Actueel
Glory Hole
LLS 387 – tijdelijk omgebouwd tot een "darkroom" – toont werken van:
Carlos Aires, Peter Berlin, Liv Bugge, Elmgreen & Dragset, Wim Delvoye,
Murray Gaylard, Gelitin, Gilbert & George, Robert Gober, Fabrice Hybert, Zoë Leonard,
Xavier Mazzarol, Bjarne Melgaard, Ria Pacquée, Man Ray / Marcel Duchamp,
Auguste Rodin, Jelle Spruyt, Wolfgang Tillmans en Hans Wuyts
Tentoonstelling van zondag 19 mei tot en met 30 juni 2013
Vernissage:
zaterdag 18 mei, vanaf 19u tot 23u
Met performances van
The Sacred and Profane Love Machine (Michael Curran en Adam Hilliker)
en Planète Concrète
Filmavond:
op zaterdag 8 juni, 19 – 23 uur
samengesteld door Herman Delahaye
programma wordt op later tijdstip bekend gemaakt
Public talk:
op zaterdag 15 juni, vanaf 16 uur
'A queer view': historicus Simon Schepers in gesprek met kunstenaarscollectief All the Cunning Stunts
Tentoonstellingsproject samengesteld door Pieter Boons, Ulrike Lindmayr, Sam Sterckx en Hans Wuyts.
Voor de tentoonstelling met de titel 'Glory Hole' wordt LLS 387 ruimte voor actuele kunst omgevormd tot een 'darkroom'. De darkroom werd in de jaren zestig en zeventig populair als kleine achterkamer van homobars, de ontmoetingsplek bij uitstek waar mannen in een afgeschermde omgeving openlijk en vrijblijvend seksueel contact kunnen hebben. Volgens Michel Foucault is binnen de stedelijke urbane context de darkroom de meest democratische ruimte: afkomst, sociale status, uiterlijk of leeftijd spelen er geen enkele rol. In deze verduisterde labyrintische structuur staat alles in functie van de beleving van anonieme seks: de zwarte wanden dienen om binnen de darkroom diverse kleinere ruimtes te creëren; de gaten in die wanden – 'Glory Holes' - bieden de mogelijkheid seksueel contact te hebben met iemand die niet zichtbaar is. De traditie van "Glory Holes" gaat terug tot het Oude Egypte. Vanaf de zestiende eeuw vinden we ze terug in Europa, in badhuizen, steegjes en toiletten in belangrijke handels- en havensteden zoals Antwerpen. De Glory Hole-diensten waren in eerste instantie gratis, alleen voor excellente prestaties werden munten of exotische zoetigheden door de opening gepord.
LLS 387 herbergt in de beladen en schemerige darkroomatmosfeer een selectie kunstwerken, die op één of andere manier betrekking hebben tot LGBT (Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender) -thema's en/of de darkroom zelf. Soms heel letterlijk: zoals Fabrice Hyberts lustopwekkende schommel "Balançoire" (1992) of de anonieme voyeur uit "Viewing" (2002) van Elmgreen & Dragset. Soms metaforisch: bijvoorbeeld Hans Wuyts' video "Entering the Backside of an Art Institute" (2006) of Robert Gobers in de muur gemonteerde afvoerputje, "Drain" (1989). Het beeld "Bronzen Tijdperk" (1876 – 1880) van Auguste Rodin speelt door de iconische waarde, die het werk voor vele holebi's heeft, een centrale rol in de tentoonstelling.
De integratie van kunstwerken zoals Liv Bugges zelfportret "Creating the Beast" (2002) of de fotografisch vastgelegde toilet-graffiti "I Love Pussy" (1994) van Zoë Leonard doorbreekt dan weer de mannelijke exclusiviteit van de darkroom en zorgt voor een beladen spanning. Eveneens zijn er kunstwerken afkomstig uit de Antwerpse scene in de tentoonstelling opgenomen zoals Jelle Spruyts seksueel getinte "Splits" (2013) of Ria Pacquées "The Collector of Stones" (Furka, 1992) uit de fotoserie "It".
