|
Het
logo op het frame symboliseert twee
G's.
YOUTUBE
Saint-Saëns - Valse Mignonne, Op.104 sur un
Gabriel GAVEAU
Gabriel Gaveau - art-case
Tussen
1885 en 1940, hebben een groot aantal pianofabrikanten geprobeerd een
moderne piano te construeren met een mooie klank gecombineerd aan een
esthetisch meubel.
Er werd gewerkt aan een stevig metalen frame en
gekruiste snaren die met een moderne mechaniek nog steeds met gemak kan concurreren met de piano's van vandaag.
Deze
piano's zijn ons muzikaal patrimonium, en daarom is het belangrijk om
ze in goede staat te bewaren, opdat ze hun wezenlijke waarde kunnen
behouden.
Gabriel GAVEAU verkocht zijn piano's over heel de wereld, van Argentinië tot Egypte.
ADRESSEN :
-
Expositieruimte en concertzaal :
55-57, Av. Malakoff, 75016 Parijs
(arr.16) Vandaag is dit Avenue Raymond Poincaré, Kortbij het 'Bois de Boulogne',
adres sinds 1919)
-
16, rue Gustave Zédé,
rond 1935
-
en
7, rue Drouot rond 1936
- Fabriek
en administratie
: 92, rue de
Sèvres (Boulogne
sur Seine)(arr.7)
-
Radiofabriek :
18, rue de Châteaudin, Asnières (Seine)
rond 1935
"PARIS. — Modification.- Gabriel GAVEAU, 55-57, avenue Malakoff. —
Siège transféré 16, rue Gustave Zédé. — P.A. "
Archives commerciales de la France. Journal
hebdomadaire, 12/07/1935,
p.3008
"ASNIERES - Formation - Soc. Commerciale et industrielle des
Etablissements Gabriel GAVEAU, 18, rue de Châteaudun - S.A. -
400.000 fr. - Instruments de musique. - 99 ans - P.A. "
Archives commerciales de la France. Journal
hebdomadaire, 01/11/1935,
p.4560
"Vendeur : 'Gaveau-Bouchot' - Acquéreur : 'Gaveau Ve - Domicile
élu pour les oppositions Me Letulle, notaire, 12, rue d'Anjou' -
Fonds vendu : Conservation du fonds de location et vente de pianos,
7, rue Drouot. - P. A."
Archives commerciales de la France. Journal
hebdomadaire, 18/03/1936,
p.1231
55-57 Av. Malakoff, 75016 Parijs
(adres sinds 1919)
Wist
U dat er begin 1900 wel meer dan 1500 pianomerken (verspreid over de
wereld) bestonden? De
gemiddelde prijs van een piano bedroeg toen een 300 €. Dit bedrag
was hetzelfde als een gemiddeld jaarsalaris van een werkman in een
pianoatelier die tijd.
Rond
1920 waren er nog een vijftigtal
pianoateliers in Frankrijk. Maar in de periode
1936-'45 moesten vele
ateliers sluiten (zo ook het pianoatelier Gabriel GAVEAU) door inbeslagname gebouwen
en/of de economische crisis van de oorlogsperiode. In
1960 bestonden
er slechts vier Franse pianomerken. Vandaag heeft Pleyel het moeilijk
overeind te blijven door de in kwaliteit geëvolueerde piano's uit
China. De Franse piano is ten dode opgeschreven...
"
Plume de Nuits
"
door
Jean-Louis Colonna-Cesari, Edilivre, p.42
"Le plaisir de
madame, son piano quart de queue, lui venait de sa tante ,
Marguerite Bouchot...
Il était signé
du nom de son célèbre époux
Gabriel GAVEAU mais cela ne suffisait pas à effacer
l'outrage fait par les mauvaises symphonies de ce nouveau
pianiste ..."
|
|
|
15 oktober 1866, Parijs
- 3 oktober 1935, Parijs
Gabriel GAVEAU is één van de zes broers van de grote
prestigieuze
Franse
familie GAVEAU
en zoon van de befaamde
pianobouwer Joseph
(Gabriel) GAVEAU, (Romorantin,
1824 - Parijs, 1903). Zijn zoon,
Gabriel Eugène GAVEAU werd geboren op de 15e oktober 1866.
Toen zijn vader op pensioen ging,
ontwikkelde
Gabriel GAVEAU
samen met zijn
zes jaar jongere broer Etienne
(7
oktober 1872 - 26 mei 1943) zijn vaders
pianomerk 'GAVEAU' verder vanaf 1893.
Joseph G.
