De waarheid met een ander gezichtspunt

 Velen zullen zich uit hun schooltijd nog de stelling van Pythagoras herinneren. Voor een rechthoekige driehoek geldt: het kwadraat van de lengte van de schuine zijde (hypotenusa) is gelijk aan de som van de kwadraten van de lengte van de rechthoekszijden.
img031.jpg

 “Godverdomse dagen op een godverdomse bol” is een roman van Dimitri Verhulst. Was een gratis bijlage bij Humo van 23 september 2008. Ik citeer de eerste drie zinnen: “Alle begin is moeilijk. Kijk maar. ‘t Kruipt uit het water zonder om te zien.”

Verder ontwikkelt “‘t” zich geleidelijk tot “het”, het menselijk wezen. “Het” ontdekt de meetkunde op bladzijde 41: “de som van het kwadraat van de schots en scheve zijden is toch wel zeker gelijk aan het kwadraat van de rechte zijde!” Verkeerd! De heer schrijver wordt gebuisd voor meetkunde.

 

Neen, een gegeven paard mag je niet in de muil kijken. Een door Humo geschonken werk mag je niet... En de heer schrijver heeft gelijk!

img032_bewerkt-1.jpg

 

Ik draai de driehoek tot de hypotenusa horizontaal is. De rechthoekszijden lopen nu schots en scheef en de schuine zijde is horizontaal recht. Zo geschiedt recht voor de formulering van de heer schrijver.

 

Trouwens ik heb ook “De helaasheid der dingen” van Dimitri Verhulst gelezen. Tof! Geen kritiek!

“Godverdomse ...” behandelt de geschiedenis van de mensheid van “‘t Kruipt uit het water...” tot de kernbom op Hiroshima en Nagasaki. Als je de feiten draait zodat de schuine, slechte kant van “het” en ook de “teven” horizontaal liggen, heeft Verhulst gelijk over de hele lijn. Trouwens kruistochten, brandstapels, het niet veroordelen van de slavernij... kan je moeilijk bij de christelijke naastenliefde rekenen, maar ze waren inderdaad katholiek.

 

Op de achterzijde van het kaft staat: “... in een oerknal van taal.” Ja, de roman leest vlot. De inhoud is

is vaak afkeurend, toont zelden bewondering voor "het". Nu en dan krijg je een humoristische knal.

Niet met de zachte humor van Toon Hermans, schijnt passé, wel met het verrassend gedurfd, raak en brutaal zeggen. Zoals blz.61: “Of neen, neen, ‘t neemt een andere god, één die met zijn broek aan een kind verwekte met een maagd.” De zachtste mens van vandaag lacht, glimlacht nu met hard geformuleerde ‘waarheden’ of is verontwaardigd. De auteur gokt op minstens de glimlach.

 

Dimitri Verhulst stopt bij de kernbommen op Japan. De verkeerde, verschrikkelijke ‘menslievendheid’ om vlug wereldoorlog II te stoppen. Dimitri dateert van 1972, hoort dus buiten de beschreven periode. Is hij een betere mens dan “het”? Zal wel en hij kan schrijven! Het weze gezegd. Amen.


© Hugo Van Vlaslaer

 

terug naar de startpagina (klik)        terug naar de inhoudstafel van deze reeks