Before the rain kreeg op het festival van Venetië een Gouden Leeuw en dat is moeilijk onverdiend te noemen want het is een beklijvende, zwarte prent.

Regisseur Manchevski schetst aan de hand van drie verhalen een intrigerend beeld van het diepgewortelde conflict tussen orthodoxe Macedoniërs en Albanese islamieten. Pas op het end wordt de samenhang tussen de drie verhalen duidelijk. Elk verhaal eindigt met een sterfscène die elk op zich schitterende staaltjes van pure cinema zijn. Zelden is dood zo aandoenlijk verfilmd…  

De film handelt echter niet alleen maar over één conflict: er zit een meer universele symboliek achter. Het is een verhaal over oorlog en haat, over onmogelijke liefde en nog meer onmogelijke vrede. "Vrede is een uitzonderingstoestand" zegt een personage op een gegeven moment in de film en toen konden we spijtig genoeg alleen maar instemmend ja knikken (pacifistische idealen: ze zijn zo broos, meneer !). Before the rain is bij momenten een beetje langdradig en eentonig maar de talrijke scènes waarin emotie verpakt zit, en dan vooral de sterfscènes, maken dat allemaal weer goed. De cynische ondertoon van de film is zeker op zijn plaats en zorgt er voor dat je niet meer met gerust gemoed kan gaan slapen zonder eerst de hartverscheurende beelden van haat en verwoesting uit de film op je netvlies te laten passeren.

Slaapwel.



Before the rain
Oorspronkelijke titel: Pred dozhdot
Regisseur: Milcho Manchevski
Cast: Katrin Cartlidge, Rade Serbedzzija, Grégoire Colin, Labina Mitevska.                                                                                                                                                                                            
Gezien: Canvas, 28 januari 2000
Extra info: Bekroond met Gouden Leeuw in Venetië                                                            
Quotering: ***1/2

(jm)