Deze handleiding behandeld het aansluiten en laten werken van een tweede harde schijf in Windows 2000 en Windows XP. Voor dat we gaan beginnen
even een paar woorden van waarschuwing betreffende de harde schijf.

Voorbeeld van een veel verkochte harde schijf.

Harde schijven zijn gevoelige apparaten, ze kunnen niet tegen vocht, trillingen of statische elektriciteit. Zorgt u er dan ook voor dat de schijven droog en trillingsvrij worden getransporteerd en dat u de schijf tijdens montage voorzichtig behandeld. Om statische elektriciteit te vermijden kunt u het
beste tijdens de montage uw schoenen uittrekken, zodat uw lichaam niet geladen kan raken.

Het inbouwen van de harde schijf.

De aansluiting van een harde schijf is eenvoudig. Er zijn echter een paar dingen, die in het oog moeten worden bij het aansluiten van extra IDE apparatuur (waar overigens ook branders, CD-ROM stations en DVD spelers onder vallen.) De aansluiting van de IDE apparaten gaat via een brede grijze platte kabel die hierna IDE kabel wordt genoemd en een 4 polige kabel die
de voedingspanning doorgeeft.

Voeding met de voedingsplugjes.

De voedingskabel komt vanuit de voeding, en vaak zult u deze aansluiting
netjes opgebonden in de computer vinden.

Voorbeelden van IDE kabels.

Op de IDE kabel zitten drie plugjes, waarvan er een in het moederbord gaat en waarvan op de andere twee apparaten worden aangesloten. Er zijn twee soorten kabels, 40 polige en 80 polige. De 80 polige hebben een betere afscherming en kunnen dus een hogere snelheid aan. Over het algemeen worden de veertig polige kabels alleen nog gebruikt voor Cd-roms en branders. De aansluitingen van de 40 polige en 80 polige kabels zijn gelijk, dus vaak kunnen ze beiden gebruikt worden. Gebruik bij twijfel een 80 polige kabel. Om de apparaten uit elkaar te houden hebben ze elk een status, dit kan master of slave zijn. Dit wordt meestal ingesteld door middel van jumpertjes achterop het apparaat, en de manier waarop de jumpertjes worden ingesteld staat meestal vermeld op een sticker bovenop het apparaat.

Locatie van jumpertjes achterop een harddisk.

Bij de meeste moederborden zitten er twee aansluitingen op het moederbord, een primaire en een secundaire ide poort. Dit betekent dat u dus maximaal 4 apparaten aankunt sluiten. (Twee per kabel dus.) Als u de nieuwe schijf op dezelfde kabel als de oude gaat zetten zult u dus de nieuwe schijf als slave moeten zetten daar de opstartschijf altijd master moet zijn. Voor wat
betreft het inbouwen van de schijf, vaak is er nog een plaatsje vrij in een van de beugels. Hier kunt u de schijf in plaatsen met behulp van vier schroefjes. Let u erop dat u de juiste schroefjes gebruikt, als deze te lang zijn
vernietigd u de harde schijf en de bijbehorende garantie.

Het partitioneren en formatteren van de harde schijf.

Voordat we de schijf kunnen gebruiken moeten wij de schijf eerste partitioneren en formatteren. Partitioneren wil zeggen dat we de schijf
indelen in een of meer partities, dat zijn schijfdelen die zich als een virtuele, onafhankelijke schijf gedragen. Partitioneren moet altijd, ook al wilt u maar een partitie, in dat geval moet u de schijf partitioneren in een partitie.

Vroeger kon een harde schijf in maximaal 4 partities worden ingedeeld. Toen men deze indelingsstandaard ontwierp dacht men daar genoeg aan te hebben, maar later bleek dat er wegens de groter wordende harde schijven behoefte was aan meer partities. Daarom heeft men rond 1991 een tweede type partitie uitgevonden. Men noemde de oude partities primaire partities en de nieuwe partities uitgebreide of extended partities. Een uitgebreide partitie is eigenlijk niets meer dan een houder voor een of meer logische drives. Dit kunnen er maximaal 21 zijn, afhankelijk van het aantal primaire partities. U kunt een uitgebreide partitie dus zien als een 'emmer' voor extra partities. Voor zover de theorie. Als de schijf ingebouwd is moeten we nog
partitioneren en formatteren. Dat gaat vrij snel en makkelijk in Windows 2000 en Windows XP. U gaat linksonder naar start en geeft een rechtermuisklik op deze computer en kiest vervolgens voor beheren (engels : manage).

Het computerbeheer.

Dan opent zicht het computerbeheer. Daarin klikt u op schijfbeheer
(engels: diskmanagement).

Hier ziet u de nieuwe schijf weer terug (diegene met de niet toegewezen ruimte) en als eerste moet u een rechtermuisklik geven op de schijf zelf en kiezen voor initialiseren. Het kan zijn dat dit er niet staat, dan is het ook
niet nodig.

Daarna geeft u een rechtermuisklik op de niet toegewezen ruimte en kiest u voor Nieuwe partitie. U komt nu in een wizard terecht.

Eerst moet u het type partitie opgeven. Als u vier of minder partities wil aanmaken kunt u het beste voor primaire partities kiezen. Wilt u meer partities dan moet u een uitgebreide partitie aanmaken met daarin meerdere logische drives. Dit moet ook als u de schijf wilt kunnen benaderen met Windows 98 of Windows ME.(Bijvoorbeeld dual boot systemen)

Daarna moet u de partitie grootte opgeven. Dit doet u in MegaBytes, waarbij 1000 MegaByte gelijk is aan een GigaByte. Als u een grootte wilt van bijvoorbeeld 4 GigaByte geeft u dus 4000 op.

Vervolgens moet u kiezen hoe u de schijf wilt formatteren, NTFS of FAT32. Het voordeel van NTFS is dat het sneller en stabieler is, vooral bij grotere partities. Het nadeel is dat u het alleen met Windows 2000 of Windows XP kunt uitlezen. Dus als u een dual-boot systeem heeft moet u kiezen voor FAT32. De clustergrootte kunt u standaard laten., de volumenaam kunt u zelf kiezen, dit is de naam die in de verkenner onder de partitie komt te staan. Daarna klikt u op volgende en krijgt u een bevestiging van de gemaakte keuze. Als u daarna op voltooien klikt gaat Windows de partitie aanmaken en formatteren. Als het goed is ziet u de voortgang van het proces in het schijfbeheer. Als deze klaar is kunt u de partitie direct gebruiken en u zou kunnen testen of alles goed is gegaan door er een paar bestanden naar te kopiëren.