Homepage en ander Engels


Onderaan mijn stukjes, mijn gedichten vind je “terug naar de startpagina (klik)”. Met een muisklik zet je dan een actieve wegwijzer naar de startpagina aan, anders gezegd: je roept zo die pagina op, je schakelt ze in. Maar in beter verstaanbaar Nederlands luidt dat: je activeert een hyperlink naar de homepage.
Hyperlink en homepage staan aanvaard en verklaard in de dikke van Dale. In het Nederlands dringen meer en meer Engelse woorden binnen, zeker in het computerjargon. Men is gewoon te lui om de Engelse termen te vertalen. Die vreemdelingen worden zonder moeite in onze moedertaal ingeburgerd: multiculturele woordenschat. Schattig? Zo'n  vreemde woorden heten "leenwoorden", maar we betalen geen interest voor hun gebruik en we geven ze nooit terug. Ik denk dat ze ook blij zijn met de permanente verblijfsvergunning in ons tolerant Nederlands. In Frankrijk is immigratie in de taal ongewenst, een computer heet er “ordinateur”, aids “sida” enz. Wij verkondigen dus niet “eigen woorden eerst” en eisen geen Engelse immigratiesstop in ons Nederlands. Toch is teveel trop, trop is teveel, om het met de woorden van een overleden ex-premier te zeggen. Ik constateer: ik spring spontaan terug in de tijd. De invasie van die Engelse woorden begon na wereldoorlog II en ze landen en belanden nog voortdurend.

Ik citeer een komisch voorbeeld van meer dan veertig jaar geleden, denk ik. Toen waren er in het centrum van Antwerpen nog bioscopen, mooie grote zalen. Voor de lopende film werd tegen de gevel van de zaal reclame gemaakt met een groot geschilderd paneel: titel van de film, een slagzin, afbeelding van de hoofdrolspeler(s), soms nog meer. In die tijd, ik geloof in de Rex, draaide de bekende film “THE GO BETWEEN”. Ik ben niet te lui om de titel te vertalen: de bemiddelaar, de tussenpersoon, maar de ontwerper van het reclamepaneel was dat  toen wel. In grote letters stond op het paneel: THE GO BETWEEN. 

Een collega vertelde me: “Een vrouw uit de buurt zei tegen mijn Maria: ze spelen in de Rex een film, die wel bijzonder moet zijn: DE 60 BEDWEEËN. Ik wil hem absloluut zien."

Dat Engels overal: teveel is  trop, trop is teveel.  

In Sint Katelijne-Waver, waar ze met groenten in hun hoofd zitten en sla is niet zo slim, hebben ze zelfs Engelstalige verkeersborden geplaatst om aan te duiden waar je even kan stoppen: "Kiss and ride".
Overtreding van de taalwetgeving en daarenboven klikt het in het Nederlands leuker: "Zoen en vroem, vroem", of  "Kus en tuf, tuf". En als kussen niet nodig geacht wordt: "Dag en start", directer: "Afscheid en rijd". 

 

© Hugo Van Vlaslaer 

 

Naar het volgend stukje (klik)     Naar de inhoudstafel van deze reeks (klik)

Terug naar de startpagina (klik)