De laatste wagon (Paul Devaux)

  

  DELVAUX,
  HIJ MISTE DE TREIN NIET.

  In zijn "laatste wagon"
  zit een naakte vrouw
  te staren
  naar de
  te late Middeleeuwen
  uit mijn tiener-twenny jaren.

  TOEN MISTE IK ALLE TREINEN
  VAN DELVAUX.

  Niets mocht,
  niets kon.
  Ik kon ook niet over de bok
  springen
  in de gymles.
  Houterig en klein van was.
  Faalangst en toch...
  Faalangst en toch...
  Faalangst en toch raakte ik
  ooit
  op de trein
  naar het

  ROMANTISCH SPROOKJE,

  WERD DE NAAKTE WAARHEID.

  Mijn wedergeboorte,
  niet in renaissance,
  maar in liefde met stijl.

  Hugo Van Vlaslaer

 

 

  

terug naar de startpagina (klik)    terug naar de inhoudstafel gedichten (klik)     naar de volgende gedichten (klik)