logo

vzw
Lange Leemstraat 387
2018 Antwerpen lls387@telenet.be
mobile: 0032/(0)497/481727 http://users.telenet.be/lls387

Open:
do - zo 14-18 uur
en op afspraak


Introductie

Actueel

archiefmenu


Publicaties

Edities

Sympathisanten

Links

Locatie

 

facebook
Laatst bewerkt: 11/01/2014

Archief 2008/2009

Antwerp Sculpture Show
12 tot 14 september 2008

Op initiatief van de Antwerpse galerijen wordt er in het kader van het evenement “’t Zuid Antwerp Art Weekend” op de gedempte Zuiderdokken een vierdaagse sculpturen tentoonstelling gehouden. Het Museum van Middelheim en het MuHKA faciliteren de tentoonstelling, Luc Deleu en zijn T.O.P. office geven de manifestatie gestalte.
LLS 387 toont het werk “Kassel” uit 1992 van Bernd Lohaus.
Met dank aan Bernd Lohaus, Anny De Decker, Mike Bruyninckx, Tom Van Camp, familie Illegems en Morad Saïdi, Bas Bossaerts.

foto's: Christine Clinckx




Terug



Benjamin Verdonck:
'Werk / Some Work'
tentoonstelling van 4 september tot 29 november 2008

Benjamin Verdonck is acteur, schrijver, beeldend kunstenaar en theatermaker, dat laatste zowel in de reguliere theaterzaal als in de publieke ruimte.
Als kunstenaar is Benjamin Verdonck een nomade, zijn werk lijkt wel één lange wandeling. De metamorfose, de symmetrie, de armoede, de generositeit,... - deze vormelijke en inhoudelijke lijnen maken deel uit van een tocht die het werk langs verschillende plekken voert: de black box van het theater, de openbare ruimte en sinds kort ook de white cube van de tentoonstellingsruimte.
Benjamin Verdonck lijkt zich wel nooit met een plek te vereenzelvigen. In de white cube is er steeds de herinnering aan de theaterzaal en eenmaal in het theater roept de openbare ruimte. Deze afstand maakt de contouren van een plek zichtbaar, toont de mogelijkheden ervan én de grenzen.
In LLS 387 stelt Benjamin Verdonck enkele van zijn objets trouvés, collages, tekeningen, foto's, videodocumenten en verzamelingen tentoon.
De expositie belicht verschillende aspecten van het oeuvre van Benjamin Verdonck en biedt een inzicht in de beeldtaal van de kunstenaar.
De tentoonstelling is tot stand gekomen in gesprek met Ria Pacquée en Walter Swennen.

Van december 2008 tot januari 2009 wordt de expositie “Werk / Some Work” van Benjamin Verdonck in aangepaste vorm gepresenteerd in het Maison de la Culture d’Amiens in het kader van het festival “Tendance 09”.

Boek “Werk/Some Work”:
Het door MER Paper Kunsthalle uitgegeven “kunstenaarsboek” geeft vorm aan het artistiek parcours van Benjamin Verdonck.
Te koop (prijs 50 euro) in de boekenwinkel of via het Kunstencentrum Campo: info@campo.nu of T:09-223 00 00

Editie “Boom”:
Ter gelegenheid van de boekpresentatie en finissage heeft LLS 387 de editie met de titel “Boom” uitgegeven:
fotoprint, oplage 120 exemplaren, gesigneerd en genummerd, A4 formaat, prijs: 30 euro

Te koop in LLS 387 (lls387@telenet.be of 0497/481727)


Met ondersteuning van de Vlaamse Gemeenschap, gesponsord door Seenopsis (Rush Pro Photo Lab).

Het werk van Benjamin Verdonck wordt gesteund door Toneelhuis Antwerpen, KVS Brussel en Campo Gent.

Met Dank aan Benjamin Verdonck, afreux, Mike Bruyninckx, Manu Devriendt, Nicolas De Weeze, Daniel dos Santos, ,Sebastian Hendrickx, Valentine Kempynck, Andreas Klotz, Katrien Laenen, Stella Lohaus, Wesely Meuris, Rufus Michielsen, Francine Moye, Ria Paquée, Morad Saïdi, Mima Schwahn, Julie Swennen, Walter Swennen, het Toneelhuis, Rinus Van de Velde, Patrick Van Caeckenbergh en Iwan Van Vlierberghe, Bas Bossaerts.

foto's: Andreas Klotz

 



Terug



Mitja Tušek
'Bare' (In the Future Even the Past Will Be Better)
4 december 2008 tot 28 februari 2009

De accrochage met de titel “Bare” (In the Future Even the Past Will Be Better) toont zeven schilderijen van Mitja Tušek.

