Reisbijstandsverzekeringen.
Is urgente dringend?


           Was Europ Assistance de eerste reisbijstandsverzekering op de Europese markt? Ik weet het niet en ik wil eigenlijk niet schrijven over “de eerste, de beste”, maar over “ik heb er meer dan één”.

            In 1963 is Europ Assistance ontstaan in Frankrijk. Ze openden een eerste filiaal in 1964 in België. In 1967 reden we voor het eerst met de auto op vakantie naar Italië en ik sloot bij hen een bijstandsverzekering af voor de duur van de reis. Het volgend jaar weer en later weer, weer, weer. Toen Europ Assistance de jaarformule “reisbijstand familie en 2 wagens” lanceerde, verkozen we dat.

            We zijn dus reeds 36 jaar klant van Europ Assistance. Ik heb de neiging trouw te blijven aan de goede dingen: o.a. aan mijn automerk, onze julivakantie in Italië (Cattolica), Europ Assistance. Uiteraard aan mijn vrouw. Voor trouw aan Europ Assistance mag je niet te gierig zijn, want mijn ziekenfonds biedt me zonder boe of ba, schijnbaar gratis, zomaar inbegrepen, ook reisbijstand aan: Eurocross. Waarom dan nog betalen voor een andere?
Die Eurocross is natuurlijk niet echt gratis, ik betaal ervoor met de verplichte vrijwillige extra bijdrage. Hoeveel weet ik niet. Vermits mijn ziekenfonds al zijn leden aansluit, zullen ze die Eurocross reisbijstand wel voordelig op de kop kunnen tikken. Maar ik ben en blijf bij Europ Assistance. Ik ben trouw, zei ik. Trouwens je leden, die nooit op reis gaan, mee laten betalen voor de reisbijstand van je luxepaarden, dat is naastenliefde of solidariteit van meer dan een brug te ver. Het ziekenfonds is in die zaak ziek, vind ik. Of is mijn kritiek ongezond? 

Met kritiek moet je oppassen, kan zo ongezond zijn dat je ervan sterft. Neem nu die arme dr. Kelly. Hij suggereert aan de BBC dat Tony Blair verklaringen aangedikt heeft om de oorlog tegen Irak te rechtvaardigen. Van die kritiek tegen de bewoner van Downing Street 10 wordt hij zelf zo down, dat hij zelfmoord pleegt. Dus ik haast me om te schrijven: alle leden verzekeren kan nuttig zijn voor Lode met de pet (het hoeft niet steeds Jan te zijn). Lode vertrekt op reis, vindt een bijstandsverzekering overbodig, heeft wel hulp nodig: Eurocross staat paraat!  Toch als het medische bijstand betreft. Eurocross verzekert je auto niet, helpt niet bij autopech, repatrieert je wagen niet. Eigenlijk zijn de ziekenfondsen toch op hun terrein gebleven, ze overlappen slechts een deel van de reisbijstand van Europ Assistance.  

            Sinds ik gepensioneerd ben, gaan mijn vrouw en ik meerdere keren per jaar op reis. Zo rijden we met een nachtbus van Lauwers reeds enkele jaren, in mei, voor 9 dagen naar Lloret de Mar. Je moet niet, maar je mag voor die reis een annulatieverzekering afsluiten. Kan nuttig zijn. Doch annulatie en reisbijstand horen onafscheidelijk samen bij de reisverzekering van Elvia, die Lauwers voorstelt. Koppelverkoop.  Ik heb niets tegen Lauwers, een uitstekende firma. Een tripel van Westmalle is lekker. Maar een tripelreisverzekering? Indien we naar Lloret  rijden, staan bereidwillig Europ Assistance, Eurocross, Elvia ons bij. Eventueel op alle drie beroep doen en zien wie de eerste is? Werkwijze: de eerste is de beste en mag helpen?

