Een of ander kwekkel schreef over een of ander van mijn producten dat er "geen fatsoelijke (sic!) zin" in stond (in het prutsershoekje "Poetry.alive" waar ik ooit in een dwaze bui gepotst had).
Kijk dat komt ervan als je in je neus peutert terwijl je kritiek brouwt. Om iedereen voortaan toe te laten rustig tussen de tanden te koteren, te hoesten en te fluimen en scheten te laten en mij gerust te laten, dit:

1. Ik vertel niet noodzakelijk verhaaltjes, breng geen leuke anekdotes, geen spitsvondige "pointes". Alle verhaaltjes over liefde, passie, dood etc zijn al verteld zoals iedereen nu stilaan weet etc etc. Non-narratieve producten zijn evenwaardig aan narratieve.

2. Ik heb niet steeds de behoefte een "boodschap" te brengen. Soms wel ... Begrijp ze als ze er is, grijp er niet naar als ze er niet is.

3. Emotie? Romantiek?  Sentiment? Bordeel ...

4. Ik schrijf niet voor grammatikahandboeken.

5. Ik heb een hekel aan "mooie" gedichten. Esthetica is mijn schoonmoeder niet. Schone gedichtjes hebben nog nooit iemands honger gestild.

"Zo, en wat staat er wel dan?"
Wat denk je van: structuren, lijnen. Vergeet ook het spelelement niet. En wacht dacht je van een snuifje toeval?
In het jiddisch is "lezen": "lainen". Ik had vroeger een boekje om jiddisch te leren en dat noemde: "Lainen und verstejen".

Veel geluk en veel plezier.
                                                                                        m.r.

Sinds dada werden de klassieke opvattingen over "kunstproducten" geschrapt:

1. er moet geen verhaaltje in zitten: een muziekstuk is geen romannetje, zelfs een roman is geen romannetje meer
een gedicht is geen anecdote

2. er moet geen idee achter zitten

3. er moet nog emotie uitgedrukt noch verwekt worden

4. het moet niet mooi of schoon zijn. Wat is mooi of schoon trouwens?

5. Vakmanschap, techniek zijn geen noodzaak. Kunde is geen kunst.

Wat blijft, of beter wat komt?
Volledige vrijheid van eigen interpretatie, van betekenis-geven aan het teken, van het creëeren van een eigen schoonheidsbeeld, wars van het via de renaissance geërfde
ideaal van Grieken en Romeinen.