Tušek is 1961 in Slovenië geboren, heeft gestudeerd in Zwitserland en leeft en werkt sinds 1990 in Brussel. Hij heeft als jonge schilder deelgenomen aan de documenta 9 in 1992 en daarna o.a. aan de belangrijke groepstentoonstelling “Het sublieme Gemis” in het Museum voor Schone Kunsten te Antwerpen in het jaar 1993. Intussen toonde Mitja Tušek wel regelmatig in zijn Parijse Galerij Nelson - Freeman maar heeft - behalve een kleine presentatie van werken in de ruimtes van de Brusselse uitgeverij “La Lettre Vollée” - in België sinds tien jaar niet meer tentoongesteld.

LLS 387 wil met deze tentoonstelling zijn werk terug ter discussie stellen,omdat hij toch hoort bij een generatie schilders die consequent (soms in stilte) een coherent oeuvre ontwikkeld heeft. Een oeuvre, dat een eigenzinnige positie inneemt en niet aansluit bij de recente gangbare voorstellingen van schilderkunst.

Zijn werk getuigt van een grote vrijheid in de omgang met de verschillende aspecten van de schilderkunst: elke serie volgt een andere, op voorhand vastgelegde werkwijze, haar mogelijkheden onderzoekend. In het schilderij met de titel “K/93”, het vroegste in de tentoonstelling, wordt gepigmenteerde was met een penseel op het doek aangebracht tot een bepaalde dikte bereikt is. De was droogt zonder manipulatie, op een manier, die het objectmatige van de schilderij zichtbaar maakt. Het werk met de titel “ZLN” uit het jaar 1997-98 brengt dezelfde materie, namelijk gepigmenteerde was, - bewerkt met een heel ander procédé - tot een ander soort expressie: het aan de was toegevoegde zwarte en zwartgroene pigment suggereert bijna een ruimte “achter” de was, die maar schijnbaar de oppervlakte van het schilderij vormt.

Sinds 2005 schildert Mitja Tušek naakte vrouwen. Twee doeken worden tegen elkaar gedrukt, zo lang tot de verschillende lagen van acrylverf de vorm van een lichaam laten vermoeden. Geregistreerd toeval maakt hier deel uit van de werkwijze.
De gespiegelde herhaling van het motief laat dit geregistreerde toeval echter volledig ontsporen tot een absurde en hilarische, maar dwingende schilderkunstige uitspraak.

Met Dank aan Mitja Tušek, Galerie Nelson - Freeman, Ria Pacquée, Morad Saïdi en Philippe Van Damme, Bas Bossaerts.

foto's: Mitja Tušek

 



Terug



'Jeugdzonde. Over opus één en opus min één'
19 maart tot 30 mei 2009

Met werken van:
Fred Bervoets, Guillaume Bijl, Michaël Borremans, Dirk Braeckman, Ricardo Brey, Liv Bugge, Marie José Burki, Wim Catrysse, Jacques Charlier, Leo Copers, Amédée Cortier, Michael Curran, Anouk De Clercq, Koenraad Dedobbeleer, Jos De Gruyter, Anne Daems, Luc Deleu, Wim Delvoye, Simona Denicolai, Eddy De Vos, Sacha Eckes, Joaquim Pereira Eires, Jan Fabre, Christoph Fink, Michel François, Filip Gilissen, Honoré ∂’O, Gottfried Hundsbichler, Henri Jacobs, Tin Jacobs, Jan Kempenaers, Valentine Kempynck, Suchan Kinoshita, John Körmeling, Jacques Lizène, Bernd Lohaus, Erwan Mahéo, Valérie Mannaerts, Emilio López Menchero, Rufus Michielsen, Johan Muyle, Sophie Nys, Willem Oorebeek, Ria Pacquée, Claudia Plank, Benoit Platéus, Klaus Pobitzer, Hans Werner Poschauko, Ivo Provoost, Roger Raveel, Perry Roberts, Guy Rombouts, Keiko Sato, Elly Strik, Walter Swennen, Christophe Terlinden, Koen Theys, Harald Thys, Ana Torfs, Sven ‘t Jolle, Narcisse Tordoir, Joëlle Tuerlinckx, Mitja Tušek, Luc Tuymans, Gert Verhoeven, Guy Van Bossche, Patrick Van Caeckenbergh, Michael Van den Abeele, Koen van den Broek, Rinus Van der Velde, Dimitri Vangrunderbeek, Jan Van Imschoot, Anne-Mie Van Kerckhoven, Yoann Van Parys, Philippe Van Snick, Loïc Vanderstichelen, Richard Venlet, Benjamin Verdonck, Pieter Vermeersch, Angel Vergara, Henk Visch, Tim Volckaert, Freek Wambacq, Andrew Webb


