Dikwijls krijg ik kritiek waarom ik geen man wil voor mijn intieme verzorging, tis toch hun baan zeggen ze dan, je mag niet discrimineren wel zoiets komt niet zonder reden. Al van in mijn jeugd, tienerjaren heb ik slechte ervaringen met mannen in de verzorging.

Zo waren verschillenden mannen zot van mij, wil niet stoefen maar mag er best zijn, fysiek kan ik echter heel weinig door mijn spierziekte, waardoor ik me letterlijk moet bloot geven, ongeacht of je dit wil of niet. Zo was er een opvoeder die geregeld commentaar had op mijn ondergoed, bv "zo sexy amai en moest ik jonger zijn", was ik een appel aant eten fluisterde die in mijn oor "mag ik zo eens bij ergens in bijten"…

Als jong meisje komt dit aan en wist ook geen raad met dit gedrag, tot ik hem betrapte op mijn internaat kamer op mijn bed, met zijn broek open, haar in de war. Had hem nooit effectief bezig gezien, maar het leek erop alsof die zich lag te masturberen, ik was heel over mijn toeren, en dit op mijn kamer, ook had die zijn tandborstel op mijn kamer verstopt, vond ik haar (schaamhaar of van zijn snor) in mijn pompsteen, vond het te ver gaan en ging naar de groepchef.

Mja gehoor kreeg ik niet, beelde het me in werd gezegd en hij wou gewoon even rusten vandaar… Nooit werd ernaar geluisterd en moest me maar blijven bloot geven aan dit alles. Later heb ik gehoord, dat vele beperkte dames last hadden van zijn ongewenste intimiteiten. Dit zijn maar enkele details van wat ik meemaakte, maar het was veel meer waardoor ik een afkeer kreeg van mannen in de verzorging.

Was ik blij dat ik van school/internaat mocht. Nadien ging ik naar focus, jaren waren het alleen vrouwen, toen kwamen er mannen, ik werd gek bij de gedachte alleen maar moest, had geen keuze.

Het eerste wat die kleine tengere man, die onervaren was zei tegen een andere adl was "hoe moet ik dit allemaal tillen", alsof ik een olifant was, waarop andere zei "maak je geen zorgen er is tilsysteem", en dit voor een man, mannen zouden de kracht van zo een groep zijn, nu niet deze in elk geval. Vele bewoners waren miscontent van hem, maar de collega's vonden hem wel lief en daardoor mocht die blijven, alsof dit het enige is wat telt? Vernam ook dat die bij spastische dame, de tampon in het verkeerde gaatje stak, tja je moet het maar voorhebben, en anderen er maar mee lachen, "oh geef hem een kans" zeiden ze dan!

Het was een homo en hij dacht alles te kunnen, hij wist echter heel weinig of toch niet in de praktijk zo wist die niet waar te wrijven na het toilet, zo moest die op zijn knieën zitten waar ik boven hing in tilsysteem, anders vond hij het niet, hij zat bijna met zijn neus, tss mijn kut, de tranen liepen over mijn wangen, zo beschaamd was ik, voelde me nog nooit zo bekeken.

De jaren gingen voorbij, vroeg beleefd aan het focus hoofd of ik vrouwen voor het intieme kon krijgen, ik was zelf bereid om uren te wachten tot een vrouw vrij was, maar andere bewoners begonnen zich ook te moeien, ze hadden ook liever een vrouw om hun spaghetti op te eten want de mannen waren sukkelaars, dus mijn aanvraag werd geweigerd.

Ik vroeg pab aan, heb nog jaren in focus moeten wonen (in afwachting) tegen mijn zin, kreeg geregeld mannen over de vloer ookal waren er dames beneden vrij en zaten die koffie te drinken, het was dus alleen een kwestie van niet willen.

Ik nam verpleging bij de adl ookal had adl tijd genoeg om het te doen, verpleging die van op andere locatie moest komen, konden en wouden wel rekening houden met mijn wens, ik was trouwens niet de enige die dit wou.

Ook in vreemde culturen krijgen beperkte vrouwen geen man en of oudjes die het niet wouden, kregen ook hun zin, dus waarom wij niet? Ik voelde me net een proefkonijn in focus, vanalles heb ik zien passeren, van schoenmakers tot bakkers en daarmee moest ik het dan doen, of je ging maar op andere dienst of je piste maar in je broek was de uitleg!

Heb nu al jaren pab en heb één man in dienst voor mijn vervoer, maar mijn intieme word gedaan door vrouwen, heb meer privé en doe niet meer aan zelfmutilatie sinds ik uit focus ben. Ja, zo slecht voelde ik me door dit gebeuren, en niemand dat begrip had nee ze vonden zelf dat het bij lag moest maar naar psycholoog gaan, deed dit om hen tevreden te stellen die kwam af met en oplossing een plastuit, pfff alsof als dit de oplossing zou ben ik daar niet zelf zou opgekomen zijn?! Ik wou zelf een sonde laten steken, omdat ik dit toilet gebeuren niet meer zou moeten doen met mannelijke adl. Ben er meer dan 20kg vermagerd omdat ik me zo slecht voelde en toen kwamen ze af dat ik anorexia had en alleen aandacht wou, het probleem was echter zij zelf met hun koppigheid om een beetje menselijk te zijn, maar dit kwam niet bij hen op.

In focus ben je gewoon een NR en houden ze geen rekening met je verleden, uw gevoel, uw ervaring, hoe ik het ook heb proberen uitleggen, kreeg geen begrip, dit maakte mij kapot, erover praten, breekt me opnieuw en opnieuw. Ik snap niet dat mensen dit niet begrijpen, het gaat niet enkel om een kous aandoen, het gaat om het intiemste wat er is, je tampon veranderen, je string goed steken, je afkuisen na toilet, wassen tss de schaamlippen enz enz…

Is het zo gek dat je daarvoor een vrouw wil, het is sowieso al gênant dat je het moet laten doen.

Maggy