dagkrant 2004 (augustus-december)

Kerst en Nieuwjaarswensen

De weg naar morgen willen we samen afleggen.
Bedachtzaam maar resoluut kiezen wij doel en richting.
In dialoog en overleg,
in vertrouwen en solidariteit
streven we steeds
naar een beter Vlaanderen en een betere wereld.
In vrede, vrijheid en verdraagzaamheid.

Lionel en Frieda Vandenberghe-Willemen

-----

20 december 2004 - Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letterkunde

De toekomst van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letterkunde (KANTL) wordt bedreigd door het voornemen van minister Bert Anciaux om het “Huis Oombergen” in de Koningstraat in Gent te verkopen en de Koninklijke Academie voor Taal en Letterkunde naar Antwerpen te verhuizen. Omwille van tal van redenen heb ik vragen bij deze plannen.

De oprichting van de KANTL was een van de eerste eisen van de negentiende-eeuwse Vlaamse Beweging. De Academie kan in die zin bekeken worden als de oudste en eerste Vlaamse openbare instelling. Meer dan honderd jaar kon de Academie haar werking uitbouwen in Gent, een stad die in de culturele en sociale ontvoogding van Vlaanderen een belangrijke rol speelde. Het zou bijzonder te betreuren zijn mocht de academie en/of het gebouw waarin de academie huist omwille van besparingsredenen een andere bestemming krijgen.


De oprichting van de Koninklijke Academie voor Taal en Letterkunde
was een van de eerste eisen van de negentiende-eeuwse Vlaamse Beweging

Vorige week heeft het Vlaams Parlement zich uitgesproken voor het behoud van de KANTL in Gent. Toch staat dit de verkoop van het gebouw waarin de Academie zich bevindt niet in de weg. Daarom vroeg ik aan minister Anciaux een andere oplossing te vinden voor de financiële problemen waarmee hij te kampen heeft en het “Huis Oombergen” in Vlaamse handen te houden. Het statige paleis, met haar bijzondere historische betekenis voor de Vlaamse Beweging, heeft immers bijzondere troeven. Het gebouw bevat imposante salons en overlegruimtes die vandaag reeds gebruikt worden voor tal van culturele activiteiten. Bovendien biedt het onderdak aan een uitgebreide bibliotheek en een heel belangrijk literair archief.

Ik vroeg aan minister Bert Anciaux het “Huis Oombergen” niet te verkopen en na te gaan hoe de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letterkunde kan geherwaardeerd worden als Vlaamse culturele instelling van bijzonder belang.

Meer info: www.kantl.be

-----

15 december 2004 - Nieuwe webstek

Na anderhalf jaar werd het tijd deze webstek eens grondig op te frissen. Het resultaat kan je vanaf vandaag bekijken. Misschien dat er hier en daar nog iets niet klopt, maar ook de laatste problemen zullen eerstdaags opgelost zijn.

-----


13 december 2004 - Goed bezig...

Tijdens het weekeinde ging ik naar een receptie. Een dame komt naar mij toe.

Dame: Mijnheer Vandenberghe ik ken u, maar gij zult mij niet kennen
Ik: Misschien wel, wellicht zag ik u op de IJzerbedevaart?
Dame: Juist, nu ben ik bij de N-VA.
Ik: Aha
Dame: Wel mijnheer Vandenberghe, doe zo verder, ge zijt goed bezig. Ik wens je veel succes.

Zoiets doet nu eens echt deugd!

-----

11 december 2004 - Turkse Koerden vragen vrijheid, vrede en verdraagzaamheid

Zaterdag was ik aanwezig op een grote betoging van Turkse Koerden in Brussel. Ik ben geen specialist in het schatten van het aantal deelnemers, ik weet alleen wat ik gezien heb: de Wetstraat was vol van het Schumannplein tot aan de kleine ring en de ringen waren breed en men stapte héél dicht bij mekaar op. Vele duizenden stapten op in een kleurrijke stoet.

