Lodewijk
Dosfel werd geboren te
Dendermonde
op 15 maart 1881. Na de humaniora studeerde hij wijsbegeerte
(1) te Namen, daarna rechten aan de universiteit te Leuven.
Ondertussen
was hij actief in de Vlaamse studentenbeweging.
Hij richtte in 1898 het tijdschrift "Jong Dietschland" op.In 1900 werd hij hoofdredacteur van "Ons Leven" en debuteerde hij op letterkundig gebied met "Gedichten". Hij vestigde zich als advocaat te Dendermonde en speelde een belangrijke rol in de Vlaamse Beweging als ijveraar voor de vernederlandsing van de Gentse universiteit en het onderwijs in het algemeen. In 1914 werd hij lid van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde. In 1916 werd hij benoemd tot hoogleraar rechten aan de Gentse universiteit. De vernederlandsing van deze universiteit onder de Duitse bezetter tijdens WO I zag hij als een volkomen wettelijke daad. Na de wapenstilstand verbleef hij in verschillende gevangenissen en werd hij in juni 1920 als Gentse activistische (2) leraar veroordeeld tot 10 jaar hechtenis. Hij werd reeds in december van datzelfde jaar vervroegd in vrijheid gesteld.
Onder de pseudoniem Thomas Van der Schelden schreef hij dan in o.a. "De Standaard" en "Het Vlaamsche Land". Op politiek gebied nam hij afstand van zowel de Frontpartij als de Katholieke Partij.
Zijn werk, zowel poëzie als proza, was zoals dat van zijn grote voorbeeld Albrecht Rodenbach niet een zoeken naar de fijnheid der uiterlijke vormen, maar wel een mannelijke uitbeelding van zijn maatschappelijke en godsdienstige idealen, een uiting omwille van en door de innerlijke drang van de gedachte.
Hij publiceerde ook enkele belangrijke juridische studies in het Nederlands, uitzonderlijk in die tijd.
Hij schreef bovendien onder de schuulnamen L. Boeykens, Godfried Hermans, Siegfried Kersten, Thomas van der Schelden.
Lodewijk Dosfel overleed te Dendermonde op 27 december 1925.
