Maria
Rosseels werd geboren te Borgerhout op 23 oktober
1916. Haar ouders waren van Antwerps-Kempense afkomst. Haar vader, een
belastingontvanger, leerde haar lezen eer zij naar school ging. Toen ze
vijf jaar was las ze de jeugdverhalen van Abraham Hans en de vertelsels
van de gebroerders Grimm. Het gezin telde nog een jongere broer en zus.
Zij bracht het eerste deel van haar jeugd door in de Goedendagstraat te
Borgerhout, de straat waar ook Herman Van Reeck woonde, de student die
op 12 juli 1920 bij een Guldensporenviering op de Antwerpse Grote Markt
werd neergeschoten. Diens begrafenis maakte op de toen nog maar 4 jaar
oude Maria zo'n indruk dat zij er later in twee boeken naar zal
verwijzen
("Het oordeel" en "Elisabeth"). Toen Maria 7 jaar oud was, verhuisde de
famile naar Oostmalle en nam haar intrek in een bijgebouw van een
kasteelhoeve.
Toen reeds begon zij te schrijven. Zij ging naar school in Turnhout.
Zij
volgde er de Oude Humaniora. In 1933 verhuisde het gezin naar Essen,
wat
later naar Kalmthout. Na drie jaar Beroepstechnische School liep zij
college
aan de Hogeschool voor Vrouwen te Antwerpen.
Als jonge beroepsregentes gaf zij gedurende vier jaar les in de Vrije
Normaalschool
te Gierle. Zij verliet echter vlug het onderwijs om van 1941 tot 1944
te
werken op de studiedienst van het Ministerie van Arbeid te Brussel. In
1945 werd zij redactiesecretaresse bij "De Pijl", de uitgeverij
verbonden
aan het Vlaams Verbond van Katholieke Scouts. Ondertussen had zij ook
haar
eerste stappen gezet in de journalistiek als losse medewerkster van "De
Courant", een dagblad dat verscheen van 1937 tot 1939. In 1947 werd zij
dan uiteindelijk, door toedoen van Maurits van Haegendoren, toenmalige
hoofdcommisscaris van de Vlaamse scouts en latere Volksunie-senator,
redactrice
bij het dagblad "De Standaard". Haar eerste werk was te helpen bij het
persklaar maken van andermans kopij. Later zou zij de filmrubriek en de
vrouwenpagina verzorgen. Zij deed dit in een zeer dynamische
persoonlijke
stijl, alles behalve routine-journalistiek. Na haar pensionering in
1977
bleef zij medewerken aan de filmrubriek. Buiten haar journalistieke
bezigheden
bouwde deze bewonderingswaardige vrouw een imposant letterkundige
oeuvre
op. Hierin schiep de schrijfster enkele markante vrouwenfiguren. Denken
we hierbij maar aan Elisabeth uit de gelijknamige trilogie, waarvan het
eerste deel in 1953 verscheen. Volgens mijn persoonlijke mening is dit
één van de indrukwekkendste romans die ik ooit gelezen
heb.
Haar literair hoogtepunt bereikte zij met "Dood van een non", dat in
verschillende
talen vertaald werd en viermaal bekroond werd, nl. met de Prijs van de
Vlaamse lezer, de Litteratuurprijs van Hilvarenbeek, de Prijs van de
Provincie
Antwerpen en de Prijs van de Vlaamse Letterkundigen. In 1975 werd deze
roman ook verfilmd.
Bibliografie :
* Sterren in de poolnacht (jeugdroman, 1947)Terug naar Louis' Thuispagina - index Vlaamse schrijvers