De Koerden zijn voor de toetreding van Turkije bij de Europese Unie. Europa heeft namelijk Turkije gewezen op de weg die nog moet afgelegd wordeninzake de erkenning van de taal en cultuur van de 20 miljoen Koerden in Turkije, inzake folteringen in de gevangenissen, inzake het leger, enz.

Als Vlaming steun ik hun geweldloze strijd voor emancipatie en mensenrechten. Ik kan niet anders.

-----

8 december 2004 - Europa handhaaft wapenembargo tegen China !

De Europese Unie houdt vast aan het vijftien jaar oude wapenembargo tegen China zolang Beijing zijn mensenrechtenbeleid niet drastisch verbetert. Dat heeft de Nederlandse premier Jan Peter Balkenende als EU-voorzitter vandaag aan de Chinese premier Wen Jiabao gezegd. Oef! De Unie neemt haar verantwoordelijkheid in dit belangrijke dossier. Europa zwicht niet voor de economische macht van China en maakt aan China duidelijk dat mensenrechtenverdragen geen vodje papier zijn.

Oud-minister van Buitenlandse Zaken Louis Michel liet eerder weten wel akkoord te gaan met de opheffing van het wapenembargo. Ik heb me daar toen tegen verzet. De houding leek eerder ingegeven door de Waalse economische belangen dan door zorg voor het internationaal recht. Dit bleek opnieuw toen de Chinese minister van Defensie, Cao Cangchuan, midden oktober een geheim bezoek bracht aan een fabrikant van wapens voor legers en ordestrijdkrachten in Herstal. Nog voor de Unie had beslist rolde Wallonië reeds de rode loper uit voor de Chinese bewapeningslobby!

Ik zal dit dossier blijven volgen en eis dat het parlement nauwer betrokken wordt bij een toekomstige standpuntbepaling over dit probleem door de federale regering. Voor Spirit blijft het opheffen van het Chinese wapenembargo onaanvaardbaar.

Zie ook: Spirit tegen Europese wapenexport naar China

-----

30 november 2004 - Europese week in de Senaat

België ondertekende onlangs mee de Europese Grondwet. Wat staat erin en vooral : wat denkt u erover? Europa wordt ook steeds groter. Op 16 en 17 december 2004 beslist de Europese Raad waarschijnlijk over toetredingsonderhandelingen met Kroatië en Turkije. Met Bulgarije en Roemenië wordt verder onderhandeld. Ook de vorderingen inzake terrorismebestrijding worden geëvalueerd.

De week voordien opent de Senaat zijn deuren, want Europa is ook uw zaak. Van 6 tot 10 december kan u zelf mee debatteren met toppolitici. Bedoeling van deze Europese Week is u te informeren over de huidige uitdagingen voor de Europese Unie, over Europa in het algemeen, de Europese Grondwet, de uitbreiding, enz. U krijgt de unieke gelegenheid uw verkozenen hierover persoonlijk te ondervragen en met hen te debatteren.

Alle debatten zijn voor iedereen toegankelijk. De debatten in het halfrond worden live uitgezonden op de webstek van de Senaat. Meer info krijgt u op het gratis nummer 0800/22.000 (werkdagen, van 9 tot 17u) of via een berichtje naar europa@senate.be.

Meer info: De Europese week van de Senaat

---

17 november 2004 - Bespreking wetsvoortel gezondheidszorgberoepen begonnen

Vandaag werd mijn wetsvoorstel over de reglementering van het beroep van klinisch psycholoog, klinisch seksuloog en klinisch orthopedagoog voor een eerste keer behandeld in de bevoegde commissie van de Senaat. Tegelijk werd door enkele franstaligen een ander voorstel ingediend om dezelfde beroepen te reglementeren. Zo is de discussie gestart.

