Raf
Verhulst werd geboren te Wommelgem op 7 februari 1866.
Hij studeerde aan de Leuvense universiteit en werd journalist.
Vervolgens was hij werkzaam als beambte bij het Antwerps stadsbestuur
en leraar aan het conservatorium.
Tijdens de eerste wereldoorlog was hij hoofdredacteur van "Het
Vlaamsche Nieuws", de spreekbuis van het activisme(1).
Bij de bevrijding in 1918 vluchtte hij dan ook naar Nederland. In 1920
werd hij bij verstek ter dood

veroordeeld.
In 1921 verhuisde hij naar Göttingen (Duitsland) waar hij tot 1931
Nederlandse taal- en letterkunde doceerde.
Hij bleef actief als Vlaamsnationalist en publiceerde in verschillende
bladen. Hij profileerde zich als voorstander van een Vlaams- Duitse
samenwerking.
Op literair gebied verwierf hij in 1904 bekendheid met het toneelstuk
"Jezus de Nazarener". Hij schreef toneelstukken, gedichten, volksromans
en politieke brochures. Hij gebruikte de schuilnamen
Antorf, Luc, Koen
Ravestein, S.T. Rijder en Jan Terzake.
In 1941 werd zijn historische roman "Jan Coucke en Pieter Goethals"
(1938) bekroond met de Rembrandt-prijs.
Raf Verhulst overleed te Aken op 24 maart 1941.
Bibliografie:
* Jezus de
Nazarener (toneel, 1904)
* Telamon
en Myrtalee (toneel, 1909)
* Semini's
kinderen (toneel, 1911)
* Devant un
verre de bičre; La situation flamande vue dans un miroir wallon.
Pour les Wallons de bonne foi. (1929)
* Belgien
vor dem Weltgericht (1929)
* Dr.
August Borms (1929)
*
Cauchonie. Antwoord aan den Kardinaal. Het proces van 't gezag van de
bischoppen (1930)
* Naar een
republiek Vlaanderen. Aan de Vlaamsche socialisten! Aan al de
werklieden van Vlaanderen! (1930)
* Jan
Coucke en Pieter Goethals (1938)
* De jeugd van Tijl
Uilenspiegel (1942)
---------------
(1) activisme =
politieke beweging die streefde naar de oplossing van de Vlaamse
kwestie met hulp van de bezettende macht (1914-18)
Terug
naar begin
Terug naar Louis'
Thuispagina
- index Vlaamse schrijvers