Zwaar gedicht over mijn ex-lichte nicht


Ann, mijn nicht,
een lief wicht,
is ooit gezwicht
voor het gewicht
van een groot erotisch licht.

Hij lichtte in het verleden
op vier wezen
en exploiteert heden
hun licht geworden zeden.

Gijs was geen heer
in het verkeer,
maar sprak toen teer.
Ann lei zich neer.
Begeerde,
evolueerde,
geleid,
misleid.

Werd verder onderwezen
door de vier wezen.

Toen zij was van onder wijs
had Gijs
er dus vijf,
die werkten met hun lijf
in zijn vijf-lichte-sterren-hotel.



Ging het er wel?
Hemel of hel?

Ann, toch geen del,
vond "hel".

Is met een zucht
gevlucht.

Verklaarde in het vluchthuis:
"Ik voelde me daar niet thuis,
ik had er geen fluit aan.
Een klote sperma-opvangbaan!"

Zij kreeg een nieuwe kans.
Ann zit thans
op een andere piste
als receptioniste
in een spermabank.

Hulpverlerners, dank.

  Hugo Van Vlaslaer

 terug naar de startpagina (klik)

 terug naar de inhoudstafel van deze reeks (klik)

 naar de volgende blz. (klik)