Woensdag morgen aten we weer een gezond ontbijt. Boterhammen met choco, kaas of confituur werden doorgespoeld met heerlijke warme chocolademelk.
Nu waren we gereed voor de avonturenloop die op het programma stond.
De rugzakken bleven op de kamers. Die zouden ons alleen maar hinderen bij de spectaculaire hindernissen.
Juf Marleen bibberde op voorhand al bij het gedacht dat ze via de apenbrug de diepe kloof over moest. Zou dat wel lukken? Eerst wandelden we naar het LPM-terrein. Hiervoor moesten we de Indiana-Joneshangbrug over de Ourthe nemen. Dit was voor ons ondertussen al een makkie geworden. Op het grasveld werden we opgewacht door Inne en Wim. Zij zouden ons begeleiden bij de avonturenloop. We moesten allemaal een klimgordel aan. Inne en Wim controleerden iedereen. Nadat alle 'pampers' gecheckt waren begonnen we aan een hoge klim naast de Ourthe. We kwamen aan bij een zeer diepe kloof. Brrrr....
Voor juf Marleen viel het zeer goed mee. De gevaarlijke apenbrug was afgebroken en vervangen door een ietsepietsie veiligere spoorwegbrug. Best nog wel zeer eng maar op het eerste zicht toch wat veiliger dan een apenbrug. Sommigen heel zelfzeker en stoer, anderen met een wat banger en voorzichtiger hartje bereikten we stoer of zweterig de overzijde. Wat een overwinning!
Direct daarna volgde Indianenbrug. Hier moest je goed de knopen volgen. Het was ook heel eng, maar de diepte onder ons was veel lager dan bij de spoorwegbrug. Dus dat viel mee. Af en toe mistrapte zich iemand en dat zorgde wel voor spanning!
De tocht ging verder en na een flinke afdaling kwamen we aan bij het hoogtepunt voor spanning en vrees 'de deathride'. Iedereen heeft het aangedurfd. We hebben elkaar dan ook knap aangemoedigd. We mochten zelfs twee keer van Wim, onze monitor.
Het was een avontuurlijke coctail waar we nog lang over zullen napraten.
De koude rillingen en adrenaline-opstootjes die we voelden waren fantastisch. Daar kan een dagje Bobbejaanland niet tegen op!