zaterdag 15 januari 2005

Héél vroeg al in den ochtend


Eerste intieme foto, 's ochtens den 15-den.
Romantiek hangt in de lucht.
Het zal een gevulde dag worden.

Via Erzsébet híd (de Elisabetbrug) op weg naar Boeda

  
De moderne Elisabetbrug kwam er in 1964 ter vervanging van een vroeger exemplaar dat de Duitsers bij hun terugtocht opbliezen.
Zij is de sierlijkste van alle bruggen van Boedapest en, ondanks het razende verkeer erop,
lijkt zij vanuit het parkje ernaast in Boeda een toonbeeld van rust en harmonie.

We laten Gellértheuvel (Gerhardheuvel), waar heksen en tovenaars 's nachts de heksensabbat vierden, met zijn warmwaterbronnen, zijn citadel en zijn vrijheidsmonument (opgericht in 1947 ter herdenking van de bevrijding van de stad door het Rode Leger) links liggen, en trekken

de burchtheuvel op

Het tandradspoortje brengt je voor 600 HUF de burchtheuvel op. Terug naar beneden kun je ook voor 500 HUF -ongehoord volgens ondergetekende, gezien de dalenden de energie leveren voor de stijgenden. We zijn dan ook tevoet terug naar beneden gegaan, in de wetenschap dat onze potentiële energie hierbij moet geneutraliseerd worden door een tegenarbeid te leveren door de onderste ledematen. Een gratis conditietraining naar beneden dus!

  
Gellčrt-tanradspoortje (Budavári Sikló) naar de burchtwijk, en het eerste uitzicht over de Donau, Pest, en al de rest.


Van dienen Japanner kunnen ze niet zeggen dat hij d'r niet geweest is, van ons ook nie.

Szent Guörgy tér

  
Het neogotisch (?) Sandorpaleis (Sándor-palota) is de voormalige residentie van de eerste minister.
Wat het nu is, is de vraag. In ieder geval, het gaat er serieus en plechtig aan toe.


Een aflossing van de wacht om 12 uur was het eigenlijk niet.
't Was middag en die sabelzwierders gingen gewoon gaan eten als ge 't mij vraagt.

Het burchtpaleis en vanop


Het embleem van de Magyaarse stammen:
de turul, de totemvogel uit de Hongaarse sage.


... en Gaby eur imposant peurtsen (ziet er nog goed uit voor zijnen leeftijd), een van de toegangen tot het gigantisch kasteel van Boeda.


Daarboven hebben ze iets met vissen. Zeker.


Zicht noordwaards. Op de linker oever (rechts op de foto) het indrukwekkend parlementsgebouw.
Midden de Donau het zuidelijkste eiland, Margaretha (Margit-sziget), dat door de gelijknamige brug (Margit hid)
aan zijn zuidelijkste tip zowel westwaards met Boeda (links op de foto) als met het oostelijk gelegen Pest verbonden is.
 Een gelijkaardige verbinding is er aan de noordelijke tip van het eiland met de Árpád-brug, nog net zichtbaar op de foto.


Vooraan de Kettingbrug (Széchenyl Lánchíd), de oudste brug van de stad (gebouwd tussen 1842 en 1849) en een van de symbolen van Boedapest.
Ook deze brug werd door de Duitsers bij hun terugtocht opgeblazen, maar in 1949, honderd jaar na haar eerste inwijding,
werd zij opnieuw in gebruik genomen.
De brug heeft een spanwijdte van 380 m. en een breedte van 15,7 m en vormt een fraai geheel van steen en ijzer.


Bij de brug: Gaby, gebouwd tussen 1954 en 1955, een fraai geheel van lichaam en geest.
(alhoewel wij al langer geen aanhanger van het lichaam-geestdualisme zijn ...)

     
Romantisch jagerstafereel en Gaby die bescherming heeft gevonden bij een van de leeuwen bij de gelijknamige poort die toegang geeft tot het binnenhof van het paleis.

  
Op de achtergrond, het Margaretha-eiland met links de huizenblokken van de noordelijke voorstad.
Daarvoor links op de foto de torens van de Sint-Annakerk (Szent Anna templom) in Hongaarse barok,
rechts nog zoiets als een kerk met 2 kenmerkende torens (zie detail rechter foto),
maar waarover we nergens enige informatie gevonden hebben.


Het parlementsgebouw aan de andere zijde van de Donau en gezien van op de burcht in Boeda.

Langs straten en pleinen

  
De hongaren houden van muziek en zijn een zeer muzikaal volk. De (Hongaarse) viool is steevast van de partij.


'Burchtpaleis'

Mátyás-templom

  
Het dak van de Matthiaskerk bedekt met prachtige geglazuurde dakpannen (rechter foto is detail van linker).

Halászbástya (het Vissersbastion)

Het Vissersbastion dat eind 19de, begin 20ste eeuw werd opgetrokken, is een neoromaans geheel van vestingmuren en torentjes dat doet denken aan een sprookjeskasteel. De oorsprong van de naam is onzeker. Er zijn twee mogelijke verklaringen: in de Middeleeuwen zou dicht bij het bolwerk een vismarkt zijn geweest, en er zou een verband bestaan tussen de naam en de vissersgilden die vanaf de oorspronkelijke vestingsmuren actief aan de verdediging van de stad deelnamen. Het geheel werd gebouwd ter ere van het duizendjarig bestaan van de stad in 1896. De zeven torentjes symboliseren de zeven Magyaarse stammen en elk stamhoofd is vertegenwoordigd door een standbeeld.

