|
[ Mercurius][Venus][Aarde][Mars][Planetoïden][Jupiter][Saturnus][Uranus][Neptunus][De kuipergordel ] Uranus Onder de laatste grote planetaire ontdekkingen
is het beeld van de fijne atmosfeer van Uranus, samengesteld uit nevelachtige
lagen, die afkomstig zijn van gasmengsels. Dankzij infraroodfilters kon
men in valse kleuren in detail drie dergelijke lagen waarnemen. De infrarode
beelden liggen aan de basis van informatie over de structuur van deze
atmosfeer, die voornamelijk uit waterstof bestaat ( en ook onder de vorm
van sporen uit methaan. De roodachtige kromme aan de rand van de planeet
verraadt het bestaan van een fijne nevelachtige laag op grote hoogte.
Deze laag is zo dun dat ze slechts zichtbaar is waar ze het "dichts" is,
namelijk aan de rand van de schijf. De geelachtige gebieden naar beneden
toe vormen een tweede atmosferische laag. De blauwe laag is het diepste.
Ze is vooral aan de bovenkant van de planeet te zien en wijst op een derde
laag in de atmosfeer van Uranus…Volgens onderzoekers is ze zuiverder dan
de twee andere. De foto toont ook duidelijk een systeem van ringen rond
de planeet en geeft een discreet beeld van de vier grootste natuurlijke
satellieten van Uranus: Ariël, Umbriël, Titania en Oberon.
De
planeet werd in 1781 toevallig ontdekt door William Herschel. Achteraf
bleek dat Uranus reeds enkele malen opgemerkt was, maar steeds als ster
werd aanzien. Atmosfeer Toen Voyager 2 in 1986 Uranus passeerde, zag de planeet eruit als een egaal lichtblauwe schijf. Beeldverwerking bracht wolken van methaandruppeltjes aan het licht, die zeer diep in de dampkring liggen. Nadien is op het noordelijk halfrond de lente begonnen, na 20 jaar ijskoude winter, wat enorme stormen voor gevolg had. Het ontstaan en de evolutie van die stormen waren met de Hubbletelescoop goed te volgen. De winden waaien er met snelheden tot 200 m/s (720 km/h). Inwendige Het
inwendige bestaat uit een centrale rotskern, omgeven door een enorme
laag ijs met daarrond een dunne laag moleculaire waterstof. Uranus zendt,
in tegenstelling tot Jupiter en Saturnus, geen extra energie uit.
Ringen Het ringensysteem werd vanop Aarde ontdekt via een sterbedekking. Het bestaat uit een tiental smalle ringen waarvan verschillende uit meerdere componenten bestaan en de meeste excentrisch zijn. Manen Qua
aantal gekende manen is Uranus ook een kampioen: 21 waaronder 10 regelmatige
(augustus 2003). De maantjes wentelen in het evenaarsvlak waardoor we
ze, denk aan de helling van de rotatieas van de planeet, onder alle
mogelijke hoeken waarnemen gedurende één omloop van Uranus
rond de Zon. In 1985 waren het cirkels die we ze zagen beschrijven,
in 2007 zullen het rechtlijnige op- en neergaande bewegingen zijn. Uranus
bezit vijf onregelmatige manen.
[ Mercurius][Venus][Aarde][Mars][Planetoïden][Jupiter][Saturnus][Uranus][Neptunus][De kuipergordel ]
|