Franz De Backer
werd geboren te Aalst op
22 juni 1891. Hij vatte zijn middelbare studies aan in de
Rijksmiddelbare school te Dendermonde. Hij voltooide zijn humaniora in
het Frans aan het Atheneum te Chimay. Vervolgens ging hij studeren aan
de Rijksnormaalschool te Gent waar hij in 1911 het diploma van regent
behaalde. In die tijd werkte hij reeds mee aan het studententijdschrift
"De Goedendag" en aan "De Nieuwe Gids".
Tijdens de eerste wereldoorlog nam hij dienst als vrijwilliger. Hij
werd tweemaal gekwetst en leerde zijn toekomstige echtgenote, de
Engelse verpleegster Daisy Duff Field kennen. Na de oorlog promoveerde
hij in 1923 tot doctor in de Germaanse filologie (1) aan de
Vrije
Universiteit van Brussel.
Franz De Backer publiceerde verschillende wetenschappelijke geschriften
over literatuur. Bij het grote publiek werd hij echter bekend met de
roman "Het dochterken van Rubens" (1922), waarin hij de gedachtenwereld
van een jong meisje analyseert, en met de novelle "Longinus" (1934)
waarin zijn belevenissen tijdens Wereldoorlog I zeer duidelijk nawerken.
Hij was voorzitter van de Vlaamse P.E.N. Club, lid van de Maatschappij
der Nederlandse Letterkunde te Leiden, lid van de Koninklijke Vlaamse
Academie en van de Koninklijke Academie van België.
Franz De Backer overleed te Ukkel op 23 juni 1961.
Bibliografie:
* Bloeikens (1913)
* Het
dochterken van Rubens (1922)
* Bernard
Shaw as a dramatist (1923)
* Van wee en
glorie (1923)
* De witte
vijand (1930)
* Contempory
Flemish literature. A brief survey (1934)
* Longinus
(1934)
* De Engelse
letterkunde sinds 1914 (1936)
* De complete
werken van William Shakespeare in de vertaling van Dr. L.A.J.
Burgersdijk herbewerkt en van een inleiding voorzien (1941-1945)
* De
Germaanse literatuur (1949)
* De
anglistiek (1952)
* Literature
comparée: questions de méthode (1959)
------------------
(1) filologie =
wetenschap van de taal