     
Ook het vissersbastion biedt een schitterend uitzicht naar de Donau en de verschillende stadsdelen.

  


 Het supermodern Hiltonhotel met zijn weerspiegelende façade,
geďntegreerd (?) in een door monumentenzorg geplaatste historische site
en gebouwd op de plaats van een oud Dominicanenklooster.

  
Genietlijk voor het oog, binnenin en van buiten.


In een van de poortjes 2 keer drie bewakers.


Detail uit vorige afbeelding. 't Zien er toch wel échte bewakers uit, van het soort waar niet mee te lachen valt.


Midden het plein van het vissersbastion bevindt zich
op een imposant neoromaans voetstuk het standbeeld van de H. Stefanus,
eigenlijk Stefanus I van Hongarije, maar daar kon hij niet aan doen (?).
Naar zeggen was hij het die rond de eerste millenniumwisseling het christendom naar Hongarije bracht.

Langs straten en pleinen


Nadeel van een stralend winterweer, de kleuren in de straten worden overschaduwd,
maar, ...

Sunset over Boeda en Pest, een onvergetelijk kleurenspel

De avond moet daar in januari toch zo'n drie kwartier vroeger vallen dan bij ons in de lage landen aan de zee.


De eerste schaduw van de burchtheuvel is reeds zichtbaar op het tegenoverliggend stadsdeel.


Sunset over Pest.
De Kettingbrug en de Donauzijde van Pest liggen reeds in de schaduw van de burgtheuvel en zijn onttrokken van het directe zonlicht.
Koud licht overheerst, hoewel het diffuse, maar rijke albedolicht even rijke kleurschakeringen aan het tafereel toevoegt.
Zie o.m. de façades van de gebouwen aan de oever en het water van de Donau.
Het achterliggend stadsdeel ligt nog in de warme gloed van de ondergaande zon.

Via de Kettingbrug terug naar Pest

  
Het parlementsgebouw (linker foto) en de leeuwen die de wacht houden aan de toegang tot de Kettingbrug.


Nog maar eens het parlementsgebouw, nu vanop de Kettingbrug.
Met nog een laatste stukje zonnegloed op de koepel en de spitsen.

  
Zuidelijk Boeda in de schaduw van de ondergaande zon met de Elisabethbrug gereflecteerd in het water van de Donau.


Een paar minuten later. Zowaar nog dramatischer, die lucht. Hoe kan de Donau er zo rustig bijliggen?


Ondanks het mooie rijke licht,
toch wat troosteloos aandoend, die lege hotels en toeristenboten.


Een laatste keer het parlementsgebouw vanop de Kettingbrug.
In Hongarije kennen ze niet alleen iets van muziek, maar ook iets van kleur.
Zie de keuren en kleurschakeringen van de huizen. En ook (vooral?) bij dit avondlijk licht komen die tot hun recht.

Szent István székesegyház/'la bazilika (Sint-Stefanusbasiliek)

  
Met de bouw van de Sint-Stefanusbasiliek, de grootste kerk van Boedapest werd in 1851 begonnen
en het kolossale (4.147 m˛) neorenaissancistisch geďnspireerde gebouw,  was gereed in 1906.
De nog sobere gevel bevat een gebeeldhouwd fronton met de Heilige Maagd omringd door de Hongaarse Heiligen.

     
En daarin wordt voorwaar nog getrouwd, zo nog ne'n autentieken trouw, zo enen met ne'n sleep van hier tot ginder.
Met poppemiekes opgedirkt om iedere Barbypop 't heen en weer te laten krijgen (bemerk de fiere mama links).

  
Testietatutes, veur vandoage tenmeingste toch.

En al wat loater op den oavond

Er zijn die dag 15 SMS-jes geweest -het eerste al om 5.34 uur vanwege 'den vroegen',
en in 'den laten' één telefoon van een eerbiedwaardige collega: "Hei, âuwe dűze! ...", Jackie dus.
Om 17.20 uur -kouwe voeten-, net in tijd voor een dringende behoefte (alweer), wordt het hotel bereikt.
En meteen is de 50 definitief een feit!

  
laatste intieme foto van de dag -wat Alexandra's kadeautje al niet vermag!

20.00 uur. Het menu in het Káldy Pince restaurant biedt ons, naast de traditionele goulash-soep(!):
 - forel met walnoten, honing en zuurkool en druiven (you can't imagine),
 - medaillon van kalkoen met gerookte ham en rijst,
omspoeld met een autentieke witte Hongaarse Eger-wijn, een compositie van drie Hongaarse druiven,
alweer een etelijk festijn.

En vanaf nu zal Gaby-50 ook weten "Waarom mannen en vrouwen met hun lichaam zeggen wat ze eigenlijk niet willen vertellen" (Allan& Barbara Pease), verjaardagscadeau van de echtgenoot.

Vorige Omhoog Volgende