
Een ongelukje dus, hij. Had zijn moeder in een communicatieve bui toegegeven. Zijn moeders moeder, die toen bij het gezin inwoonde, was met klakkende deur vertrokken ("omdat ze geen pisdoeken meer wou wassen."), geschokt door het zondig gedrag van twee veertigers: vrijen en kinderen maken. Zondig. Ongeveer alles was zondig voor zijn grootmoeder. Bloot wassen bijvoorbeeld.. Onderaan wassen bijna. Dus stonk grootmoeder gezellig uit kut en kont.
Dat twee veertigers nog een kind lagen te schudden zal wel zijn reden gehad hebben. Weer een koppel waar een kind een huwelijk moest redden. Was vader aan het schuinsmarcheren?
Op de wereld geschopt worden is één. Per ongeluk is twéé. Vrolijk levensbegin? en voer voor psychologen? Maar nee, want zijn moeder voegde eraan toe dat ze hem niet had willen afdrijven. Wie had dat dan voorgesteld? Idee van grootmoedertje Stink? Niet-zondig?
Vragen, raadsels. Littekens.
Vroege herinneringen.
School, bijvoorbeeld. Bij broeders vol van liefde, zowel, de enen, voor jongens als, anderen, voor moeders en zusters.Het was niet aan hem besteed. Voor de minste fout 's avonds nablijven, door een broeder vastgegrepen worden, de mondkus ontwijken, de onderbuik dribbelen die tegen de zijne aan wou drukken, en ten slotte een lap rond de oren krijgen als hij er schaterlachend van door probeerde te lopen. Andere leerlingen leefden zich gemakkelijker in in het rijke katholieke leven, mochten op de eerste rij zitten, lekker warm en gezellig met de handjes van de liefderijke broeders in de korte broekspijpjes, en kregen alle prijzen op het einde van het jaar. Eén ouderpaar deed zijn beklag, en de directie vond dat gepaste maatregelen dienden getroffen: de jongen moest van dan af een lange broek dragen.
Nog school, bijvoorbeeld. Hij knikkert met een paar andere leerlingen
uit het tweede studiejaar (zeven jaar). Grote jongens (vijfde of zesde
maar zittenblijvers, 13-14 jaar) treiteren, schoppen de knikkers weg. Het
komt tot vechten. Hij, ventje van niets. Een onderwijzer gebied hen te
stoppen. Hij hoort het niet in zijn razernij van getergde en verliezende.
Waarop de onderwijzer hem een klap rond de oren geeft dat hij met zijn
hoofd op de grond valt. Handen en hoofd liggen open. Als je rechtvaardigheid
wil moet je daar niet te eerlijk en rechtvaardig voor uitkomen.
Toen zijn grootmoeder langs vaderszijde gevraagd werd hoe zij, jodin,
de oorlog overleefd had, antwoordde ze: door te blijven ademen.
Of de zinsnede van haar kwam wist RODIES niet, maar hij hield
er van.