|
LIBRA "Weegschaal"
Een lijn die naar de horizon wijst, getrokken door de sterren aan de rechterkant van Ophiuchus, wijst in de richting van het vage sterrenbeeld Libra. Het ligt tussen Antares in Scorpio en Spica in Virgo. Libra maakte ooit deel uit van het naburige sterrenbeeld Scorpius; Alfa en Beta waren de scharen. Beta is bijzonder vanwege het feit dat hij groenig van kleur is. Iota is een meervoudige ster met een blauwe-witte primaire ster met een magnitude van 4.5 en twee vage begeleiders van 10e magnitude. Ze zijn alleen maar waarneembaar met kleine telescopen of groter. 48 Libra is een blauwe reus die abnormaal snel roteert.. Dientengevolge werpt hij een ring van gas af, zoals Pleione in de Plejaden en Gamma Cassiopeiae. Dergelijke sterren noemen we" shell stars".
Libra is een van de zwakkere sterrenbeelden en lijdt onder de vergelijking met zijn schitterende buurman Scorpius. Het voordeel is echter dat het eenvoudig te vinden is. De associatie met weegschaal of evenwicht ( en bij uitbreiding met harmonie en rechtvaardigheid) gaat terug tot de tijd van de Babyloniërs. In die tijd verscheen de herfstnachtevening in Libra als de dagen en nachten even lang, oftewel in evenwicht, waren. De Grieken beschouwden Libra echter helemaal niet als een afzonderlijk sterenbeeld, ze zagen het als een deel van Scorpius, namelijk de scharen. De Romeinen begonnen Libra weer met een weegschaal te vereenzelvigen en erkenden het evenwicht tussen dag en nacht tijdens de equinox. Libra ligt tegen Virgo aan en soms wordt Virgo voorgesteld met een weegschaal in de hand en vereenzelvigd met Astraea, de godin van de gerechtigheid. |
