Vele zijn proto – kometen. Het eerste object werd in 1992 ontdekt door David Jewitt en Jane Luu aan de Universiteit van Hawaii. Sindsdien zijn er tot op heden 400 Kuiper objecten gevonden. Er wordt ook aangenomen dat Pluto en zijn maan Charon Kuiper objecten zijn.  Dit jaar in 2001 werd de nieuwe planeet Varuna ontdekt met een diameter van 900 kilometer. Op 22 mei 2001 werd er weer een nieuwe ontdekt met een diameter van 1270 kilometer op een afstand van 6.4 miljard kilometer en wordt Plutinio genoemd.
 

Pluto en zijn natuurlijke satelliet Charon bevinden zich aan de rand van het zonnestelsel en werden pas recent ontdekt. De laatste en kleinste van de "grote " planeten - in tegenstelling tot de "kleine " planeten of planetoïden - werd pas voor de eerste keer en dan nog "toevallig" waargenomen in 1930. Het bestaan van Charon werd pas in 1978 ontdekt. 
 

De dwergplaneet in het zonnestel blijft een raadsel voor de sterrenkundigen. Hoewel Pluto rond de Zon draait past hij in geen enkele categorie van de bekende planeten. Pluto is niet "aards" zoals onze eigen planeet en niet gasachtig zoals Jupiter. Wat voor een object is Pluto dan? Specialisten menen dat het kan gaan om één van de laatste exemplaren van een soort primitieve planeten die het zonnestelsel bij zijn ontstaan bevolkten: de ijsdwergen. De grote Neptunus maan Triton zou hier ook toe behoren. Ondanks zijn kleine afmetingen en enorme afstand tot de zon is zijn atmosfeer zeer dynamisch. De seizoensgebonden klimaatveranderingen worden beïnvloed door de zeer elliptische baan van de planeet rond onze ster. Pluto kan de zon naderen en daarbij de baan van Neptunus zelfs kruisen. In die omstandigheden stijgen de temperaturen op Pluto tot - 215 °C. In de "winter" vallen ze terug tot - 240 °C. 

Opnamen van 17 junli 2004

opnamen 9 april 2005

Door de grote afstand en de bescheiden afmetingen van Pluto konden tot nu toe geen oppervlaktedetails waargenomen worden, zelfs niet met de krachtigste telescopen. Maar sinds vorig jaar kon dit toch verwezenlijkt worden dankzij de Hubble-telescoop. De opnamen tonen veel contrast en werden gemaakt tijdens één rotatieperiode van Pluto. Het oppervlak is complex: er zijn een twaalftal verschillende oppervlak kenmerken, waaronder een noordpoolkap die door een meer donkere lijn in twee wordt verdeeld, een heldere vlek die evolueert met de rotatie van de planeet en een reeks donkere gebieden. Het kunnen inslagkraters en enorme "zeeën" zijn, te vergelijken met de maan. Een van de weerhouden hypothese beschrijft de beweging van ijs velden gedurende de omwenteling van de planeet rond de zon.