Alleen de VLD liet zich nogal negatief uit tegenover het voorstel omdat de rol van de arts niet voldoende aan bod zou komen. Mijn voorstel wil duidelijk de psychotherapie uit de medische wereld trekken. Er moet een einde gemaakt worden aan de medicalisering van de psychologie. Maar dat zal niet gemakkelijk zijn. Van de VLD zitten er nl. twee artsen en één apotheker in de commissie. Vandaar...

Zoals gewoonlijk in gevallen waar er verschillende wetsvoorstellen op tafel liggen trok de regering de zaak naar zich. Minister Demotte beloofde een regeringsontwerp voor te stellen tegen de lente van volgend jaar.

Iets helemaal anders dan.

Onder impuls van mijn gedreven collega Walter Muls, Kamerlid voor Spirit, werd vandaag de Interparlementaire Werkgroep Tibet opgericht. De ondertekening werd bijgewoond door een vertegenwoordiger van het Bureau van Tibet en verschillende Tibetaanse geestelijken. Verschillende kamerleden en senatoren ondertekenden de basisverklaring.

Uiteraard steun ik dit initiatief en zal ik in de Senaat de Tibetaanse beweging steunen. Onder meer mijn resolutie inzake de opheffing van het EU-wapenembargo tegen China is ingegeven door mijn bekommernis over de mensenrechtenschendingen tegen het Tibetaanse volk.


Tibet

‘Samen met parlementaire werkgroepen in andere Europese landen zoals Italië, Noorwegen, Zweden, Frankrijk, Zwitserland en met de Tibet Intergroup in het Europees Parlement wil deze Vlaams-Waalse werkgroep streven naar een bredere maatschappelijke erkenning van de Tibetaanse kwestie. Verder wil de werkgroep er bij de regering op aandringen om samen met andere Europese landen en de EU stappen te ondernemen om het recht op zelfbeschikking van het Tibetaanse volk en de erkenning van de Tibetaanse regering in ballingschap als enige legitieme vertegenwoordiger van het Tibetaanse volk op de agenda te plaatsen van de Algemene Vergadering van de VN.

-----

14 november 2004 - Dient het Blok het Vlaams belang?

Gisteren, vandaag en morgen zeggen we en blijven we zeggen dat de partij met de nieuwe naam en met hetzelfde onmenselijk programma een blok aan ons been is. Erger nog: al wie in het verleden en vandaag aan "Vlaamse Beweging" doet, wordt nu nog meer dan vroeger in het verdomhoekje geduwd. Geel en zwart wordt nu met één partij geassocieerd. En de leeuw die al een honderdtal jaar gebruikt wordt als symbool van een gezonde en gerechtvaardigde emancipatiebeweging wordt in beslag genomen door één partij.

Het resultaat zal zijn dat nog méér vlaamsgezinden zullen weigeren hun leeuwenvlag uit te hangen bij feestelijkheden of een VL-zelfklever op auto of boekentas te plakken. Bevreesd om geassocieerd te worden met het blok-aan-ons-been. We zullen voortaan als goedmenende, democratische en progressief vlaams-nationalisten de "officiële" Vlaamse Leeuw (inclusief rode tong en nagels - overigens de heraldisch correcte versie!) moeten propageren. 14 november 2004 is een zwarte dag voor de Vlaamse emancipatiebeweging!

-----

11 november 2004 - Solidariteit met het Palestijnse volk

Deze ochtend overleed de Palestijnse president Yasser Arafat. Ik ontmoette de president in februari 2004 in Palestina. Ik steun het Palestijnse volk in hun verdriet over het verlies van hun leider. Ik hoop dat de nieuwe leidersvan Palestina, samen met hun Israëlische collega's, werk kunnen maken van een duurzame oplossing voor het aanslepend conflict: twee volkeren, twee staten, één toekomst.

