Aan  de minister van Sociale Zaken en Pensioenen,
de minister van Volksgezondheid,
de minister van Justitie,
de Volksvertegenwoordigers

13 Juni 2000

Geachte Volksvertegenwoordigers,
Geachte Ministers,

Me bewust van jullie drukke bezigheden, durf ik het toch aan Uw aandacht te vragen voor wat mij en mijn gezin overkomt en waaruit zal blijken dat de wetgeving en de "hulpverlening" in dit land, soms heel, heel anders verloopt dan binnen de wetgeving en publieke opinie gesuggereerd wordt.
Op deze manier worden de grenzen van intellectuele eerlijkheid voor de zoveelste maal en ondanks alle recente beloftes, maar weer eens op een grove en onrechtvaardige manier geschonden.

Alhoewel ik reeds menigmaal in het verleden meldingen heb gemaakt van bepaalde lacunes of gebreken binnen bepaalde overheidsdiensten en met mij zoveel anderen, zou ik het opnieuw ten zeerste op prijs stellen indien U even uw aandacht wenste te besteden aan mijn verhaal.

Dit verhaal speelt zich vooral op drie beleidsbevoegdheden van de regering namelijk:

• Minister van Justitie
• Het Ministerie van Sociale Zaken en Pensioenen
• Ministerie van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu

Ik kan ze ook moeilijk van elkaar loskoppelen omdat dat ze elkaar onderling beïnvloeden en ze het leven van mijn kinderen en mezelf stilaan tot een onmenselijke hel maken.

Het Ministerie van Justitie

• Alimentatie

Het Ministerie van Sociale Zaken en Pensioenen
Het Ministerie van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu

• Chronisch Vermoeidheidssyndroom
• Sudeckatrofie

Al mijn rechten worden gewoon verkregen op papier maar niet in realiteit, worden genegeerd of zijn onbestaande en ikzelf, en met mij zo velen, staan hier totaal machteloos tegenover.

Moet ik het weinige dat ik in mijn leven nog heb, ook nog ten onder laten gaan omdat de overheidsdiensten nog steeds star, log en verbrokkelend werken, beleidsvoerders nog steeds vanuit een ivoren toren werken?

Moeten er maar weer eens verschillende doden vallen, voordat er eindelijk iets reëels aan deze lacunes gedaan worden en men de beloofde fundamentele veranderingen zowel bij Justitie, als wat betreft een aantal nog niet erkende ziektes, waaronder het Chronisch vermoeidheidssyndroom en Sudeckatrofie, uiteindelijk eens gaat doorvoeren.

Geachte heren en dames Volksvertegenwoordigers,

Geachte Ministers,

Ikzelf, mijn gezin en met mij waarschijnlijk zo velen, kunnen echt niet meer wachten tot het logge overheidsapparaat eindelijk hier zijn maatschappelijke verantwoording opneemt, tegen die tijd zitten we al onder de grond.

Kan U ons zeggen hoe we tot die tijd op een menswaardige manier kunnen overleven en hoe we ons recht in de praktijk eindelijk eens kunnen verkrijgen?

Hopend op een spoedig gevolg,

Hoogachtend,

Antwoord van Minister van Sociale Zaken en Pensioenen Frank Vandenbroucke

Nederlandstalige Vrouwenverenigingen - Gelijke kansenbeleid?