GAVEAU, zijn vader, sticht in 1847, op zijn 23ste, na reeds ervaring
opgedaan te hebben in verschillende pianoateliers, zijn pianofabriek
GAVEAU in Parijs. In de beginjaren ontwikkelde hij rechte piano's,
waarin hij de constructie van ERARD imiteerde in tijden waarin de
vernieuwingen in de mechaniek hun vlucht namen. Hij ontwikkelde zijn
eigen mechaniek, die al snel naam veroverde als "Mécanique GAVEAU". Zijn zes zonen (hij had ook drie dochters) erfden de
passie voor piano en deden al snel hun intrede in de fabriek. De
bekendheid van het merk GAVEAU groeide, maar in 1893 gaf Joseph de
scepter van zijn pianofabriek door aan twee zonen, Etienne en Gabriel.
Gabriel trouwde met
Marguerite Marie Thérèse
BOUCHOT
en kreeg drie
kinderen: Yvonne geboren op 24 april 1895, Denise geboren op 1 mei 1898 en Jean,
geboren op 2 maart 1902.
Gabriel GAVEAU werd later
bijgestaan in zijn zaak
door zijn zoon Jean
GAVEAU. Ook werd hij gerenommeerd als
'Chevalier
de la Légion d'Honneur'
In 1911, kwamen de gebroeders (Etienne en Gabriel) niet meer overeen en Gabriel
sticht, op zijn 45ste levensjaar, zijn eigen merk waarin hij zijn nieuwe ideeën kan botvieren in
de fabricatie van vleugelpiano's. Om zich te onderscheiden van
zijn vader Joseph en zijn fabriek GAVEAU, dat intussen in handen
is van zijn broer, gooit Gabriel zich op het verfijnen van het pianomeubel
en de intussen populair geworden mechanische piano. Hij creëert zijn eigen
stijl door gebruik te maken van een doorgedreven fineerdecoratie in de
mooiste houtsoorten met elegantie als voornaamste doel. Uiteindelijk zou
hij ongeveer een 12000 piano's in het hoge gamma hebben geproduceerd.
Ook een andere broer van hem,
Augustin GAVEAU
begint op hetzelfde moment met
een eigen merk. Meer hierover in
GESCHIEDENIS
FAMILIE GAVEAU
Rond 1925 start
Gabriel GAVEAU
een tweede
pianomerk dat een nieuwe doelgroep moet bereiken, namelijk LYS. Hij ontwerpt
een sober model met een degelijke mechaniek die ook een minder begoed
publiek kan aanspreken. De fabricatie van deze piano's gebeurt in Honfleur,
Noord-Frankrijk.
In 1925 exposeert hij op de 'Exposition
internationale des arts décoratifs et industriels modernes': "Les
envois de la maison Gabriel GAVEAU comprenaient un piano droit en bois de
courbaril composé par Georges Welter, un modèle en ronce d'acajou avec
filets de bois noir crée par Pichon & un autre..." (1)
Het einde van
de fabriek Gabriel
GAVEAU kondigt zich aan in
1939,
met de in beslagname van de radiofabriek door de Duitsers, is alles op het adres Asnières
verloren gegaan. Maar alles wat betreft de pianoproductie, werd gelukkig nog
gered en opgeslagen
in een loods en is na de oorlog in 1947, verder afgewerkt
door
Klein, een oude
Franse pianofabrikant (sinds 1791) en die nog steeds bestaat!
De archieven van
Gabriel GAVEAU
zijn door de oorlog '40-'45 niet meer
beschikbaar, waardoor men de piano's niet meer kan dateren volgens
nummer, behalve op de karakteristieken van zijn constructie.
De muzikale kwaliteit van een 'Gabriel
GAVEAU' is nog steeds niet
erkend op zijn
juiste waarde, alhoewel zij van goede makelij was. Geen enkel van zijn
kinderen heeft zijn beroep kunnen verder zetten en zijn zaak is gestopt
met de aanvang van de tweede wereldoorlog, net na zijn dood, in de
jaren '40.
Gabriel GAVEAU
was de maker van
rechte piano's -
vleugelpiano's -
mechanische piano's:
pianola's en duo-art piano's,
radio's
en platenspelers en orgels.
"La Maison Gabriel GAVEAU a entrepris de
construire des clavecins sur les plans
exacts des anciens Instruments." (2)
(1)
Toys, scientific
and musical instruments, vehicles of transportation: Exposition
internationale des arts décoratifs et industriels modernes, 1925, Volume 69
Volume 8 van Encyclopédie des arts décoratifs et
industriels modernes au XXème siècle
Toys, scientific and musical instruments,
vehicles of transportation: Exposition internationale des arts décoratifs et
industriels modernes, 1925
(2)
"La tragédie d'Alexandre: pièce en onze
tableaux ...",1931,
Paul Demasy
  
|