            Ik had op vrijdag 11 juli 2003, de Vlaamse feestdag, 18 uur, de reisbijstand nodig. In Cattolica. Elvia kon niet meespelen, Eurocross wel. Natuurlijk koos ik Europa Assistance. Mijn linkeroog is reeds om zeep. Het merk van de zeep is maculaire degeneratie, degeneratie van het centrale deel van het netvlies. Het rechteroog is een klein beetje aangetast, maar nog vrij goed: lezen en schrijven kan. Ook mijn vrouw graag zien en autorijden mag. Ik constateer bij schemering iets verdachts aan dat goede oog: ik zie ermee een zwarte vlek tegen de muur. Dan moet HOR: Hoogdringend Oogarts Raadplegen. Dokter Bontempi in Cattolica onderzoekt mijn oog  en zegt dat ik zo vlug mogelijk naar België moet voor een grondiger examen, een fluorangiografie. 
“Waarom kan dat niet in Italië, ik heb nog elf dagen vakantie te goed?”
“Beter in uw land. Italiaanse toestanden.”  Hij gooit zijn armen in de lucht.

           Ik bel met mijn gsm Europ Assistance op. Ze zullen eerst overleggen met de oogarts Bontempi en me daarna terugbellen.
Wat later: “Ja, we zullen je naar huis brengen.” 
Zaterdag 12 juni: 9 uur: een monovolumeauto Lancia met chauffeur en verpleegster pikt me op aan het hotel en brengt me naar de luchthaven van Bologna (130 km), de verpleegster haalt mee het vliegtuigticket op, begeleidt me tot aan de “gate” voor de vlucht SN 3124. In Brussel wacht een taxi die me naar huis voert. Dat is tof geregeld. Dank Europ Assistance.
Ik beland in België met de ziekenhuizen in weekendwerking. Belgische toestanden. Ik bel de spoeddienst van het ziekenhuis in Antwerpen op, waar ze normaal mijn ogen om het jaar grondig controleren met een fluorangiografie. Men stelt me telefonisch in verbinding met de oogarts die, bij hem thuis, van wacht is.
“Rapport van de Italiaanse oogarts: Fluorangiografie urgente . Urgente onderlijnd.”
“Maculaire degeneratie evolueert traag. Je mag niet te lang wachten met het onderzoek. Maar dat kan echt wel tot dinsdag. Dan staan die onderzoeken bij ons op het normale programma.”
“U zet me dan als eerste op de lijst voor dinsdag?”
“Ja, ik kan met mijn computer in die van het ziekenhuis.”

            Ik ben dinsdag om 8 uur in het ziekenhuis.
Aan de balie van de oogheelkunde. Ik vertel: oogarts Bontempi, taxi, vliegtuig, taxi, oogarts van wacht.
“U staat niet op de lijst.”
”U kunt reeds druppels in mijn ogen doen om de de pupil te verwijden. Kan het onderzoek direct als de dokter binnen komt.”
“Neen, misschien wil de dokter u niet zien: u staat niet op de lijst.”
Het tweede vrouwelijk lid van de balie verschijnt. Onvriendelijk: “Wat is dat hier met u?”
Nog eens: Bontempi enz. met meer nadruk.
“U staat niet op de lijst. we zullen vragen of de dokter kan.”
“Het is niet van kunnen, maar van moeten.”

Als je jaren op zo’n balie dienst klopt, verander je misschien van lieve verpleegster in onnozele bureaucraat.

            De oogarts van wacht van zaterdag komt me opzoeken: “Ik kon niet in de computer.”  
Natuurlijk gebeurt wat moet. Oogartsen in opleiding doen het onderzoek. De gezeten oogarts van de dienst "netvlies" interpreteert de resultaten. Ze constateert evolutie, geen fatale revolutie tegen het nog behoorlijk zien.  

Europ Assitance werkt meer dan behoorlijk, constateerde ik.

Ik ben voor de vrije keuze, ik blijf trouw aan Europ Assistance, men moet mij geen meerdere reisbijstandsverzekeringen “gunnen”, al overlappen ze slechts een deel van Europ Assistance. Belgische toestanden.

 

© Hugo Van Vlaslaer 

   terug naar de startpagina (klik)     naar de inhoudstafel van deze reeks (klik)       naar het volgend stukje (klik)