-----

7 november 2004 - Over het Allerheiligen-verlof

Ik maakte van de politiek-luwe periode gebruik om mijn culturele bagage wat op te krikken. Kwestie van te kunnen concureren met onze minister van Cultuur. De boekenbeurs heb ik niet bezocht. Wel was ik aanwezig in de kathedraal van Antwerpen op de voorstelling van de nieuwe vertaling van de Bijbel. Geen shownummertje van een uitgever of een auteur. Wel een interreligieuze bijeenkomst met prachtige muziek en zinvolle teksten. Het was voor mij bijna hemelse vreugde te mogen aanwezig zijn in dit unieke gothische gebouw. Ik zat goed met een prachtig zicht op Rubens' kruisafneming.

In Gent in 't Kuipke - ik was er nog nooit geweest - woonde ik een Gospelconcert bij naar aanleiding van 40 jaar Damiaanactie. Een uniek programma met een tweeduizend koppig koor, samengesteld uit veertig koren uit heel Vlaanderen, begeleidde de Afro-Americaanse zangeres Lea Gilmore en de Vlaming Will Tura. Een prachtige hulde aan de duizende vrijwilligers die zich belangeloos inzetten om lepra (naar het voorbeeld van "onze" pater Damiaan) en tbc te helpen genezen.

Rijsel, culturele hoofdstad 2004, stond ook op de agenda. Rijsel is voor mij geen onbekende stad. En toch deed het deugd rond te flaneren in deze Vlaamse stad. Het museum voor schone kunsten hangt vol Vlaamse schilders.

Brussel vergaten we ook niet. Een unieke tentoonstelling met schilderijen van Appel, geconfronteerd met jawel Van Dyck, Rubens, Rembrandt, Snijders maar ook met Van Gogh, Ensor en Mondriaan. En natuurlijk enkele sublieme Cobra-kunstenaars. De schilderijen van Claus verrasten me.

In het Vlaams Parlement loopt ook een tentoonstelling met enkele grote spectaculaire werken van Panamarenko.


Panamarenko in het Vlaams Parlement

En dan nog eens in Antwerpen: het museum voor schone kunsten. Speciaal voor de tentoonstelling "Rijksmuseum aan de Schelde". Tijdens de verbouwing van het Rijksmuseum Amsterdam hangen dertig schilderijen tijdelijk in Antwerpen. Mooi tentoongesteld en met een zeer leerrijke brochure.
De gewone collectie van het Antwerps museum is steeds de moeite waard. Ook al kom je er meermaal per jaar. Deze keer ben ik bijzonder getroffen geweest door de collectie van Ensor, met een heel prachtige marine.

Ik bezocht ook eventjes de Waalse steden Namen, Dinant en Bergen. Gezellige stadjes, die ook heel wat te bieden hebben. Spijtig was de vroegere mijnwerkerssite van "le Grand Hornu" gesloten op Allerheiligen.

Nog dit. Tegenwoordig mag men niet meer spreken over het Allerheiligenverlof. Deze vakantie heet nu "Herfstverlof". Binenkort wordt het nog Halloweenvakantie! Ik volhard in de boosheid. Allerheiligen en Allerzielen. Ik denk dat elke mens vandaag nood heeft om zich af en toe eens te bezinnen over leven en dood.

-----

2 november 2004 - Het sociaal-culturele leven in Halle-Zoersel

Het sociale en culturele leven in mijn dorp Halle en in de buurgemeente Zoersel bloeit. Ik ben nog steeds heel actief in de Davidsfondsafdeling Halle-in-de-Kempen. Deze afdeling heeft heel wat pionierswerk gedaan in het dorp. Zo organiseerden we reeds twintig jaar geleden, met Allerheiligen, een tentoonstelling met schilderijen van kunstenaars uit de regio. Daar zijn we intussen mee gestopt, omdat de gemeente het initiatief heeft overgenomen.

Intussen werd ook een oude zaal omgebouwd tot een mooie tentoonstellingsruimte. De foto hierboven werd genomen op de opening van de tentoonstelling "Altaar-Stuk" met schilderijen van Wilfried D'Hondt (Zoersel, tentoonstellingsruimte De Bijl).