Concept: Ulrike Lindmayr
Groepstentoonstelling geïnstalleerd door Gert Verhoeven
Discursief randprogramma: Koen Brams en Dirk Pültau
Productie: LLS 387 met medewerking van Etablissement d’en face

Symposium op zaterdag 30 mei, vanaf 15u

15.00 uur: Bart Verschaffel: “Het voorteken (en het oeuvre): enkele cases”
15.30 uur: Dirk Pültau: “Het vroege werk van Amédée Cortier”
16.00 uur: Koen Brams: “Voorstelling van de kunstenaar: het vroege werk van Jan Vercruysse”
16.30 uur: Hans Abbing: “Wel of niet authentiek”

De tentoonstelling “Jeugdzonde. Over opus één en opus min één” is het resultaat van een zoektocht naar het begin van kunstenaarschap, een onderzoek naar de oorsprong van het maken van ‘kunst’.

77 kunstenaars dragen aan de tentoonstelling bij en tonen een werk dat niet tot hun “officiële” oeuvre behoort, een werk dat in hun eigen retrospectieve nooit terecht zou komen. Dit werk begeleiden ze met een tekst, die hun keuze verklaart en/of het verhaal van het werk vertelt.
Sommigen tonen een echte jeugdzonde aan het publiek, anderen een werk dat ze nog altijd op de een of ander manier koesteren omdat ze – tenminste terugblikkend – de kern van hun latere artistieke praktijk erin herkennen. Andere kunstenaars hebben dan weer gekozen voor dat wat we zouden kunnen noemen opus min één, refererend aan de term uit de muziekwereld “WoO” (Werk ohne Opuszahl, oftewel werk zonder catalogusnummer), een werk dat zich dus juist aan de grens van hun “officiële” oeuvre bevindt.

Op welke manier ook de verschillende kunstenaars tot hun keuze voor een bijdrage gekomen zijn, het publiek wordt getuige van een momentopname van het zoeken van een kunstenaar naar zijn eigen vorm en taal. In het verlengde daarvan ligt het vraagstuk van het begin van het kunstenaarschap, een vraagstuk dat de tentoonstelling ten minste wil aanraken en ons ertoe wil aanzetten na te denken over kunstenaar worden of zijn: kan opus min één ons iets vertellen over opus één? Kunnen we de vraagstelling vanuit een strikt chronologisch standpunt benaderen of enkel vanuit een terugkijkend perspectief? Heeft een artistieke praktijk een begin en een einde?

Door een groot aantal kunstenaars te betrekken hopen we een zo breed mogelijke dialoog te kunnen genereren – een dialoog die heel wat standpunten insluit, bijna even verschillend en individueel als deze van de kunstenaars zelf.

De in Brussel gevestigde kunstenaar Gert Verhoeven heeft de tentoonstelling vormgegeven. Hij heeft – in de geest van zijn eigen werk – de bijdragen in een strakke installatie samengebracht en dit niet zonder humor en lucide verwijzingen.

Het discursief randprogramma wordt verzorgd door Dirk Pültau (van de kunstkrant De Witte Raaf) en Koen Brams (directeur Jan van Eyck Academie, Maastricht). Op de laatste dag van de tentoonstelling (30 mei, vanaf 15 uur) organiseren zij een symposium waarin op het begin van het kunstenaarschap kunsthistorisch, filosofisch en sociologisch zal worden gereflecteerd. Verder worden door hun gevoerde diepte-interviews met twee deelnemende kunstenaars gepubliceerd.

Interview met Wim Delvoye.

Interview met Anouck De Clercq.

Publicatie: De teksten bij de kunstwerken zijn bijna alle door de kunstenaars zelf geschreven en zullen in een kleine publicatie gebundeld worden. Deze publicatie is voor 15 € bij LLS 387 te koop. In De Witte Raaf van juli - augustus 2009 (nr. 140) zijn de interviews van Koen Brams en Dirk Pültau met Wim Delvoye en Anouk De Clercq gepubliceerd, eveneens als het artikel "Kunstenaar zijn is ook een kunst" door Bart Verschaffel. Dit laatste artikel is een weergave van de lezing die hij tijdens het symposium op de slotdag van de tentoonstelling heeft gehouden.

"Jeugdzonde. Over opus één en opus min één" werd in aangepaste vorm, aangevuld met werken van Nederlandse kunstenaars, in Hedah. Centrum voor hedendaagse Kunst te Maastricht van 5 september tot 4 oktober 2009 worden gepresenteerd (hedah.nl)

Bruikleengevers: Christine Adam, Charlie Decordier, Raveel-Museum, Lode Geens, Dirk Vanhecke en Paul Verbeeck

Met ondersteuning van de Vlaamse Gemeenschap.

