthese tot staan gebracht
of gereduceerd. Van een aantal aminozuren werd recentelijk
vastgesteld dat ze een gunstig effect hebben op een
aantal specifieke aandoeningen. Zo is bijvoorbeeld
geweten dat lysine uiterst effectief het herpes simplex
virus onderdrukt. (mondblaren, koortsuitslag rond de lippen).
Dit aminozuur komt niet voor in vegetarische voeding
en speelt een hoofdrol in de opname van calcium. Vegetariërs
doen er dus goed aan lysinesupplementen te nemen. Het
is van groot belang dat alle acht essentiële eiwitten in de
voeding voorkomen. Voedsel met compleet eiwit is afkomstig
uit het dierenrijk : eieren, melk, zuivelproducten,
vis en vlees. Er zijn enkele goede plantaardige bronnen
zoals sojabonen, noten, zaden, volkorengranen, peulvruchten,
tarwekiemen, pollen, zoetwateralgen en biergist. Wat de hoeveelheid
benodigde eiwitten betreft wordt gewoonlijk 1 gram per kilogram
lichaamsgewicht per dag vooropgesteld. Deze waarde is veeleer
indicatief en kan niet zomaar veralgemeend worden. Zij verschilt
van persoon tot persoon. Een teveel aan vleeseiwit
draagt bij aan hartkwalen en aderverkalking.
Een vleesrijke voeding moet steeds in evenwicht gebracht worden
door aanvulling met vezels. Stresscondities kunnen de eiwitbehoefte
met 30 procent doen toenemen.
Kijk
hier voor een methode om evenwicht te bereiken in uw persoonlijke
voeding.
|