-----

11 oktober 2004 - Druk weekend voor de week van de waarheid

Het VEV (Vlaams Economisch Verbond), nu VOKA, geeft "jonge" politici de kans om een bedrijfsstage te volgen. Omdat ik uit een totaal ander milieu kom ging ik daar graag op in. Vorig jaar volgde ik gedurende vier dagen een stage bij ETAP, een bedrijf van verlichtingsapparatuur.

Dit jaar koos ik voor een ander en bijzonder bedrijf: Ecover. Vrijdag bezocht ik deze producent van ecologisch verantwoorde afwasproducten. Het bedrijf huldigt een heel speciale filosofie die best past in het kader van de duurzame ontwikkeling. Dat was de reden waarom Els Van Weert, onze SPIRIT-staatssecretaris voor duurzame ontwikkeling en sociale economie, een bezoek bracht aan het bedrijf.

Op zaterdag 9 oktober 2004 woonde ik de uitreiking bij van de Frans Drijversprijs. De prijs wordt genoemd naar de priester-leraar die voor het studententijdschrift "De Student", in de woelige beginjaren van de Blauwvoeterie, de term A.V.V.-V.V.K gebruikte. De prijs wordt om de twee jaar toegekend aan een "verdienstelijke Vlaming". Ik kreeg die prijs in 1996. Een heel mooi bronzen beeldje. De prijs werd dit jaar toegekend aan Frans-Jos Verdoodt, historicus, lid van het IJzerbedevaartcomité en afgevaardigd-beheerder van het ADVN, voor "zijn geschiedkundig werk en het historisch pardon door hem uitgesproken op de 73ste IJzerbedevaart ".

De laudatio werd uitgesproken door ere-senator, ere-volksvertegenwoordig, ere-Vlaams parlementslid én mijn mentor Willy Kijpers. De serieuze tekst stond op papier, die moesten we thuis maar lezen. Zijn toespraak was typisch Willy, aan de hand van anecdotes en persoonlijke ervaringen gaf hij ieder van ons veel levenswijsheid en inspiratie om verder te werken aan de Vlaamse ontvoogding! Het was voor mij een aangename plicht om op deze stijlvolle plechtigheid (in Rotselaar, geboortestad van Drijvers) aanwezig te zijn.

Intussen wacht de Wetstraat in spanning op de beleidsverklaring van de premier. Het wordt een boeiende week.

-----

7 oktober 2004 - Geef bloed, als je mag...

Ik ben sinds jaren een trouwe bloedgever. Maar sinds ik op maandagavond de vergadering van het Partijbestuur van SPIRIT bijwoon kan ik bij de bloedafname in Zoersel (steeds op een maandagavond) niet meer aanwezig zijn. Toevallig zag ik dat er een bloedafname gebeurde in het Parlement. Ik trok er naartoe.

Wie kwam de rij wachtenden voorbijsteken? Eerst een paar TV-camera-ploegen. We wisten dus dat er een belangrijk iemand op komst was. Jawel: kamervoorzitter Herman Decroo. Er volgde een vriendelijke woordenwisseling tussen de kamervoorzitter en de "senator", zoals hij mij voortdurend noemde.

Maar pech voor Decroo. Omdat hij ouder was dan 65 mocht hij geen bloed meer geven. Ik schoof verder aan bij de rij wachtenden. Drie kwartier wachten om uiteindelijk bij de dokter te belanden die mij ook verbod gaf om bloed te geven omdat ik twee weken geleden in Amerika was en omdat er een virus ronddwaalt in de USA.

Ik wist dat er een Bush-virus aanwezig is in Amerika, maar ik wist niet dat er een nog ergere virus bestond. Een ander werd uitgezonden op het VRT- én VTM-nieuws van donderdagavond.

-----

4 oktober 2004 - OVSE herfstvergadering Rhodos

Van 28 september tot en met 3 okotber was ik in Rhodos voor de driemaandelijkse bijeenkomst van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE). Het onderwerp was mensenhandel, terrorismebestrijding en de Midden-Oosten-problematiek.

