Open en gesloten

Ik

- dof meervoud van beek-

beken.

Ik beken

dat er nog veel water

uit beken

in Duffel

naar de Nete zal vloeien,

eer ik de Nederlandse spelling

grote onderscheiding geef.


         Als het makkelijk kan, dan kan het ook moeilijk! Makkelijk zou zijn (zeker om de spraakkunst te programmeren in een tekstverwerkend computerprogramma, zeker voor buitenlanders die Nederlands leren): meervoud = enkelvoud + en of + s.

Aap - aapen, beek - beeken, kool - koolen...

         Waarom die bijkomende regel van gesloten en open lettergrepen? In mijn kinderjaren waren er trouwens koolen: bloemkoolen tegenover steenkolen. En: ik geef dagelijks aan dezen armen mensch zijn dagelijksch rantsoen visch.

         Tijdens mijn kinderjaren was de Nederlandse spelling een lelijk oud vrouwtje in het zwart. De spelling (vrouwelijk) werd reeds verjongd en zonniger gekleed, maar ze kan nog een leuker meisje worden, mooi en zonder overbodige aankleding. Kanten lingerie mag nog. .

         Open en gesloten lettergrepen. Duidelijk? Ik beken, kabbelende beken. Logisch? Rijken kunnen voedsel bedelen aan de armen die bedelen. Is het verstandig dat bedeelen en beedelen op dezelfde wijze geschreven worden? Ja, arm en rijk is gelijk in het Nederlands. Het Nederlands is alleszins een democratische taal. Ik vind Nederlands zelfs een lieve moedertaal. Daar ben ik wel blij mee (open lettergreep en toch ee). De Nederlandse moedertaal was niet harteloos, recent niet hartenloos en is nu weer niet harteloos. Echt. Maar de spelling geef ik nog geen grote onderscheiding.

 

Hugo Van Vlaslaer

 
terug naar de startpagina (klik)         terug naar de inhoudstafel van deze reeks (klik)