ACHT GEDICHTEN uit Het Liegend Konijn
5e jaargang - nummer 1 - januari 2007
themanummer 'VERANDERLIJK'

Mark Boog

ZEVEN METAMORFOSEN (1)

Zozeer vrees ik de spiegel
dat ik mij er dagelijks voor terugvind.
Ik zie me zoals jij me ziet.

Op straat is het niet veel beter: etalages,
mensen. Als er wat te halen is,
dan 's nachts, in steegjes, voor de vuilniswagen uit.

Niet huilen - geen wolf. Jammeren.
Ik zet de gele tanden in mijn eigen vlees,
tegen de jeuk, tegen de pijn, ruk de korsten weg.

Er groeien dikke haren, en ik schilfer.
De staart die mij past tussen de benen die mij passen.
Ik word de schriftige hond die ik al was.

 

 

Bernard Dewulf

WOORD

Er bestaat geen woord
dat met haar samenvalt.
Is het iets, dan iets van een lied.

Zij is niet zo herleidbaar meer.
Haar ogen lossen in mij op.
Een foto die voorziet hoe zij keek.

Niet hoe zij sloeg, de pijn.
Niet hoe zij rook, de geur.

Er is geen woord.
Zij valt niet samen. Zij verspreidt zich
verder weg in mij.

 

 

Charles Ducal

ONVINDBAAR
(voor het jarige konijn)

Omdat het liegt en dus kan veranderen
omdat het maar zichtbaar is tussen de lijnen
omdat het ontdekt wat al lang is ontdekt
maar nooit op deze onmogelijke wijze

omdat het zich aanpast, ook aan het zeer grijze
omdat het de jager zelf heeft gewekt
omdat het elk schot tot een spat kan verkleinen
omdat het gestroopt en verhandeld

nog nooit is gevat.

 

 

Eva Gerlach

DRIEMAAL VERANDERD (3)

Toen uit zijn hol de marter kwam en
keek en sloop en in zijn oog de berg
verdween en ongevormd te voorschijn kwam,
en ik daar zat gevouwen en benauwd

wist ik hoe klein je je ook maakt er is
geen put geen deksel geen ontkomen aan
wat je doordringt van ver, inslikt en uitspuugt,
de witte berg die vogels kauwt en blauw

en vroeg om nu en kreeg het niet maar vond
de keutels van de marter toen ik later,
de berg weer af en in zijn vorm verdwaald,

met huid en haar achter mijn schutting stond.

 

 

Jo Govaerts

HAND

Kleiner dan de hand van een kindje
is er niets. Zoals dat in het rond graait
en huilt en kraait zonder te weten naar waar,
waarom.

Nooit meer, totdat we dood gaan,
zullen onze handen nog zo eindeloos
klein zijn
van niets te kunnen vatten.

 

 

Rutger Kopland

TUIN (1)

Ik zit voor het raam en zie
hoe de tuin niet is veranderd
voor haar ben ik niet weggeweest

de tuin kijkt mij recht in mijn gezicht
het is vreemd te bedenken dat zij mij
niet kent, zich mij niet herinnert

na al die tijd dat ik hier niet was
ik de tuin was vergeten, zij voor mij
niet bestond, is zij nog helemaal als toen

hoezeer ik ook van haar houd, voor mij
is zij niet gebleven, niet omdat ze op mij
wachtte is zij er, zij is er zoals ik er is

 

 

Hagar Peeters

AAN MIJN DARTELE VERANDERLIJKHEID

Je bent een kleine dartele veranderlijkheid
die de vorm van mijn vinger aanneemt
waarmee ik je om mezelf wind.

Je domein is een oogwenk.
Je knipt met je vingers mijn reden tot chaos
in een caleidoscoop van verwarring draai je
het radarwerk van mijn innerlijk aan diggelen.
Je bent een bruid van scherven en gruis.

Gevangen in je handen
bleef de vogel de vogel
zonder vleugels,
vergroeid met je vingers, mijn vlerken
opende je hem of sloot hem willekeurig.

Nee, je bent een spring-in-het-veld.
Elke hechting scheurt open,
waar je aanraakt,vertrek je.
Je bent de goederentrein die mij als verstekeling meevoert
en je kantelt langs elke vallei om mij uit te schudden.
Mijn losrakende veertjes vergezellen me.

 

 

Marjoleine de Vos

SCHOKSGEWIJS

Zoals je haar vandaag ineens te lang is
de iep op deze ochtend lentegroen

Aan alles is een grens die steeds genaderd
langzaam, zeggen we, geleidelijk
maar op een dag er overheen

Toont de wereld zich geheel veranderd
bloeit de prunus
bladdert verf
je moeder oud en
in de sloot weer eendjes - 'toch nog onverwacht'

Elke dag staat alles op het punt maar blijft
nog even heel lang voor altijd

Je volgt de weg tot je hem kwijt
hij ligt nu eensklaps elders
en jij verdwaald, geeft niet zeg je,
gewoon opnieuw

Zo schoksgewijs. Noem het de levensreis.

 

 

 

Meer...
> de inleiding
> de cover
> de inhoud
> even proeven = op deze pagina
> de presentatie
> de toespraak
> Poëten in het Vlaams Parlement
> in Ter Zake