Het begin. Het heelal is oneindig.  Het is mogelijk om een oneindige afstand af te leggen in een rechte lijn over het aardoppervlak. Je blijft simpel weg rond de aardbol draaien.  Het universum kan oneindig of begrensd zijn in zekere zin, maar indien wij het universum als oneindig beschouwen en indien het een onbeperkte hoeveelheid materie bezit komen wij in moeilijkheden. Er kan namelijk geen onbeperkte hoeveelheid materie zijn in een ruimte. Bij het vervolledigen van dit fysisch argument is het mogelijk te demonstreren dat het universum eindig en begrensd moet zijn.  Men kan het zich voorstellen als het oppervlak van sfeer, het is eindeloos maar toch zelf behoudend. Men moet dit begrip niet al te letterlijk opvatten, omdat de ruimte en tijd niet regelmatig zijn, het zijn relatieve begrippen.  Alhoewel men steeds argumenteert over de vorm van het universum, blijft er steeds een vraag onbeantwoord. Als dit het universum is, wat gebeurt er dan buiten het universum? Is het mogelijk dat de sterrenstelsels die we kunnen waarnemen deel uitmaken van een groter systeem, zoals een serie Chinese doosjes?  In zekere zin is het universum eindig, maar kan het oneindig zijn in de tijd. Er is niemand die kan uitleggen wat tijd is. Dit geldt eveneens voor de afstand en massa. Wij weten echter wel dat er een snelheid bestaat, die niet overschreden kan worden. De universele constante "Lichtsnelheid". Vanuit dit gegeven kunnen de relatieve afstand, tijd en massa worden berekend.  De basis van de kosmologie is vastgelegd in een vraag. Is het universum eeuwig of begon het op een bepaald moment? Aan de ene zijde heeft men altijd willen geloven dat de oneindigheid een soort tijdloze balans is. De meeste mensen vinden dit moeilijk, het idee van eeuwigheid te accepteren. De meeste geloofsopvattingen zijn gebaseerd op de kosmologie, waar er een begin was en er een einde zal aan komen.  Deze beide tegengestelde ideeën zijn duidelijk bepaald in twee wetenschappelijke strekkingen, "het stilstaand universum “Steady State" en de oerexplosie "Big Bang".  Tot voor kort was het niet nodig deze theorieën over de eeuwigheid te veranderen, omdat God de eeuwigheid is. Tegenwoordig staan deze theorieën voortdurend onder druk om precies uit te leggen hoe de eeuwigheid werkt.    Er zijn echter evenveel moderne theorieën als er legenden zijn over de schepping. De mythen zijn van de mooiste verhalen die onze culturen hebben voortgebracht. De schepping is bijna altijd uitgedrukt met " en in het begin was er.....". Wat was er vóór het begin?  Het is moeilijk zich een afwezigheid van de ruimte voor te stellen. Volgens sommige legenden ontstond er uit een chaos een orde van bestaan. De huidige wetenschappers stellen zich het tegenovergestelde voor. Dat de orde terugkeert naar de chaos, namelijk het streven naar entropie volgens de tweede wet van de thermodynamica.  Entropie: "Een systeem zoekt steeds de wanorde, hierdoor neemt de wanorde buiten het systeem af. Een proces loopt als de entropie toeneemt of gelijk blijft."  Mythen zijn zelden volledig en wanneer het tot de daad van de schepping komt, wordt er meestal over een God gesproken, die wakker werd uit een slaap, of een oorspronkelijke zee waaruit het leven ontstond. Dit reflecteert de evolutie van het leven op aarde en kan zelfs de herinnering zijn van het leven voor onze geboorte.  De wetenschap echter zit met hetzelfde dilemma en komt tot hetzelfde antwoord. Er wordt aangenomen dat voor er materie verscheen er een soep was van al de benodigde ingrediënten, het ambi-plasma genaamd. Dat bestond uit neutrino's, meonen, elektronen en andere subatomaire deeltjes als quarks (up, down, strange en hun antipartners).  De oude Grieken geloofden, dat de tijd de eerste vorm gaf aan de ruimte, of in de Genesis, dat de eeuwige God zei: "En laat er licht zijn", en een ver afgelegen golf in de ruimte/tijd realiseerde het eerste energiestraaltje, wat een lawineeffect veroorzaakte.  Wij zijn gedwongen te denken in een rechte lijn. Een lijn met een begin en een einde. Het is mogelijk zich voor te stellen dat het universum dat ontstaan is uit één enkel punt, toch een oneindig bestaan heeft. Simpel doordat het altijd gestadig bestaat en het alleen door onze ervaringen kan veranderen.  Oneindige discussies zouden de enige bezigheid van de kosmologie kunnen geweest zijn, ware er niet de ontdekking van een erg opvallend feit geweest door de Amerikaanse astronoom Edwin P.Hublle in 1927. Deze ontdekte dat naburige sterrenstelsels zich van ons verwijderen met onvoorstelbare snelheden. Maar dit was nog niet alles. Hoe verder ze van ons verwijderd zijn, hoe hoger hun snelheid. Met andere woorden  het universum deint uit.  Hieruit kunnen wij concluderen dat de materie uit één punt komt, en dit met een onvoorstelbare hoeveelheid energie. De moderne wetenschap begon met deze enkele afleiding, hoewel er alternatieven werden voorgesteld, maar iedere nieuwe theorie moet het fenomeen kunnen uitleggen. De meesten accepteren dat de start van het universum begon met de expansie door de oerexplosie "The Big Bang".