|
Thema Als Max terugkomt van een
trektocht door de bergen, hoort hij dat zijn grootvader
verongelukt is én begraven. Hij zet alles op alles om te
weten te komen wat er precies gebeurd is. Een
plotselinge dood in je omgeving kan alles aan het
wankelen brengen. Een verhaal over verlies en gemis,
maar ook over de beste tegenzet die liefde heet.
De Pers
Ria de Schepper in Lexikon van de jeugdliteratuur
2001:
‘Het verhaal is strak opgebouwd, met gedateerde
hoofdstukken zodat de lezer in de tijd het
verwerkingsproces van Max volgt. De relatie tussen Max
en zijn grootvader is exemplarisch voor de band tussen
generaties. Via een associatief procédé gaat de auteur
terug naar de relaties tussen Max’ ouders, grootouders
en betovergrootouders. Ten slotte, als de wonden
letterlijk en figuurlijk geheeld zijn, kan Max een
relatie met Linde aangaan. Diverse motieven doorkruisen
het verhaal, waaronder dat van de tijd, van appels in al
hun soorten en smaken en van wild vlees dat rond wonden
ontstaat. De taal is soms analytisch en koel, dan weer
beeldrijk en passievol.’
Jan van Coillie in Standaard der letteren,
28-9-2000:
‘De eenvoudige, sobere verwoording bedwingt zorgvuldig
te sterke emoties. De aandachtige lezer ervaart geregeld
hoe zorgvuldig de woorden gekozen zijn, van de smaak van
de appels tot de geur van de liefde. Marita de Sterck
slaagt erin om een moeilijk thema als het verwerken van
de dood van een geliefde grootouder te verwoorden,
zodanig dat de cyclus van leven en dood aanvaardbaar
wordt. Dat het doorgeven van verhalen hierbij een
cruciale rol speelt, illustreert de kracht van de
literatuur.’
|
