Melancholiek van de politiek.
Drama in karamelverzen met Alexander de Grote, Elio de Rode Vormer
en niet expliciet vermeld: Benoit, Bruno, Charles, Laurette en Wouter.

 

 
 

Alexander de Grote Blauwe
is zeker gene flauwe.
Wil dat blauwgezond federaal geldt.
Maar als je zijn volksvertegenwoordigers telt,
heeft hij niet voldoende onderbouw
voor een topblauw federaal gebouw.
Doch Alexander treedt op met flair
inclusief een ik-volhard-air.

Er moet ook water in Elio's rode wijn.
Gezond verstand moet er zijn.
Of hij kan niet vormen
in de blauwe stormen.

Elio verwaterde wat.
Alexander vond het nog niet dat.

Elio naar de koning met spoed.
Weet die hoe het verder moet?

Na 529 dagen is het niet klontjesklaar.
Ongerijmd voorwaar.

En van ontgoocheling val ik zonder rijm.

Verdomme.
Dat zootje geregeld aan verkiezingen onderworpen ziet door de bomen 'partijbelang' het bos 'algemeen belang' niet of toch minder.

Hugo Van Vlaslaer

 

 

 

terug naar de startpagina (klik)    terug naar de inhoudstafel van deze reeks (klik)