11 February 05

preparation : 12 December 04

text

Vanochtend naar Gent gereden, door het prachtig golvend landschap rondom Brussel, ze zeggen dat ik via Antwerpen moet rijden, maar deze weg is zoveel mooier.
Auto bij het EI Huis gezet, ook zo ijzig koud als in Maastricht. Op de fiets naar de Belgradostraat, met i-Book, externe HD, videocamera, aantekenboeken, documentatie en voor Lieve de 'Druim van Mestreech' (heerlijk geurende thee) en daar hoort natuurlijk 'Mestreechter sterrekes' bij, pure chocolade in stervorm, een van de symbolen uit het Maastrichtse wapen.
Honderuit vertellen, en dan toch gericht aan de slag met ERS-05. Natuurlijk eerst praktisch, subsidie, wie neemt wat mee, wat doen we gezamenlijk en wat doen we gescheiden. Er gaat in ieder geval veel elektronisch materiaal mee: camera's, computers, printer en inktpatronen, diaprojectoren, recorders en tv's. Veel papier, verf en kleefband (Lieve) ook, fietsen, bergschoenen en alles dat met verplaatsen en waarnemen en documenteren te maken heeft. Helaas zullen we om praktische redenen waarschijnlijk met 2 auto's moeten rijden.
We praten over de website en hoe we in ons werk staan. Is de titel de juiste, of moet het 'Mapping Rural Situations' worden. Is 'mapping' meer gericht op een product en laat 'exploring' meer vrijheden?
Wat we nu doen is in ieder geval een vorm van 'mental mapping', 'data collecting'. Zo proberen we het materiaal voor de site te ontwikkelen inclusief de structuur van de site. Al werkend achter onze computers ontstaat er vanzelf een taakverdeling, Lieve zet alles meteen om naar de website en ik naar tekst.
Van de week heb ik je een tekst gestuurd die ik geschreven heb toen ik aan het werk was voor galerie Dis. Het kwam zo in me op, omdat bij Dis de video een bewegend kijkkader (het raam) liet zien, en dat wat men waarneemt door het kader in beweging is, maar bij Dis als still is weergegeven. Dat vond ik ook zo mooi aan een of een aantal video's die jij gemaakt hebt, waarbij de ruimte die statisch is, bewegelijk wordt gemaakt doordat jij een beschrijving van de ruimte met je camera maakt. Ik denk dat dat mooie uitgangspunten voor ERS zijn.
In ons gesprek vergelijken we hoe we onze uitspraken of teksten benaderen. Visualiseren we het woord, de zin, benaderen we het heel sec of benaderen we het narratief? Als ik het heb over een huiselijke situatie binnen 4 muren dan denk ik aan een kamer, een ruimte met 4 muren, inclusief plafond en vloer. Lieve denkt ook aan de mogelijkheid van een ruimte zonder vloer en plafond en neemt dus sec de 4 muren als uitgangspunt. Een ruimtelijke begrenzing van 4 muren, maar een doorgang naar de omgeving. Grappig ook hoe ieder mens naar 'de lijn' kijkt. Een lijn als ruimtelijke tekening, als begrenzing of grens in de ruimte, of een lijn als looprichting, of een verbinding tussen A en B. Joost Bolten keek naar mijn draad in de tekening getiteld 'welke kamer?' en vertaalde de lijn als leidraad, terwijl het voor mij een zuiver visuele functie binnen de situatie had.
Lieve leerde me het spelletje 'steen, schaar, papier'. Het spelletje maakt duidelijk dat binnen verschillende situaties afwisselend dan het ene en dan het andere element 'wint', en dat alles uiteindelijk als een loop zich herhaald en aan elkaar gekoppeld is. Dit was het uitgangspunt voor één van haar video's.
Het herinnert me aan een video die ik jaren geleden heb gemaakt, waarbij mijn 2 kinderen een kwartier lang het liedje 'hoofd, schouders, knie en teen' zingen. Het liedje gaat gepaard met het aanwijzen van de genoemde lichaamsdelen. Doordat het in de tijd zo lang duurt, lopen op een gegeven moment woord en gebaar niet meer synchroon. Uiteindelijk gaat het om het totaal van klank en beeld dat door de deregulatie een andere wijze van perceptie oproept.
Het a-synchroon werken met o.a. random elementen komt bij Lieve vooral voor bij de combinaties tussen tekst en beeld, bij mij in combinaties van geluid en beeld. Het blijkt dat we allebei in onze installaties een vorm van de-regulatie van de perceptie nastreven.
We concluderen dat we naar zuiver meetkundige elementen kijken, naast culturele, tactiele en rationele elementen. Ook uitgangspunten die met de wetenschappelijke benadering van de waarneming te maken hebben bespreken we. We merken dat we in de loop der jaren dit als een natuurlijke attitude hanteren. Een attitude die waarschijnlijk ook te maken heeft met onze roots in de beeldhouwkunst, waarbij we allebei vooral met het aspect van environments werkten.
We starten altijd met onderzoek van het environment. Of dat nu binnen of buiten is maakt niet uit. Uiteindelijk zoeken we naar een situatie die uitdaagt om anders waar te nemen, uit het dagelijks patroon van denken, kijken en handelen te treden. Waar Lieve tot een minimalistische en poëtische visuele uitspraak komt is mijn uitspraak in de visuele samenstelling een complex poëtische uitspraak.
We spreken vandaag af dat we in Mas de Charrou de dingen op ons af laten komen. Een vooropgezette werkwijze zou te beperkend zijn en we hebben er alle vertrouwen in dat we in een dialoog tot een werkwijze komen. We hebben een zelfde werkhouding, en zien wel hoeveel we alleen en hoeveel we samen doen. Uitgangspunt is uiteindelijk om tot een gezamenlijk iets te komen.

In januari komen we weer bij elkaar, we blijven mailen, en werken zo toe naar maart 2005 Mas de Charrou, France. JS