In het debat over terrorismebestrijding riep ik de aanwezigen op werk te maken van het wegnemen van de voedingsbodem van terrorisme door armoedebestrijding, sociaal-economische vooruitgang, duurzame ontwikkeling,... Mijn tussenkomst lees je hier.

Ondertussen vernamen we dat de Israëli's andermaal doelwitten bestookt hebben in de stad Jabalya (Gazastrook) om er Palestijnse activisten te doden in de Gazastrook. Ik bezocht begin dit jaar dit vluchtelingenkamp. Ik heb er de schrijnende armoede gezien. Ik maak me zorgen over de situatie. Opnieuw vielen onschuldige slachtoffers, waaronder heel wat kinderen. Welke ellende zullen die bombardementen en het slopen van een 7 km brede zone - om te beletten dat Palestijnen raketten afvuren naar nabijgelegen ISraëlische dorpen - nu aangericht hebben?

-----

27 september 2004 - Terug van de Algemene Vergadering van de VN in New York

De jetlag heeft me parten gespeeld. Heel de week heb ik het in New York last gehad met de aanpassing aan het uurverschil, aan de temperatuur (33°), aan de blazende air-conditioning en aan het nachtlawaai. En terug in Vlaanderen was het weer van hetzelfde: uur- en temperatuurverschillen.

Toch ben ik zondag naar de Spirit-familie-dag geweest. Een heel interessante en boeiende dag. Mekaar ongedwongen kunnen ontmoeten tijdens het supporteren voor het Spirit voetbalkampioenschap, voor het touwtrekken, tijdens een wandeling of tijdens de bbq. De politiek kwam maar zelden ter sprake. Vliegtuigen waren niet in de buurt. En ook onze excellenties waren op post in Gent! Ze grepen wel af en toe naar de GSM. Waarvoor? Dat is hetzij staatsgeheim, hetzij familiegeheim...

VERENIGDE NATIES

Samen met de MR-senatrice mevr. Defraigne vertegenwoordigde ik, vorige week, het Belgisch federaal parlement tijdens de "Ministeriële week van de Verenigde Naties". Ook leden van het kabinet en de administratie Buitenlandse zaken waren aanwezig. Vijf opeenvolgende dagen kwamen alle regerings- en of staatshoofden aan het woord. Minister De Gucht was aanwezig namens de Belgische regering. Ik heb verschillende toespraken ter plekke gevolgd, andere via het TV-scherm. Een indrukwekkende aanwezigheid van de wereld, verenigd in dit immense gebouw. Ook heb ik een zitting van de Veiligheidsraad meegemaakt. Daarnaast werden enkele contacten en ontmoetingen georganiseerd door het ambassadepersoneel.

Zo o.m. een gesprek met de verantwoordelijke voor de initiatieven rond vredeshandhaving in Afrika en een bijeenkomst in verband met de UNDP (United Nations Development Programme), programma's ter ondersteuning van verschillende nationale parlementen in derde-wereld-landen. België is met een honderdtal personen vertegenwoordigd in en rond de "Belgische missie bij de Verenigde naties". Het was bijzonder boeiend te vernemen waarmee deze mensen in New York bezig zijn. We weten er veel te weinig over. Zelfs politici van de commissies buitenlandse zaken zijn niet op de hoogte. Onze indruk was alleszins zeer positief.

Ik was in het begin van dit jaar in Israël en Palestina. Ik maakte daar een groot aantal veiligheidscontroles mee. Maar wat ik New York zag, tijdens de aanwezigheid van Bush was bijna even erg, maar toch enigszins vriendelijker. Zo'n veiligheidsmaatregelen! Politiemensen in bosjes op elke straathoek, mét automatische wapens. Overvalwagens, ambulances, motoren. Helicopters in de lucht. We moesten permanent ons pasje laten zien. Alle straten die naar de VN leiden waren afgesloten, wat in de Avenues een enorme verkeerschaos te weeg bracht.

