Stel u gerust!  ik schrijf geen poëzie (hemel, nee, ik ben geen dichter ), geen proza (daar zou ik niet eens tijd voor vinden zelfs mocht ik er tijd voor zoeken), ik heb helemaal geen "pensées", er bestaat geen project, "publicaties" spaar me daar van, en dit is helemaal geen "preface" en zeker geen verantwoording (voor wat, voor wie, tegenover wie?).

(Stel mij gerust?) Het proces van het schrijven is belangrijker dan het resultaat. Meer zelfs : de processing (het aan de gang zijn van het proces) is op zich het belangrijkste. Dat geldt voor mijn part voor alle "creatief" of "artistiek" werk. Waar het werk gaat ontstaan, waar de werkzaamheid begint daar ligt het belangrijkste.

(Stel ook hen gerust?) Schrijven, tekenen, schilderen, dansen, performen: men doet het in de eerste plaats voor zichzelf. Of een schrijver, dichter nu (veel) gelezen wordt of niet, of een performance voor 5 of 500 man plaats heeft, of een plastisch kunstenaar zijn doek, installatie thuis laat of exposeert, het doet er allemaal niet toe.

(Stel niemand gerust) Schrijven, creëeren als psychisch proces, als therapie, als katharsis, als wat?

Niet de idee of de inspiratie, niet het afgewerkt product (boek, ballet, performance, muziekstuk) primeert. Het gaat hem om dat moment suprême als "het idee", "de inspiratie", verwerkt wordt, omgezet wordt, als het gedicht "op het punt is te ontstaan" (is dit niet van Lucebert?)

Niets is, alles wordt.
 
 
 

* Het internet puilt uit van de dichters. Vlaanderen en Nederland produceren per jaar meer gedichten op internet dan er ooit in de geschiedenis van de Nederlandse literatuur werd bijeengeschreven. De "bloemetjesbehangpoëzie" heeft het stadium van de "productie aan de lopende band" bereikt. Dit in acht genomen: nee, ik ben geen dichter. Ik schrijf geen pöezie.
Wat brengt deze site dan wel?
Misschien zeg ik wel zoals de valse profeet Jehoshua het deed op zijn laatste Pesachseder: "Neem en eet dit is mijn lichaam, neem en drink dit is mijn bloed. Doet dit tot mijn gedachtenis."