Verbieden en zelfs niet gedogen

Weten jullie dat het doden van mensen kunst kan zijn? Krijgskunst!  

Kunst begint waar het kunnen ophoudt. Het is aardrijkskunde, wiskunde, natuurkunde, scheikunde, letterkunde, maar schilderkunst, beeldhouwkunst, krijgskunst.

Hebben jullie gelezen hoe geringschattend onze moedertaal zich tegenover schrijvers gedraagt? Letterkunde.

De kunde van letters, stof van het eerste leerjaar basisschool.  Dank zij onze lieve moedertaal beoefent zelfs Hugo Claus enkel “kunde”. Logisch dat hij reeds jaren naast de Nobelprijs grijpt!  En die van de letterkunde bereiken slechts een groot publiek dank zij de boekdrukkunst.

Letterkunde en boekdrukkunst.  Het is erg, erg, erg.  Maar nog erger is letterkunde en daartegenover  krijgskunst.

Ik pleit om de woorden "letterkunde" en "krijgskunst" gewoon te verbieden!

Wat in Nederland verboden is, wordt in coffeeshops gedoogd.  En bij ons is men ook vrij soft geworden tegenover softdrugs. Je mag een beperkte hoeveelheid cannabis bezitten, maar niemand mag dat spul aan jou verkopen. Moet je die wiet dan stelen?

Hoewel een schemerzone tussen licht en duisternis natuurlijk is, zeg ik hier “gedogen” is “gedegen” in de verleden tijd zetten.

Inderdaad voor “letterkunde” en "krijgskunst” moeten we streng zijn: verbieden en zelfs niet gedogen.

Volgens mij, moet “krijgskunst” “krijgsgedoe” worden, misschien zelfs “krijgsziekte”.  “Letterkunde" kunnen we vervangen door...  Ja, letterkunst gaat niet, is kalligrafie.  Ik stel naast literatuur, “tekstkunst” voor. Laten wij dat aanvaarden.  

© Hugo Van Vlaslaer                naar volgend stukje: klik   aanstonds terug naar startpagina: klik

terug naar de inhoudstafel van deze reeks (klik)