Ik bezocht ook Ground Zero. Die grote put, die nu een enorme bouwwerf geworden is, maakt indruk. De vele wandelaars rond het hekken waren stil. In het nabije kerkje werd gebeden. Dat viel me trouwens op: in de Sint-Patricks cathedral op de 5th Avenue, zaten honderden mensen op de zitbanken, eerst dacht ik aan het rusten, maar merkwaardig veel waren ingetogen aan het bidden.

DHL

Vooreerst dit. In de zeer drukke Avenue's en Streets van New York kwamen we geregeld camions tegen met het opschrijft DHL. We werden natuurlijk elke ochtend gebriefd over te toestand in België. Ik moet eerlijk bekennen dat er van zenuwachtigheid geen sprake was over wat zich in België afspeelde. Ik begrijp dit ten volle. Wat betekent dit allemaal op de achtergrond van wat zich afspeelt op dit ogenblik in Rusland, Dafur, Congo, Irak,...

OVSE

Morgen vertrek ik naar Rhodos voor de herfstzitting van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (OVSE). Mijn omgeving merkte op: weeral weg? Men vergeet al te vaak dat men naar een ver of nabij land trekt om te werken. De dossiers kunnen we zelfs in die periodes niet allemaal lezen. Een toeristisch uitstapje en een diner worden wel vaak geoganiseerd. Zo wordt nu een zaterdaguitstap voorzien naar het eiland Simi.

In eigen land is er maar een beperkte belangstelling voor het buitenland. Dit merk je alleen reeds aan de kranten. Voor politici is het niet erg electoraal lonend om met wereldproblemen bezig te zijn. En vaak krijg je nog het verwijt "weeral op reis te zijn". Maar we proberen ons best te doen.

-----

16 september 2004 - Viering Paul Van Grembergen

Op zaterdag 18 september wordt Paul Van Grembergen gehuldigd. Paul was dertig jaar volksvertegenwoordiger en keert terug naar Evergem als burgemeester. Ik zal met veel genoegen op de festiviteiten aanwezig zijn.


Paul Van Grembergen

Ik steek mijn bewondering voor Paul niet onder stoelen of banken. De wijze waarop Paul aan politiek deed, als volksvertegenwoordiger en als minister, zijn voor mij een bron van inspiratie. Ook aan het groot redenaarstalent van Paul kunnen er maar weinig tippen.

Eén anecdote die paul volledig typeert: op een dag werd de West-Vlaamse bard Willem Vermandere gevierd in Ancienne Belgique in Brussel. Paul was als minister gastspreker. Hij hield er een schitterende indringende toespraak over Willem. Achteraf vroeg ik om de tekst. Antwoord van Paul: "Ik heb geen geschreven tekst". Geweldig!

-----

12 september 2004 - Wachten op de beleidsverklaring

Het nieuwe politieke werkjaar gaat eindelijk van start. We hebben de erste commmissievergaderingen achter de rug, binnenkort komt de Premier met zijn beleidsverklaring naar het parlement. Het wordt een spannend jaar. Men vraagt mij wat gaat het worden met de communautaire eisen: het Forum over de staatshervorming en de eisen van de Vlaamse regering. Ik weet het ook niet. Ik lees aandachtig de kranten waarin allerlei uitspraken en losse flodders worden gelanceerd. Proefballonnetjes, zegt men.

Vorig weekend waren het "fractiedagen". De verkozenen van SPIRIT enerzijds en van SP.a anderzijds kwamen bijeen om het politieke werkjaar voor te bereiden. Eén avond en één voormiddag zat de gezamenlijke SPIRIT-SP.a fractie samen. Ministers en staatssecratarissen waren ook aanwezig. Ik dacht dat we iets meer gingen vernemen over de intenties van Verhofstadt. Maar onze federale ministers wisten het ook niet! Men is nog volop aan het onderhandelen, achter de schermen, heet het.