De plaatsing van deze en andere kunstwerken in de complexe en dwingende tentoonstellingsstructuur – geïnspireerd op een darkroom – roept een plek op waar je in dode hoeken kan verdwalen en het spel gespeeld wordt van kijken en bekeken worden. Dit spel tussen bezoeker en kunstwerken vormt geen alledaagse manier van tentoonstellen. Door middel van displacement zoekt het bewust een vervreemding op waardoor de bezoeker gedwongen wordt een nieuwe verhouding met de getoonde kunstwerken aan te gaan.
In de overwegend donkere tentoonstellingsruimte is zowel de bezoeker als het kunstwerk zichtbaar en onzichtbaar, aanwezig of afwezig.
'Glory Hole' vindt plaats in de aanloop naar de World Outgames die deze zomer van 31 juli tot en met 11 augustus in Antwerpen georganiseerd worden.
Met Dank aan de deelnemende kunstenaars en bruikleengevers: Yannicke en Wilfried Cooreman, HISK, KMSKA, collectie Mimi en Filiep Libeert, Stella Lohaus, Middelheimmuseum Antwerpen, MV Collection Belgium, S.M.A.K., Tim Van Laere Gallery, Ronny & Jessy Van de Velde en Bernhard Willhelm.
Met de steun van de Vlaamse overheid, AON Risk Solution, licht - Chris Pype en Duvel Moortgat.
Beeld: videostill uit "Entering the Backside of an Art Institute" (2006) van Hans Wuyts.
For the exhibition with the title Glory Hole the space at LLS 387 ruimte voor actuele kunst is transformed into a dark room. Since the nineteen-sixties the dark room – usually a small back
room – has been a common feature of a gay bar, a meeting place par excellence, where men can openly engage in consensual sex in a shielded environment. According to Michel Foucault, within the urban context the dark room is the most democratic space, where origin, social status, appearance and age are irrelevant. In this dark labyrinthine structure everything is geared to the experience of anonymous sex. Black walls create various smaller spaces within the dark room; holes in the walls – the 'glory holes' – offer the possibility of sexual contact with someone unseen. The tradition of "Glory Holes" goes back as far as Ancient Egypt. In Europe they have been common since the sixteenth century. "Glory holes" appear then particularly in alleyways, bathhouses and toilets located in major port cities and trading towns such as Antwerp. Glory hole activity was free, but monetary tips or exotic candies were often poked through the hole as a reward for excellent work.
In this charged and dim atmosphere LLS 387 harbours a selection of artworks that in one way or another relate to LGBT (Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender) themes and/or to the dark room itself. Sometimes quite literally, as in the case of Fabrice Hybert's stimulative swing Balançoire (1992) or the anonymous voyeur in Elmgreen & Dragset's Viewing (2002); sometimes metaphorically, like Hans Wuyts's video Entering the Backside of an Art Institute (2006) or Robert Gober's Drain (1989), installed directly into the wall, for example. Due to its iconic value for many gays, Auguste Rodin's sculpture Bronze Age (1876-1880) occupies a key place in the exhibition.
The integration of works such as Liv Bugge's self-portrait Creating the Beast (2002) and Zoë Leonard's photographically documented toilet graffiti I Love Pussy (1994) breaches the male exclusivity of the dark room and creates a highly charged tension. Also included in the exhibition are works from the Antwerp scene, such as Jelle Spruyt's sexually tinged Splits (2013) and Ria Pacquée's The Collector of Stones (Furka, 1992) from the photo series It.
The positioning of these and other works in the complex and compelling exhibition structure – inspired by the dark room – evokes a place where you can stray into dead-ends and where a game of seeing and being seen is played out. That game between visitor and works of art is far from the usual way of exhibiting. Displacement is used to cause a deliberate alienation that forces the visitor to enter into a new relationship with the works on display.
In the mostly dark exhibition space both the visitor and the artworks are visible and invisible, present or absent.
Glory Hole takes place in the run-up to the World Outgames to be held in Antwerp this summer from 31 July to 11 August.
With thanks to all the partcipating artists and to all the lenders: Yannicke en Wilfried Cooreman, HISK, KMSKA, collectie Mimi en Filiep Libeert, Stella Lohaus, Middelheimmuseum Antwerpen, MV Collection Belgium, S.M.A.K., Tim Van Laere Gallery, Ronny & Jessy Van de Velde and Bernhard Willhelm.
With the support of the Flemish Government, AON Risk Solutions, licht - Chris Pype and Duvel Moortgat.
Image: videostill from "Entering the Backside of an Art Institute" (2006) by Hans Wuyts.