"Sorry, in mijn taxi geen honden! Ook niet met zo een jasje."
"Mevrouw, hier mogen geen honden binnen."
"Neen hoor, uw hulphond mag hier zeker niet mee. Wat gaan ze tegenwoordig nog allemaal uitvinden!"
Enkele uitspraken die gastgezinnen en hulphondengebruikers regelmatig horen. Toch weten heel wat mensen intussen wat assistentiehonden zijn en dat je ze niet zomaar mag gelijkstellen met gewone huis-, tuin- en keukenhonden. Op vele plaatsen zijn ze al welkom. Ook de wetgever maakte al een duidelijk onderscheid. Maar nog lang niet iedereen weet hoe het recht op toegang voor assistentiehonden wettelijk is geregeld. Onlangs kwam er nog een nieuwe wet bij. Tijd voor een stand van zaken!

Het Koninklijk Besluit van 7-2-97 over voedingsmiddelenhygiëne stelt dat het verboden is dieren toe te laten in lokalen waarin voedingswaren worden verkocht. Heel uitdrukkelijk maakt de wetgever een uitzondering voor assistentiehonden én assistentiehonden in opleiding. Concreet betekent het dat assistentiehonden welkom zijn bij bv de bakker, de slager of in het restaurant. Voorwaarde is wel dat de hond zijn cape moet dragen en zijn baasje in het bezit moet zijn van zijn toegankelijkheidspasje. Beiden worden steeds voor Hachikohonden voorzien. In alle andere openbare gebouwen en winkels kon men zich enkel baseren op de goodwill van de uitbater en het beginsel van analogie: wanneer de wetgever in de meest strikte situatie, namelijk de voedingsmiddelenhygiëne, een uitzondering maakt voor assistentiehonden, is het vrij logisch dat deze honden ook elders worden toegelaten. Sinds kort is deze kwestie ook algemeen geregeld in de wet Mahoux. Greet van Gool, regerings-commissaris voor Sociale zekerheid, en meter van onze stickeractie "Assistentiehond welkom" voerde in de nieuwe anti-discriminatiewet het begrip 'redelijke aanpassingen' in. Net deze term is voor het recht op toegang van onze honden van belang. Zonder al te technisch te worden, wil ik kort uitleggen wat de gevolgen zijn voor ons. De wet Mahoux regelt de toegankelijkheid voor personen met een handicap en maakt deze ook afdwingbaar. De beoordeling van deze toegankelijkheid houdt rekening met de zogenaamde 'redelijke aanpassingen'. Een redelijke aanpassing is een aanpassing van onder meer een gebouw of een infrastructuur aan de noden van personen met een handicap. Indien die aanpassing redelijk is (dus als ze o.a. niet te veel kost), dan mag verwacht worden dat die aanpassing ook echt wordt uitgevoerd. Doet de eigenaar of de uitbater van het gebouw in kwestie dat niet, dan kan die onwilligheid voortaan beschouwd worden als een discriminatie. Ook het toelaten van assistentiehonden is een redelijke aanpassing. Het weigeren ervan is een discriminatie en dus verboden. Na jaren vechten, argumenteren, uitleggen, stickeracties en lobbywerk is het recht op toegang voor assistentiehonden in alle publiek toegankelijke plaatsen eindelijk wettelijk geregeld en afdwingbaar.

Niet iedereen leest het Belgisch Staatsblad en wellicht zal je nog veel mensen tegenkomen die hier niet van op de hoogte zijn. Met de informatie hierboven ben je in staat om hen uit te leggen hoe de vork in de steel zit. Mocht je nog problemen ondervinden, dan kan je steeds doorverwijzen naar Hachiko. Graag staan wij u ook in deze materie bij.