Het pakket eisen wordt bovendien met de dag groter. Zie wat nu met de nachtvluchten en DHL ter discussie ligt. Uitspraken als "werkloos zijn schaadt meer de gezondheid dan nachtvluchten", doet een reactie oproepen maar "werken schaadt voor velen ook de gezondheid"... En Piqué en VanCauwenberghe over de grenzen van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. En de discussie over de betaalbaarheid van de sociale zekerheid...

De premier moet klaar zijn met zijn verklaring die hij in de Kamer zal voorlezen op 21 september. Het wordt wachten tot dan. Wachten dus. Kranten lezen. Op onze nagels bijten. En zoals altijd, wie of wat er ook regeert, hier en overal ter wereld (behalve in een dictatuur), het zullen compromissen zijn...

-----

3 september 2004 - Solidariteit met Palestijnse politieke gevangenen

Vandaag nam ik in Brussel deel aan een solidariteitsactie ter gelegenheid van de "Internationale Dag voor Solidariteit met de hongerstaling van de Palestijnse politieke Gevangenen".

Sinds 15 augustus zijn er minstens 2.800 Palestijnse politieke gevangenen in hongerstaking. Ze eisen in de Israëlische gevangenissen een behandeling conform de Vierde Conventie van Génève en het internationaal humanitair recht. De families van de gevangen roepen op voor internationale solidariteit. In Brussel worden acties georganiseerd.

Het recht op vrede en veiligheid voor het Palestijnse en het Israëlische volk blijft voor spirit de basis van vrede tussen Israëli en Palestijnen. Dit impliceert het recht van het Palestijnse volk op een onafhankelijke en soevereine staat. De escalerende situatie in Israël en Palestina vormt het duidelijkste bewijs dat geweld geweld uitlokt en dat men met geweld en agressie, in welke vorm ook, nooit tot vrede kan komen.

Meer info: www.palestinemonitor.org

-----

31 augustus 2004 - IJzerbedevaart op goede weg. Wie volgt?

Zondag had de 77e IJzerbedevaart plaats. Het was een sobere manifestatie die een radikale maar onderbouwde boodschap bracht. Het was goed.

De verslaggeving in de kranten gisteren was ontgoochelend. Het lijkt er op dat sommige media de IJzerbedevaart hebben opgegeven. Dat de pers van de bedevaart een politiek spelletje maakt is te betreuren en doet de manifestatie geen goed. Het begon zaterdag al onder de titel "Meer dan een Spirit-feestje". Is het te verwonderen dat er veel Spirit-mandatarissen en -leden aanwezig waren? Het is de enige politieke partij die de leden heeft opgeroepen om naar Diksmuide te komen. Andere partij-vertegenwoordigers zijn alleen aanwezig naar gelang van de politieke actualiteit!

Volgens de krant was er 'geen enthousiasme' bij de bedevaarders? Hoe heeft men dat gemeten? Ik heb de gewoonte om heel lang op de weide te blijven na de bedevaart, om met vele mensen te praten. Ik kreeg wél heel positieve verhalen, zowel van oud en jong. Ze vonden het een serene, niet-grimmige, zinvolle plechtigheid.

Over het 'Vlaams engagement', over het verhaal dat werd gebracht, over de indrukwekkende bloemenhulde,... vond ik in de media geen woord. Wel werd een incident in de verf gezet. Over de Belgische vlag van de B-plussers dacht men eerst dat de scene in de regie paste. De serene manier waarop de drie spandoeken werden verwijderd is een bewijs, volgens sommige media, de "gelatenheid". Waren ze dan misschien beter gelyncht?

Het Ijzerbedevaartcomité wil de motor zijn achter de 'andere' Vlaamse Beweging. Een beweging met een open blik op de wereld, een beweging die niet vervalt in extreem-rechts egoïsme of 'Eigen volk eerst'-retoriek. Geef mij maar Vlaanderen aan de IJzer in plaats van Dietsland aan de Ieperlee.