"men heeft je hart besneden"
zegt ze
treurwilg zwarte vijver
eenden kwaken vriendelijk
ganzen vechten voor eten

ik luister als een blinde poort
"noch kop noch staart
geen begin geen einde
geen leegte maar licht
licht zonder einde
draait naar middelpunt
daarrond ontstaat leegte 
vacuum"
oreer ik
Luria en Cordovero
wonen immers in mijn tent

"het leven valt niet uit een boek"
doceert zij
"letters is geen eten
word wakker en beweeg
bewoon mij in u"

ik zie de woorden in haar mond
zo voorspelbaar
draaien en tollen
tot ze vallen en klinken

(iemand haalt ergens
mijn schouders op)

"ik ga weg van u
of ik word gek"
hoor ik echo op echo?
vlecht de bliksem variaties?

"het maakt niet uit"
denk ik
"haar snoer geraakt toch
niet tot mijn stopkontakt"

(is de draad te kort
of deins ik achteruit?)

wie weet die weet niets