Met Dank aan alle deelnemende kunstenaars en bruikleengevers en Nadia Bijl, Piet Coessens, Daniel dos Santos, Chris Gillis, Filip Gilissen, Kasper Martens, Françine Moye, Ria Pacquée, Morad Saïdi, Mima Schwahn, Chris Straetling, Lode Geens, Jon Tompson, Sietske Van Aarde, Rinus Van der Velde, Anne-Mie Van Kerckhoven, Adriaan Van Raamdonck, Andrew Webb, Barbara Woutermartens en Etienne Wynants, Bas Bossaerts.

 

foto's:Ria Pacquée

 

 



Terug



Daniel dos Santos: 'Burnout'
performance op donderdag 11 juni 2009
installatie tot 27 juni 2009

In 1953 ontstaat door een spontane samenwerking tussen twee jonge kunstenaars, namelijk Robert Rauschenberg en John Cage, het intussen legendarische werk “Automobile tire print”. Het is een 7,3 meter lange monoprint van een zwart geverfde autoband op papier, gemonteerd op canvas. Rauschenberg kapte er zwarte verf op papier terwijl John Cage de auto vooruit stuurde.

De jonge kunstenaar Daniel dos Santos (geb. 1985) ensceneerde in LLS 387 op 11 juni een interpretatie van “Automobile tire print” in een performance getiteld “Burnout”. Een auto reed op volle kracht uit de kunstruimte terwijl tegelijker tijd met volle kracht geremd werd. Dit zorgde voor het smelten van de autobanden waarbij blijvende zwarte rubberen autobandsporen in de ruimte en op de straat zijn ontstaan. De performance werd gedocumenteerd en was als installatie tot 27 juni te bezichtigen.

Daniel dos Santos werkt sinds een jaar aan een reeks herinterpretaties van kunstwerken uit de twintigste eeuw zoals bijvoorbeeld Manzonis “Merda d’artista”, Yves Klein’s “Anthropometrie” uit de jaren zestig en Bas Jan Aders “Fall II” uit 1970.
“Burnout” is dos Santos’ vierde werk in deze reeks.

Met dank aan Didier Heyndrickx, Rufus Michielsen, Johanna Trudzinski, Martin Blank, Koen van den Broek, Bart Van Dijck, Andreas Klotz, Mike Bruyninckx, Kasper Martens, Matthijs Van Tilborg, Morad Saïdi, Sietske Van Aerde, Nadia Bijl en Yrka De Brucker, Bas Bossaerts.



foto's: Martin Blank



Terug


Tin Jacobs: 'De Ezel'
deel 1 van "The Hills project"

open atelier (tuinhuis) vanaf 11 juni 2009, finissage op 10 september 2009

“The Hills Hoist Project” is een multimediaal project van Tin Jacobs (geb.1952) dat in verschillende delen geproduceerd wordt. Een “hills hoist” is een in de wind draaiende droogmolen die vooral in de achtertuinen van Australië terug te vinden is. Afgezien van de praktische functie, namelijk het drogen van de was, is de hills hoist ook zoiets als een sociale draaischijf. Het artistiek project van Tin Jacobs zal de vorm van deze droogmolen hernemen en er observaties en reflecties aan vast koppelen, gebruik makend van verschillende media.

Deel 1 van “The Hills Hoist project”, een vier meter breed schilderij, heeft als titel “De Ezel” en werd in het tuinhuis van LLS 387 tijdens de zomermaanden in een open atelier, dus toegankelijk voor het publiek, door de kunstenares gerealiseerd. Het doek toont een panoramisch zicht op een achtertuin in Australië, geschilderd vanuit het centrale punt van de hills hoist. Tegenover het canvas bevond zich een camera die drie maanden lang dag na dag het gebeuren in het atelier registreerde. De video toont het ontstaan van het schilderij en de confrontatie met het publiek. De video wordt uiteindelijk geprojecteerd en geïntegreerd in het schilderij zelf, zodat een tunneleffect of een Droste - effect ontstaat.

Deel 2, 3 en 4 van “The Hills Hoist Project” zullen op een later tijdstip door de kunstenares gerealiseerd worden.

Met dank aan Martin Blank, Linda Greeve, Ria Pacquée, Francesco De Nicolò, Chris Straetling, Morad Saïdi en Sacha Vandewalle, Bas Bossaerts.

Het project is mogelijk gemaakt door de ondersteuning van SMart.

Flyer “The Hills Hoist Project”

foto: Tin Jacobs



Terug