Achilles
Mussche werd geboren te Gent op 12 augustus 1896 in
een
arbeidersgezin. Vader was huisschilder, moeder spinster in een fabriek.
Zijn jeugd bracht hij door in armoede. Zijn ganse latere werk zal
hierdoor
beïnvloed worden en het is niet te verwonderen dat hij heel zijn
leven
overtuigd socialist bleef. Op zijn veertiende jaar ging hij werken als
jongste bediende, doch nadien slaagde hij in een toelatingsexamen voor
de lagere normaalschool. Van 1911 tot 1915 studeerde hij, samen met Maurice
Roelants overigens, voor onderwijzer aan de Rijksnormaalschool van
Gent. Dit vergde van het arme gezin enorme opofferingen. Tijdens zijn
studieperiode
raakte hij gefascineerd door de literatuur, niet alleen de Nederlandse
maar ook de Duitse, Franse en Engelse, alsmede door het boedhisme. Hij
werd leraar Nederlands aan de normaalschool waar hij gestudeerd had,
daarna
rijksinspecteur normaalonderwijs voor de Germaanse talen.
Hij werd bekend met "De twee vaderlanden" (1927), humanitair-expressionistische (1) poëzie vol sociale bewogenheid doorspekt met een romantische (2) gloed. Ook zijn later werk getuigt van dit sociaal engagement, zoals o.a. "Aan de voet van het belfort" (1950) dat handelt over het harde leven van de Vlaamse textielarbeiders.
Hij schreef ook essays (3), studies en leerboeken voor taal- en literatuuronderwijs.
Achilles Mussche was voorzitter van de Vereniging van Vlaamse letterkundigen en lid van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde.
Hij publiceerde ook onder de pseudoniemen Achiel J. Volkman en Blauvoet.
Hij stierf te Gent op 30 augustus 1974.
